Taberî'ye göre bu ayet, kişinin işlediği büyük günahlardan kaçınması karşılığında Allah'ın küçük günahları (lemem) affedeceğine dair verdiği vaadin yerine getirilmesini bildirir. Lemem, fercin fercin içine girmesi dışında kalan, ceza gerektirmeyen küçük yakınlaşmalardır ve Allah dünyada bunları bağışlamıştır. Kebâir ise farklı rivayetlerle tanımlanmış olup; Kur'an'da 'mûcibe' (cehennemi gerektiren) olarak geçen her günah, ya da Hz. Peygamber'in hadisinde belirtildiği gibi şirk, cana kıyma ve ana-babaya isyan gibi büyük suçlardır.

فوعد جل ثناؤه باجتناب الكبائر، العفو عما دونها من السيئات، وهو اللمم الذي قال النبي صلى الله عليه وسلم: «العينان تزنيان، واليدان تزنيان، والرجلان تزنيان، ويصدق ذلك الفرج أو يكذبه» ، وذلك أنه لا حد فيما دون ولوج الفرج في الفرج، وذلك هو العفو من الله في الدنيا عن عقوبة العبد عليه

Bu müfessire göre, ayette yer alan büyük günahlardan kaçınma şartı, geçmişteki günahların bağışlanacağı hükmüne mutlak bir delil değildir; zira 'in' ve 'iza' edatları, şartın varlığında hükmün varlığını gösterse de şartın yokluğunda hükmün yokluğunu zorunlu kılmaz. Ayrıca büyük günahların tüm günahları kapsadığı, ya da her vaid ile birlikte gelen günahın büyük günah sayılacağı, ya da kasıtla işlenen her günahın büyük günah olduğu görüşleri, çeşitli gerekçelerle zayıf bulunmuştur. Râzî, kadı'nın (Bâkıllânî) bu konudaki itirazlarına da cevap vererek, ayetin tövbe etmeyenlerin günahlarının bağışlanacağına dair kesin bir delil taşımadığını, bunun sadece bir ihtimal olduğunu savunur.

أن كلمة ( إن ) وكلمة ( إذا ) يفيدان أن عند حصول الشرط يحصل المشروط ، ولا يفيدان أن عند عدم الشرط يلزم عدم المشروط

Kurtubî, 'mudhal' kelimesinin farklı kıraatlerdeki (fetha/damme) dilbilimsel tahlilini yapar; bunun mesdar veya mekân ismi olma ihtimallerini açıklar. Ardından büyük günahlardan kaçınan müslümanların cennete gireceğini, Ahmed b. Hanbel'in de bu ayete dayanarak 'müslümanların hepsi cennettedir' dediğini nakleder. Kebâirin, ölmeden önce tövbe edenler için bağışlanacağı, hatta bu günahlarla ölen müslümanlar için de Allah'ın dilemesiyle mağfiret olabileceği belirtilir.

المسلمون كلهم في الجنة فقلت له : وكيف قال : يقول الله عزوجل إن تجتنبوا كبائر ما تنهون عنه نكفر عنكم سيئاتكم وندخلكم مدخلا كريما يعني الجنة

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müminlerin birbirlerinin mallarını batıl yollarla, yani riba, kumar ve benzeri hileli kazanç türleriyle yemesini yasaklar; bu hilelerin görünüşte şeriata uygun gibi görünse de Allah'ın onları ribaya yönelik hile olarak bildiğini belirtir. Devamında müfessir, kebâirin ne olduğu, sayısı ve tanımı konusunda İbn Abbas, İbn Mesud, Ali (r.a.) ve tabiundan gelen çeşitli görüşleri nakleder; kebâirin yedi ile sınırlı olmayıp yetmişe daha yakın olduğu, hatta her yasaklanan şeyin kebîre sayılabileceği yönünde görüşler aktarılır.

ينهى الله تبارك وتعالى عباده المؤمنين عن أن يأكلوا أموال بعضهم بعضا بالباطل أي بأنواع المكاسب التي هي غير شرعية كأنواع الربا والقمار وما جرى مجرى ذلك من سائر صنوف الحيل

Beydâvî, kebîre kavramının tanımında farklı görüşleri sıralar: en yakın görüşe göre kebîre, şer'in üzerine bir had koyduğu veya açıkça vaîd (tehdit) bildirdiği her günahtır. Hz. Peygamber'den rivayetle bunların yedi olduğu (şirk, haksız cana kıyma, iffetli kadına zina iftirası, yetim malı yeme, riba, savaştan kaçma, ana-babaya isyan) nakledilir; İbn Abbas'tan ise kebîrelerin yediye değil yedi yüze daha yakın olduğu görüşü aktarılır. Ayrıca günahların büyüklük-küçüklüğünün mukayeseli olduğu, en büyük kebîrenin şirk, en küçük sagîrenin ise sadece içten geçen düşünce olduğu, ikisi arasındaki günahların kişiye ve duruma göre değişebileceği belirtilir.

والأقرب أن الكبيرة كل ذنب رتب الشارع عليه حدا أو صرح بالوعيد فيه. وقيل ما علم حرمته بقاطع. وعن النبي صلى الله عليه وسلم «أنها سبع: الإشراك بالله، وقتل النفس التى حرم الله، وقذف المحصنة، وأكل مال اليتيم، والربا، والفرار من الزحف، وعقوق الوالدين»