Bu metne göre Allah, ortağı olmayan tek ve kahhar olan, ilahlığa ve ibadete layık olandır; zarar da fayda da vermeyen putlar ve sanemler buna layık değildir. Ayrıca karanlıklar ile nur arasındaki eşitsizlik, küfür ile iman arasındaki eşitsizliğe benzetilmiştir: küfür sahibi hakikate dönemeyen bir şaşkınlık içindedir, iman sahibi ise Rabbini bilerek ve ona göre amel ederek bir aydınlık içindedir. Son olarak müşriklere, taptıkları putların Allah'ın yaratması gibi bir yaratma gücüne sahip olmadığı, bu yüzden onlara ibadet etmenin bir cehalet olduğu sorulmaktadır.

يقول: إن هذين لا شك لغير مستويين، فكذلك الكفر بالله، إنما صاحبه منه في حيرة يضرب أبدا في غمرة لا يرجع منه إلى حقيقة، والإيمان بالله صاحبه منه في ضياء يعمل على علم بربه

Zemahşerî'ye göre bu ifade, göklerin ve yerin sahiplerinin (yani müşriklerin taptığı ortakların) sevap ve ceza konusunda Allah'ın hitabına en küçük bir tasarruf yetkisine sahip olmadıklarını anlatır. Onlar kendilerine bile fayda veya zarar dokunduramazlar, dolayısıyla başkalarına şefaat etme güçleri de yoktur; bu yüzden müşriklerin onları Allah'a ortak koşması apaçık bir sapıklıktır. Ayrıca müşriklerin edindiği ortakların gerçekte yaratma gücüne sahip olmayan aciz varlıklar olduğu, oysa yaratmada ortağı olmayanın ibadette de ortağı olamayacağı vurgulanır.

و لا يستطيعون لأنفسهم أن ينفعوها أو يدفعوا عنها ضررا ، فكيف يستطيعونه لغيرهم وقد آثرتموهم على الخالق الرازق المثيب المعاقب ، فما أبين ضلالكما بل أجعلوا

Bu metinde Râzî, âyetin 'her şeyin yaratıcısı' ifadesinden hareketle Allah'ın fiillerin tek yaratıcısı olduğunu, kulların fiillerinin de O'nun yaratması olduğunu savunur; Mu'tezile'nin kulların kendi hareket ve sükûnlarını yarattığı görüşünü reddeder. Ayrıca 'küll-i şey' lafzının umumi anlam ifade ettiğini, bunun Allah'a şirk koşulan putların hiçbir yaratma veya etki gücüne sahip olmadığını gösterdiğini belirtir.

أن المعتزلة زعموا أن الحيوانات تخلق حركات وسكنات مثل الحركات والسكنات التي يخلقها الله تعالى ، وعلى هذا التقدير فقد جعلوا لله شركاء خلقوا كخلقه

Kurtubî'ye göre bu ayette Allah Peygamber'e, müşriklere göklerin ve yerin Rabbinin kim olduğunu sormasını, sonra 'Allah'tır' cevabını vermesini emretmiştir; böylece müşrikler bunu inkar etseler bile Allah'ın yaratıcı olduğunu zımnen kabul etmiş olurlar ve bu onlara karşı ilzam edici bir delil oluşturur. Ardından ayette şirk ile iman, zulmet ile nur arasında bir temsil yapılarak müşriklerin kendi ilahlarının yaratmasıyla Allah'ın yaratmasını birbirine karıştırdıkları, oysa Allah'ın her şeyin yaratıcısı ve her şeyi kahreden (Kahhâr) olduğu vurgulanır. Bu, hem müşriklere hem de kendilerinin yarattığını iddia eden Kaderiyye'ye bir reddiyedir.

أمر الله تعالى نبيه صلى الله عليه وسلم أن يقول للمشركين : قل من رب السماوات والأرض ثم أمره أن يقول لهم : هو الله إلزاما للحجة إن لم يقولوا ذلك وجهلوا من هو هذا يدل على اعترافهم بأن الله هو الخالق

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müşriklerin Allah ile birlikte O'na denk ve benzer yaratma gücüne sahip başka ilahlar edinip edinmediklerini, öyle ki yaratma işi kendilerine karışıp bunların başka bir yaratıcıdan yaratılmış olduğunu ayırt edemeyecekleri bir duruma düşüp düşmediklerini sorgulayan bir üsluptur. Ancak durum böyle değildir; çünkü Allah'a hiçbir şey benzemez, hiçbir dengi, eşi, yardımcısı, çocuğu ve eşi yoktur.

أي أجعل هؤلاء المشركون مع الله آلهة تناظر الرب وتماثله في الخلق فخلقوا كخلقه فتشابه الخلق عليهم فلا يدرون أنها مخلوقة من مخلوق غيره أي ليس الأمر كذلك فإنه لا يشابهه شيء ولا يماثله ولا ند له ولا عدل له ولا وزير له ولا ولد ولا صاحبة

Beydâvî'ye göre bu ayet, müşriklerin Allah'tan başka edindikleri velilerin kendi nefislerine bile fayda ya da zarar verme gücüne sahip olmadığını, dolayısıyla başkasına fayda veya zarar vermelerinin mümkün olmadığını vurgular; bu durum onların şefaat umarak veli edinmelerinin ne kadar batıl ve akıl dışı olduğuna delil sayılır. Ayrıca kör ile gören, karanlıklar ile nur arasındaki karşılaştırma, şirk ile tevhid, cahil müşrik ile bilgili muvahhid arasındaki farkı temsil eder. Son olarak Allah'ın her şeyin yaratıcısı olması, ibadete layık olmanın gerçek ölçüsünün yaratma gücü olduğunu, bu gücün sadece Allah'a mahsus olduğunu gösterir.

لا يملكون لأنفسهم نفعا ولا ضرا