Bu müfessire göre Şuayb kavmi ona söylediklerinin çoğunu anlamadıklarını ifade etmişlerdir; Taberî burada Şuayb'ın görme zayıflığı veya kör olmasıyla ilgili rivayetleri nakleder. Ayrıca 'levlâ rahtuke leracamnâke' ifadesindeki 'racm' kelimesinin bazılarına göre sövme/hakaret, bazılarına göre ise öldürme anlamına geldiğini belirtir.

وقوله: يقول: يقولون: ولولا أنت في عشيرتك وقومك لرجمناك، يعنون: لسببناك. وقال بعضهم: معناه لقتلناك

Zemahşerî'ye göre kavim, Şuayb'a güçlerinin ve izzetlerinin olmadığını, kendisini engelleyemeyeceklerini söylemiştir. 'Zaîf' kelimesinin 'hakir/aşağılanmış' anlamına geldiğini, bazılarının 'kör' manasına aldığını ama bunun 'fînâ' ifadesiyle çeliştiği için doğru olmadığını belirtir; çünkü kör kişi hem onların içinde hem dışında kördür, oysa ayet özellikle 'içimizde' zaîf olduğunu vurgular. Ayrıca 'lerâke fînâ zaîfâ' ifadesindeki zamirin fiilin önüne alınmasının, asıl vurgunun fiilde değil failde (yani Şuayb'ın kendisinde) olduğuna işaret ettiğini açıklar; yani asıl izzetli olan Şuayb değil, onun kavmidir.

وليس بسديد ؛ لأن { فينا } يأباه . ألا ترى أنه لو قيل إنا لنراك فينا أعمى ، لم يكن كلاما ؛ لأن الأعمى أعمى فيهم وفي غيرهم

Râzî, kavminin Şuayb'a söylediği sözdeki 'zayıf' ifadesinin 'kör' anlamına geldiği görüşünü zayıf bulur; bunun yerine kavmin, ona kendisini savunacak gücü ve desteği (nusrat) olmadığını, kabilesinin saygınlığı olmasa onu taşlayacaklarını kastettiğini savunur. Ayrıca 'rehtike' (kabilen) ifadesinin kendisine değil kavmine/kabilesine bir değer atfettiğini, Şuayb'ın şahsen onlar için hiçbir kıymeti olmadığını gösterdiğini belirtir. Kavmin bu sözlerinin, Şuayb'ın getirdiği delil ve beyyinelere karşı bir cevap değil, sövgü ve sefahatle karşılık verme mahiyetinde olduğunu vurgular.

واعلم أن هذا القول ضعيف لوجوه : الأول : أنه ترك للظاهر من غير دليل ، والثاني : أن قوله : { فينا } يبطل هذا الوجه ؛ ألا ترى أنه لو قال : إنا لنراك أعمى فينا كان فاسدا ، لأن الأعمى أعمى فيهم وفي غيرهم

Kurtubî bu ayette geçen 'zaîf' kelimesine ilişkin farklı görüşleri nakleder: Said b. Cübeyr ve Katade'ye göre kişi gözlerinden musaptı (kör), Sevrî'ye göre görme zayıflığı vardı; Hasan'a göre kelime 'hakir/değersiz' anlamındadır, bir başka görüşe göre bedenen zayıf, Süddî'ye göre ise ona destek olacak asker ve yardımcılarının bulunmaması anlamındadır. Ayrıca 'rehtuke' kelimesinin kişinin dayandığı ve güç aldığı aşireti/kabilesi anlamına geldiği, 'lerecemnâke' ifadesinin ise recmederek öldürmek ya da sövmek anlamlarına gelebileceği belirtilir.

قيل : إنه كان مصابا ببصره قاله سعيد بن جبير وقتادة وقيل : كان ضعيف البصر قاله الثوري وحكى عنه النحاس مثل قول سعيد بن جبير وقتادة قال النحاس : وحكى أهل اللغة أن حمير تقول للأعمى ضعيفا أي قد ضعف بذهاب بصره

İbn Kesîr'e göre bu ayette Şuayb kavminin ona 'seni topluluğumuz olmasaydı taşlardık' demesi, aslında kendisine karşı güçlerinin yetmediğini değil, ancak kavmi/aşireti onun dininde olmadığı halde sadece o topluluğun itibarı sebebiyle ona dokunmadıklarını ifade eder. Yani 'racm' kelimesi bazılarına göre taşlamak, bazılarına göre ise sövmek/hakaret etmek anlamındadır ve onların nezdinde Şuayb'a karşı hiçbir değer ve saygının bulunmadığı vurgulanmaktadır.

لولا معزتهم علينا لرجمناك قيل بالحجارة وقيل لسببناك أي ليس عندنا لك معزة

Beydâvî'ye göre kavim, Şuayb'ın söylediklerinin çoğunu anlamadıklarını, tevhid gerekliliği ve ölçüde eksiklik yapmanın haramlığı gibi hususlarda delil sunmadığını ileri sürmüşlerdir; bunun sebebi akıllarının kısırlığı ve düşünmemeleridir. Ayrıca bazılarına göre bu sözü onun konuşmasını hafife almak veya ona karşı şiddetli nefretlerinden dolayı zihinlerini ona açmamak amacıyla söylemişlerdir. Onu içlerinde zayıf ve güçsüz, kendini savunamayacak ya da itibarsız biri olarak gördüklerini, kendisini taşlayarak öldürmekten ancak kavminin -inançlarından değil- kendi aralarındaki itibarları sebebiyle vazgeçtiklerini belirtmişlerdir.

وإنا لنراك فينا ضعيفا لا قوة لك فتمتنع منا إن أردنا بك سوءا، أو مهينا لا عز لك، وقيل أعمى بلغة حمير