Râzî, Yusuf'un rüyasında güneş, ay ve yıldızların ona secde etmesiyle ilgili ifadeyi ele alırken bu secdenin gerçek anlamda olmayıp Yusuf'un lehine/menfaati için bir secde olarak veya Yusuf'un kıble misali kılınıp secdenin Allah'a yönelik şükür secdesi olarak yorumlanabileceğini aktarır. Ayrıca rüyanın iki defa tekrar edilmesini, yıldızların, güneş ve ayın önce zikredilip sonra tekrar zikredilmesini ve bunların sırasını (şeref bakımından öne alınmasını) dil ve fesahat açısından açıklar. Yakub'un on bir oğlunun hepsinin peygamber olabileceği ihtimalini de tartışır ve Yusuf'a karşı yaptıkları hatanın nübüvvetten önce olduğunu, ismetin ancak nübüvvet zamanında geçerli olduğunu belirtir.

وعندي أن هذا التأويل متعين ، لأنه لا يستبعد من عقل يوسف ودينه أن يرضى بأن يسجد له أبوه مع سابقته في حقوق الولادة والشيخوخة والعلم والدين وكمال النبوة

Kurtubî, 'إذ' edatının zarf olarak nasb konumunda bulunduğunu ve 'Yûsuf dediği zaman onlara hatırlat' anlamına geldiğini belirtir. Ardından 'Yûsuf' isminin kıraat farklılıklarını (hemzeli/hemzesiz okuyuşlar) ve bu ismin Arapça mı yoksa yabancı (acemi) bir isim mi olduğu tartışmasını nakleder; bir görüşe göre isim 'esef' (hüzün) ve 'esîr/köle' anlamlarının Yûsuf'ta birleşmesinden gelir. Ayrıca on bir yıldızın isimlerini bir rivayetle zikreder ve İbn Abbas ile Katâde'den bu yıldızların kardeşleri, güneşin annesi, ayın babası olduğuna dair rivayetleri aktarır.

الأسف في اللغة الحزن والأسيف العبد وقد اجتمعا في يوسف فلذلك سمى يوسف

İbn Kesîr'e göre büyüğe selam verirken secde etmek, Hz. Âdem'den Hz. İsa şeriatına kadar geçmiş şeriatlerde caiz bir davranıştı; ancak bu ümmetin şeriatinde secde yalnızca Allah'a has kılınarak haram kılınmıştır. Bu nedenle Yusuf'un kardeşlerinin ona secde etmesi, kendi şeriatlerinde caiz olan bu uygulamanın bir örneğidir.

وقد كان هذا سائغا في شرائعهم إذا سلموا على الكبير يسجدون له ولم يزل هذا جائزا من لدن آدم إلى شريعة عيسى عليه السلام فحرم هذا في هذه الملة وجعل السجود مختصا بجناب الرب سبحانه وتعالى

Beydâvî bu metinde ayetteki dilbilimsel unsurları detaylı olarak açıklar: 'يا أبت' ifadesindeki 'te'nin aslında 'ya' harfinin yerine geçen bir ivaz olduğunu, farklı kıraat şekillerini (fetha, kesre, damme) gramer açısından temellendirir. Ayrıca 'رأيت من الرؤيا' ifadesinin 'rü'ya' kelimesinden geldiğini, 'rü'yet'ten değil olduğunu, bunu ayetin bağlamındaki diğer ayetlerle destekler. Son olarak Yahudi bir kişinin Hz. Peygamber'e yıldızların isimlerini sorduğu ve Cebrail'in bildirdiği bir rivayeti nakleder.

يا أبت أصله يا أبي فعوض عن الياء تاء التأنيث لتناسبهما في الزيادة ولذلك قلبها هاء في الوقف ابن كثير وأبو عمرو ويعقوب وكسرها لأنها عوض حرف يناسبها

Taberî'ye göre Yûsuf'un rüyasında gördüğü on bir yıldız kardeşlerini, güneş ve ay ise annesini ve babasını temsil etmektedir. Bu görüşü İbn Abbas, Katâde, İbn Cüreyc ve Süfyân'dan nakledilen rivayetlerle desteklemekte, ayrıca güneş ve ayın 'sâcidîn' ifadesiyle (insanlara has bir kip ile) anılmasının sebebini de dilsel açıdan açıklamaktadır.

الكواكب: إخوته، والشمس والقمر: أبواه

Zemahşerî'ye göre 'Yûsuf' kelimesi İbranice bir isimdir; bazılarının Arapça olduğu görüşü ise doğru kabul edilmez, çünkü Arapça olsaydı tenvin alması (munsarif olması) gerekirdi. Ayrıca meşhur kıraat bu kelimenin acemî (yabancı) olduğuna tanıklık ettiğinden, aynı kelimenin bazen Arapça bazen acemî sayılması mümkün değildir. Ayette 'وأخوه' ifadesiyle sadece Bünyamin'in kastedilmesi ise, onların anadan aynı olmalarından kaynaklanır.

لأنه لو كان عربيا لانصرف لخلوه عن سبب آخر سوى التعريف