Bu müfessire göre dinde sebat, ancak amaç hakka ulaşmak, Allah'a itaat etmek ve O'nun azabından korkmak olduğunda gerçekleşir. Eğer kişinin amacı dünyevi menfaat ise, refah zamanında dini gösterir, sıkıntı zamanında ondan döner ki bu kişi ancak kınanmış bir münafık olur. 'Harf üzerinde olmak' ifadesi de bu kişinin dinin ortasında ve kalbinde değil, kenarında/ucunda bulunduğunu, askerin kenarında bulunup ganimet görünce sabit kalan, göremeyince kaçan kişiye benzediğini ifade eder.

وهذا مثل لكونهم على قلق واضطراب في دينهم لا على سكون طمأنينة كالذي يكون على طرف من العسكر فإن أحس بغنيمة قر واطمأن وإلا فر وطار على وجهه

Kurtubî'ye göre bu ayet, Allah'a şüphe ve zayıf bir bağlılıkla, sadece rahatlık ve dünyevi kazanç şartına bağlı olarak ibadet eden kişiyi tasvir eder; bu kimse bir sıkıntıya uğradığında dininden döner. 'Harf' kelimesi şüphe, sarsıntılı bir kenarda durma hali veya şart anlamına gelir ve müfessir bunu Şeybe b. Rabîa'nın kıssası ile Yahudi bir adamın İslam'a girip sonra dünyevi kaybı nedeniyle pişman olması rivayetleriyle açıklar.

ومعنى ( على حرف ) على شك قاله مجاهد وغيره وحقيقته أنه على ضعف في عبادته كضعف القائم على حرف مضطرب فيه وحرف كل شيء طرفه وشفيره وحده

İbn Kesîr'e göre bu ayet, dine görünürde girip aslında kalben inanmayan münafıklardan veya bazı bedevi Araplardan bahsetmektedir; bunlar Medine'ye geldiklerinde bolluk, sağlık ve çocuk sahibi olma gibi dünyevi iyilikler görürlerse dinden razı olup ona bağlanırken, kıtlık, hastalık veya kız çocuğu gibi kötü durumlarla karşılaşınca dini kötüleyip dinden dönmektedirler. Ayrıca ibadete ancak dünyaları düzgün gittiğinde devam eden, sıkıntı anında ise dinini terk edip küfre dönen münafık tipi de bu ayetin muhtevasına dahil edilmiştir.

كان ناس من الأعراب يأتون النبي صلى اله عليه وآله وسلم فيسلمون فإذا رجعوا إلى بلادهم فإن وجدوا عام غيث وعام خصب وعام ولاد حسن قالوا إن ديننا هذا لصالح فتمسكوا به وإن وجدوا عام جدوبة وعام ولاد سوء وعام قحط قالوا ما في ديننا هذا خير

Beydâvî'ye göre ayette tasvir edilen kişi, dinin ucunda duran, kararsız ve sabitliği olmayan biridir; tıpkı ordunun ucunda/kenarında duran ve zafer hissedince kalıp mağlubiyet görünce kaçan asker gibidir. Kendisine bir hayır isabet ederse dinle mutmain olur, bir sıkıntı/fitne isabet ederse yüz üstü döner yani dinden döner. Bu kişinin dünya ve ahireti kaybettiği belirtilir; çünkü ismetini (korunmuşluğunu) yitirmiş ve irtidad sebebiyle amelleri boşa gitmiştir.

حرف على طرف من الدين لا ثبات له فيه كالذي يكون على طرف الجيش، فإن أحس بظفر قر وإلا فر. فإن أصابه خير اطمأن به وإن أصابته فتنة انقلب على وجهه

Taberî'ye göre ayet, İslam'a bedevilikten göç edip gelen ve dini bir çıkar/menfaat testi olarak gören kimseleri anlatmaktadır. Bunlar dünyalık bir rahatlık, sağlık, mal ve çocuk gibi nimetlere kavuşursa dinde sabit kalır, aksi bir sıkıntı, hastalık veya kayıpla karşılaşırlarsa dinden dönerlerdi. Bu davranış, dine kesin bir teslimiyetle değil şüphe ve tereddütle bağlanmayı ifade etmektedir.

الفتنة: البلاء، كان أحدهم إذا قدم المدينة وهي أرض وبيئة، فإن صح بها جسمه، ونتجت فرسه مهرا حسنا