Taberî'ye göre bu ayet, Meryem ve İsa hakkında insanların ayrılığa düştüğü üç görüşü (Allah'ın kulu ve nebisi olduğu, Allah olduğu, Allah'ın oğlu olduğu) hatırlatarak, Allah'ın bildirdiği hakikatin bunların ötesinde 'Hakk'ın sözü' olduğunu belirtir. Meryem'in konuşmaktan men edilmesinin sebebi, zinasız hamile kaldığına dair açık bir delili olmaması ve bu yükü konuşmayı bilmeyen çocuğuna havale etmesidir. Ayetteki 'mâ fîhi yemterûn' ifadesi ise insanların İsa hakkında tartışıp çekiştikleri hususu ifade eder.

فإن تلك امرأة علمت أن أحدا لا يصدقها أنها حملت من غير زوج، يعني بذلك مريم عليها السلام

Zemahşerî, İsa hakkında farklı okuyuş (kıraat) rivayetlerini ele alır: bazı kıraatlerde 'el-hakku' merfû (قول الحق) bazılarında mansûb (قال الحق/قول الحق) okunur; bunlardan biri Allah'ın söylediği söz, diğeri hakkın kendisi olarak anlaşılır. Ayrıca 'يمترون' kelimesini 'يشكون' (şüphe ederler) olarak açıklar ve bunun Yahudi ve Hıristiyanların İsa hakkındaki çelişkili iddialarına (sahir-kezzab, Allah'ın oğlu, üçlemenin bir parçası gibi) işaret ettiğini belirtir.

وعن ابن مسعود ( قال الحق ) وقال الله . وعن الحسن : ( قول الحق ) ، بضم القاف ، وكذلك في الأنعام أي أمره حق يقين وهم فيه شاكون { يمترون } يشكون . والمرية : الشك . أو يتمارون : يتلاحقون ، قالت اليهود : ساحر كذاب ، وقالت النصارى : ابن الله وثالث ثلاثة

Râzî bu ayette 'kavlü'l-hakk' ifadesinin, İsa hakkındaki ihtilafları/şüpheleri geçersiz kılan sabit ve kesin bir hakikat bildirdiğini açıklar. Ona göre 'el-hakk' burada mahzuf bir mübtedanın haberi olarak, İsa'nın anlatılan vasfının doğru ve değişmez olduğunu, Yahudi ve Hristiyanların onun hakkındaki ihtilaflarının ise batıl olduğunu ifade eder.

لا شبهة أن المراد بقوله : خبرا لمبتدأ محذوف كأنه قيل ذلك عيسى ابن مريم ووصفنا له هو قول الحق فكأنه تعالى وصفه أولا ثم ذكر أن هذا الموصوف هو عيسى ابن مريم ثم ذكر أن هذا الوصف أجمع هو قول الحق على معنى أنه ثابت لا يجوز أن يبطل كما بطل ما يقع منهم من المرية

Kurtubî bu ifadenin farklı okunuş biçimlerine göre anlam ve i'rab yönlerini aktarır: 'قول الحق' terkibi Îsâ'ya sıfat olarak (İsa hakkındaki sözün hak/doğru olduğu anlamında) ya da 'bu söz hakkın sözüdür' şeklinde açıklanabilir. İbn Abbas'a göre bu, Îsâ'nın sözünün batıl olmayıp hak olduğunu ifade eder. Ayrıca kıraat farklılıklarına göre (nasb veya ref ile) cümlenin hâl, medih, iğrâ veya mübdeda-haber olarak farklı i'rab imkânları bulunduğu belirtilir.

قال بن عباس : يريد هذا كلام عيسى صلى الله عليه وسلم قول الحق ليس بباطل وأضيف القول إلى الحق كما قال : وعد الصدق الذي كانوا يوعدون أي الوعد الصدق

İbn Kesîr'e göre Allah, zaruret hâli sebebiyle Âdem'e (a.s.) kız çocuklarını erkek çocuklarıyla evlendirmesini meşru kılmıştır. Bu bağlamda Kabil'in kendi kız kardeşini almak isteyip Habil'in hakkını gasp etmeye çalışması, ikisinin kurban sunması ve Habil'in kurbanının kabul edilmesi üzerine Kabil'in kardeşini öldürmesi kıssası nakledilmektedir.

فأبى آدم ذلك إلا أن يقربا قربانا فمن تقبل منه فهي له فتقبل من هابيل ولم يتقبل من قابيل

Beydâvî'ye göre bu ayet, önceden vasıfları sayılan kişinin gerçekte Meryem oğlu İsa olduğunu, Hristiyanların onu tasvir ettikleri şekilde olmadığını belirtir; bu, onların iddialarını en güçlü ve delile dayalı biçimde yalanlamaktadır. 'Kavlü'l-hakk' ifadesi, hakkında şüphe olmayan bir söz olduğunu, yani bu haberin doğruluğunu ifade eder. Ayrıca insanların İsa hakkında şüphe edip anlaşmazlığa düştükleri, Yahudilerin onu sihirbaz, Hristiyanların ise Allah'ın oğlu saydıkları belirtilir.

قول الحق خبر محذوف أي هو قول الحق الذي لا ريب فيه