Taberî'ye göre bu ayette Allah'ın gökte burçlar/yıldızlar kılması, dünya semasında güneş ve ayın konak yerlerini oluşturması anlamına gelir; bu konak yerleri semayı süsleyen ve ona bakanlara görünen kevakib (yıldızlar) olarak açıklanmıştır.

يقول تعالى ذكره: ولقد جعلنا في السماء الدنيا منازل للشمس والقمر، وهي كواكب ينزلها الشمس والقمر يقول: وزينا السماء بالكواكب لمن نظر إليها وأبصرها.

Bu müfessire göre 'burûc' kelimesi 'burc'un çoğuludur ve gök kürede bulunan on iki burcu ifade eder; bu, Leys'in görüşü olarak nakledilmektedir.

قال الليث : البرج واحد من بروج الفلك ، والبروج جمع وهي اثنا عشر برجا

İbn Kesîr, 'racîm' kelimesinin şeytanın melekler ve şeyâtîn tarafından taşlanıp kovulmuş, lanetlenmiş olması anlamına geldiğini; bir görüşe göre ise 'râcim' (taşlayan) manasında olup insanları vesveseler ve kötü telkinlerle taşladığı için bu ismi aldığını nakleder. Ancak ilk görüşü (mercûm/kovulmuş anlamı) daha meşhur ve daha sahih bulur. Ayrıca 'حفظا' ifadesinin 'حفظناها حفظا' (onu tam bir koruma ile koruduk) takdirinde olduğunu belirtir.

وقيل رجيم بمعنى راجم لأنه يرجم الناس بالوساوس والربائث والأول أشهر وأصح

Beydâvî, göklerdeki burçların rasat ve tecrübeyle sabit olan on iki farklı şekil ve özellikte olduğunu, bunların bakanlar için süslendiğini ve şeytanlardan korunduğunu belirtir. Şeytanların semaya çıkıp meleklerin sözlerini gizlice çalmaya çalıştığını, bunun yıldızların hareketlerinden istidlal yoluyla bilgi hırsızlığı şeklinde anlaşıldığını, ancak İsa ve özellikle Hz. Muhammed'in doğumundan sonra bu erişimin şihaplarla tamamen kesildiğini aktarır. Şihabın parlak bir ateş alevi olduğunu, bazen de parlaklığı sebebiyle yıldız veya mızrak ucu için kullanıldığını açıklar.

وعن ابن عباس رضي الله تعالى عنهما: أنهم كانوا لا يحجبون عن السموات، فلما ولد عيسى عليه الصلاة والسلام منعوا من ثلاث سموات، فلما ولد محمد صلى الله عليه وسلم منعوا من كلها بالشهب.