Taberî'ye göre bu ayet, Musa'nın kırk günlük ayrılığı sonrasında kavmine dönüşünü ve onları Allah'ın kendilerine verdiği güzel vaadi (tövbe edip iman edip salih amel işleyip hidayete ereni bağışlaması, Tur'un sağ yanına gelmeleri, kendilerine kudret helvası ve bıldırcın indirilmesi) hatırlatarak azarlamasını anlatır. Musa onlara, Allah'ın kendilerine olan süresinin uzun mu geldiğini yoksa üzerlerine gazap gelmesini mi istediklerini sormuş, bu gazabın da buzağıya tapmaları ve küfretmeleriyle vaadi bozmalarından kaynaklandığını bildirmiştir. Vaadi bozmaları, buzağıya tapmakta direnmeleri ve Harun'un onları Musa'nın izinden gitmeye çağırmasına rağmen bunu yapmamalarıyla gerçekleşmiştir.

يقول: أفطال عليكم العهد بي، وبجميل نعم الله عندكم، وأياديه لديكم، أم أردتم أن يحل عليكم غضب من ربكم: يقول: أم أردتم أن يجب عليكم غضب من ربكم فتستحقوه بعبادتكم العجل، وكفركم بالله، فأخلفتم موعدي.

Râzî bu ayette 'güzel vaad'in hem din hem dünya menfaatlerini kapsayabileceğini belirtir; din yönüyle bu vaad Kitab'ın indirilmesi ve ahiretteki büyük mükafat, dünya yönüyle ise Firavun'un helakinden önce onlara toprak ve yurtlarının vaad edilmesidir. Ayrıca 'ahdin uzaması' ifadesinin, Allah'ın nimetlerinin unutulması ya da bilerek isyan edilmesi ihtimallerini içerdiğini açıklar. Fitne kavramını da imtihan anlamında yorumlayarak, Sâmirî'nin buzağı çıkarmasıyla halkın teklif bakımından ağır bir sınavdan geçirildiğini ifade eder.

واعلم أن طول العهد يحتمل أمورا : أحدها : أفطال عليكم العهد بنعم الله تعالى من إنجائه إياكم من فرعون وغير ذلك من النعم المعدودة المذكورة في أوائل سورة البقرة

Kurtubî bu ifadeyi, kavmin Musa'ya Tur'a çıkışında Allah'a itaat üzere kalacaklarına dair söz vermiş olmalarına bağlar; bu vaadin içeriği hakkında Tevrat'ı işitip amel etmeleri, cennet, nusret-zafer veya tövbe edip iman edene mağfiret vaadi gibi farklı görüşler nakleder. Ayrıca 'unuttunuz mu' ifadesinin, uzun zaman geçmesiyle sözün unutulabileceğine işaret ettiğini belirtir. Son olarak 'yahillü' ve 'ğadab' kelimelerini açıklayarak, kastın kimsenin bilerek Allah'ın gazabını istemesi değil, gazaba sebep olacak bir fiil işlemek olduğunu vurgular.

لأنهم وعدوه أن يقيموا على طاعة الله عز وجل إلى أن يرجع إليهم من الطور وقيل : وعدهم على أثره للميقات فتوقفوا

İbn Kesîr, Hz. Musa'nın Tur'dan döndüğünde kavminin buzağıya tapmasını görünce öfkelenip levhaları yere fırlattığını, kardeşi Harun'u sürükleyip mazeretini kabul ederek onun için bağışlanma dilediğini, ardından Sâmirî'ye dönüp yaptığının sebebini sorduğunu aktarır. Musa'nın öfkesinin şiddetini ifade eden 'esef' kelimesini 'şiddetli gazap' olarak açıklar ve kavminin Allah'ın kendilerine olan nimetlerini unutup akılsızca putperestliğe düşmelerinin, akıl sahibi herkes için batıl olduğunun apaçık olduğunu belirtir.

ولهذا قال رجع إليهم غضبان أسفا والأسف شدة الغضب وقال مجاهد أي أما وعدكم على لساني كل خير في الدنيا والآخرة وحسن العاقبة

Beydâvî'ye göre Allah, Musa'nın kavminin Sâmirî'nin öncülüğünde buzağıya tapmakla sınandığını bildirir; altı yüz bin kişiden ancak on iki bin kişi bu sapkınlıktan kurtulmuştur. Musa kırk günü tamamlayıp Tevrat'ı aldıktan sonra kavmine öfkeli ve hüzünlü olarak döner ve onları verdikleri sözden dönmekle, Rabbin vaadinin uzun sürdüğünü sanmakla ya da bilerek gazaba müstahak olmayı istemekle kınar. Bu müfessire göre 'وأضلهم' ifadesi ayrıca 'onları en çok saptıran' anlamında da okunabilir, çünkü Sâmirî hem kendisi sapık hem de başkalarını saptıran biriydi.

وأضلهم السامري باتخاذ العجل والدعاء إلى عبادته، وقرئ «وأضلهم» أي أشدهم ضلالا لأنه كان ضالا مضلا