Taberî'ye göre Allah'ın meleklerle yardım vaadi, sadece müminlerin kalplerinin mutmain olması ve düşman çokluğundan korkmamaları için bir müjde niteliğindedir. Gerçek zafer meleklerin sayısından değil, doğrudan Allah'ın yardımından gelir; bu nedenle güvenilecek şey çokluk değil Allah'a tevekküldür. Mücahid'den nakledilen görüşe göre melekler Uhud günü fiilen savaşmamış, sadece müjde ve teselli amacıyla gönderilmişlerdir; onların savaşa bizzat katıldığı tek gün Bedir günüdür.

وما جعل الله وعده إياكم ما وعدكم من إمداده إياكم بالملائكة الذين ذكر عددهم إلا بشرى لكم، يعني بشرى يبشركم بها، يقول: وكي تطمئن بوعده الذي وعدكم من ذلك قلوبكم، فتسكن إليه، ولا تجزع من كثرة عدد عدوكم، وقلة عددكم.

Zemahşerî'ye göre meleklerle yardım, sayıca az ve zelil durumda olan müminler için sadece bir müjde, bir sükûnet ve kalp pekiştirmesi anlamı taşır; gerçek zafer vereni melekler değil Allah'tır. Ayrıca zafer sebebi olarak melekler ya da başka sebepler zikredilse de bunların tümü Allah katından olup, gerçek muzaffer kılınan kişi Allah'ın kendisine nusret verdiği kimsedir.

فكان الإمداد بالملائكة بشارة لكم بالنصر ، وتسكينا منكم ، وربطا على قلوبكم يريد ولا تحسبوا النصر من الملائكة ، فإن الناصر هو الله لكم وللملائكة

Bu müfessire göre âyette geçen 'yümiddüküm' ifadesi mastara (imdâd/yardım) râci olup Allah'ın melek yardımını göndermesindeki asıl maksat müjde vermek ve müminlerin kalbine sükûnet (tatmin) vermektir; ancak bu iki husustan kalbe sükûnet vermek daha kuvvetli bir maksattır, bu yüzden ta'lil harfi fiil olan 'tatmin'e dahil edilmiştir. Ayrıca meleklerin inişinin gerçek amacı savaşa bizzat katılmaları değil, bu müjde ve güven duygusunun hasıl olmasıdır; asıl tevekkül Allah'a olmalı, meleklere değil.

وهذا هو المقصود الأصلي ففرق بين هاتين العبارتين تنبيها على حصول التفاوت بين هذين الأمرين في المطلوبية فكونه بشرى مطلوب ولكن المطلوب الأقوى حصول الطمأنينة ، فلهذا أدخل حرف التعليل على فعل الطمأنينة

Kurtubî, ayetteki zamirin (o) meleklere, vaade, imdada ya da haber verilen sayıya (beş bin) râci olabileceğini belirtir. Lâm-ı ta'lil ile kalplerin bununla huzur bulmasının kastedildiğini, bunun 'gökyüzünü kandillerle donattık ve koruduk' ayetindeki gibi bir tekid ifadesi olduğunu söyler. Asıl vurgu, zaferin meleklerden değil bizatihi Allah'tan olduğu, aksi halde meleklerin çokluğundan fayda sağlanamayacağı noktasındadır; zaferin bazen kılıçla bazen de hüccet (delil) ile gerçekleştiğini ekler.

نبه على أن النصر من عنده جل وعز لا من الملائكة أي لولا نصره لما انتفع بكثرة العدد بالملائكة والنصر من عند الله يكون بالسيف ويكون بالحجة

İbn Kesîr'e göre Allah'ın meleklerin indirilmesinden haber vermesi, sadece müminlerin kalplerini müjdelemek, hoşnut kılmak ve yatıştırmak içindir; gerçek zafer ise Allah katındandır ve dileseydi müminler savaşmaksızın da düşmanlarına galip gelirlerdi. Bu görüşünü desteklemek için vahyin Hz. Peygamber'e nasıl geldiğine dair Hz. Aişe ve Abdullah b. Amr'dan gelen hadisleri nakleder.

أي وما أنزل الله الملائكة وأعلمكم بإنزالهم إلا بشارة لكم وتطييبا لقلوبكم وتطمينا وإلا فإنما النصر من عند الله الذي لو شاء لا نتصر من أعدائه بدونكم ومن غير احتياج إلى قتالكم لهم

Beydâvî'ye göre meleklerin gönderilmesi ve yardım sadece bir müjde ve kalplerin korkudan sükûnete kavuşması içindir; asıl zafer sebep ve sayı çokluğundan değil yalnızca Allah'tandır. Bu, müminlerin zaferlerinde dış yardıma ihtiyaç olmadığına, Allah'ın bu yardımı sırf müjde ve kalp tesellisi olarak vaad ettiğine, ayrıca insanların çoğunlukla sebeplere baktığına dikkat çekmektedir. Ayetteki 'bir kısmını kessin' ifadesi Bedir günü müşriklerin ileri gelenlerinden yetmişinin öldürülüp yetmişinin esir edilmesine işaret eder.

وما النصر إلا من عند الله لا من العدة والعدد، وهو تنبيه على أنه لا حاجة في نصرهم إلى مدد وإنما أمدهم ووعد لهم به بشارة لهم وربطا على قلوبهم