Bu metin, ayetteki 'temenni etmeyin' ifadesiyle ilişkili olarak 'hazz' (حظ) ve 'gıbta' kavramlarını dilsel açıdan açıklamaktadır. Zemahşerî, Hz. Peygamber'e gıbtanın zarar verip vermediği sorulduğunda verilen cevabı nakletmekte ve hazzın 'cedd, baht, devlet' anlamına geldiğini belirtmektedir. Bir kimsenin bahtiyar/nasipli olduğunu ifade etmek için 'zû hazz, hazîz, mahzûz' gibi kullanımların Arapçada mevcut olduğunu, dünyanın da ancak nasip ve bahtlardan ibaret olduğunu ifade etmektedir.

والحظ : الجد ، وهو البخت والدولة : وصفوه بأنه رجل مجدود مبخوت ، يقال : فلان ذو حظ ، وحظيظ ، ومحظوظ ، وما الدنيا إلا أحاظ وجدود

Bu müfessire göre ayetin nüzul sebebi kadınların mirasta erkeklere göre eksik pay almaları ve bu konudaki şikayetleridir; Allah bu ayette erkeklerin kadınlar üzerine üstün kılınmasının sebebinin kavvamiyet (kadınların işlerini üstlenme, mehir verme ve nafaka yükümlülüğü) olduğunu açıklamıştır. Ayrıca nehyin bağlamı öncesindeki haksız mal yeme ve cana kıyma yasaklarıyla ilişkilendirilir; kişinin Allah'ın taksimine razı olmaması hasede, hased ise zulme (mal ve cana tecavüze) yol açar. Ayet ayrıca dua ve talepte belirli/somut bir şeyi tayin etmenin caiz olmadığına, ancak dinî ve dünyevî salah için mutlak biçimde Allah'ın fazlından istenmesi gerektiğine işaret eder.

فذكر تعالى في هذه الآية أنه إنما فضل الرجال على النساء في الميراث ، لأن الرجال قوامون على النساء ، فانهما وإن اشتركا في استمتاع كل واحد منهما بالآخر ، أمر الله الرجال أن يدفعوا اليهن المهر ، ويدروا عليهن النفقة فصارت الزيادة من أحد الجانبين مقابلة بالزيادة من الجانب الآخر ، فكأنه لا فضل ألبتة

Kurtubî'ye göre âyetteki temenni nehyi, kişinin başkasının sahip olduğu hâlin kendi elinden çıkmasını dileyerek onu istemesi anlamındadır; bu tür temenni haset doğurduğu için yasaklanmıştır. Ancak başkasının hâline sahip olmayı, onun elindekinin gitmesini istemeden dilemek olan 'gıbta' cumhura göre bu yasağın dışındadır ve cevazı vardır. Miras ve kazanç konusunda erkek ile kadının payının farklı oluşu da Allah'ın kullarının menfaatlerini daha iyi bilmesine bağlanmıştır; bunun yerine Allah'tan fazlından istemek emredilmiştir.

وقد اختلف العلماء هل يدخل في هذا النهي الغبطة وهي أن يتمنى الرجل أن يكون له حال صاحبه وإن لم يتمن زوال حاله والجمهور على إجازة ذلك : مالك وغيره

Beydâvî'ye göre bu ayet, insanların Allah'ın bazılarına diğerlerine göre üstün kıldığı dünyevi şeyleri (mevki, mal gibi) temenni etmelerini yasaklar; çünkü bu, hasede ve düşmanlığa yol açar ve Allah'ın taksimine razı olmamayı ifade eder. Erkeklerin ve kadınların kendi çalışmalarıyla elde ettikleri bir nasibi vardır, dolayısıyla fazlalık hasetle değil çalışarak ve Allah'tan istemekle talep edilmelidir. Bazı müfessirler nasibi miras taksimindeki farklılaşma olarak da yorumlamıştır.

ولا تتمنوا ما فضل الله به بعضكم على بعض من الأمور الدنيوية كالجاه والمال، فلعل عدمه خير والمقتضي للمنع كونه ذريعة إلى التحاسد والتعادي، معربة عن عدم الرضا بما قسم الله له

Taberî'ye göre âyet, kadın ve erkeklerin birbirlerine verilen dünyevi üstünlük ve derece farklarını temenni etmelerini yasaklamaktadır; bunun sebebi Ümmü Selemenin erkeklerin savaşa gitmesi ve mirasta iki kat pay almasına karşılık kadınların da aynısını temenni etmesidir. Buna karşılık Allah, kulların bâtıl temennilerde bulunmak yerine kendisinden fazlından istemelerini emretmiştir; çünkü temenniler haset ve haksız düşmanlığa yol açar.

فنهى الله عباده عن الأماني الباطلة، وأمرهم أن يسألوه من فضله، إذ كانت الأماني تورث أهلها الحسد والبغي بغير الحق

İbn Kesîr'e göre ayet, kişinin başkasının malı, ailesi veya mevkiine sahip olmayı temenni etmesini yasaklar; bunun yerine kişi Allah'tan kendi fazlından istemelidir. Erkeklerin kadınlardan iki kat ecir istemesi ve kadınların şehitlik ecrini temenni etmesi olayı bu bağlamda zikredilir ve Allah bunu reddederek kullarına kendi fazlından istemelerini emretmiştir.

فنهى الله عن ذلك ولكن يسأل الله من فضله