Taberî, 'إنه ليس من أهلك' ifadesinin yorumunda müfessirler arasındaki iki temel görüşü nakleder: bir grup bunun Nuh'un oğlu olmadığı anlamına geldiğini söylerken, diğer grup (İbn Abbas, Said b. Cübeyr, Dahhâk gibi) onun gerçekten Nuh'un öz oğlu olduğunu ancak din ve amel bakımından ona muhalif olduğu için kurtuluş vaadi kapsamına girmediğini belirtir. Taberî bu iki görüşü çeşitli rivayet zincirleriyle aktarır ve son grubun görüşünü, 'ليس من أهل دينك' ifadesinin bir delalet göstergesi olarak zikreder.

قال: «هو ابنه، غير أنه خالفه في العمل والنية» ، قال عكرمة في بعض الحروف: إنه عمل عملا غير صالح، والخيانة تكون على غير باب

Zemahşerî, Nuh'un oğlundan 'senin ailenden değildir' ifadesinin din bağının nesep bağından üstün olduğunu bildirdiğini belirtir. Bu müfessire göre kâfir olan bir kimse en yakın akraba olsa da uzak sayılır ve ayette onun zâtı değil ameli/hâli olumsuzlanmıştır, bu da ona yönelik zemmi güçlendirmek içindir. Ayrıca âyetin devamında ana-babaya iyilik ile onlara şirk konusunda itaat etmemenin birlikte zikredilmesinin, Allah'a itaatin her hakkın üstünde olduğuna işaret ettiğini aktarır.

وفيه إيذان بأن قرابة الدين غامرة لقرابة النسب ، وأن نسيبك في دينك ومعتقدك من الأباعد في المنصب وإن كان حبشيا وكنت قرشيا لصيقك وخصيصك . ومن لم يكن على دينك وإن كان أمس أقاربك رحما فهو أبعد بعيد منك ، وجعلت ذاته عملا غير صالح ، مبالغة في ذمه

Kurtubî'ye göre Allah'ın Nuh'a ' إنه عمل غير صالح' hitabı, oğlunun kurtarılması talebinin ya küfür ve yalanlama içeren kötü bir amel olduğuna ya da oğlunun gerçekte meşru evlatı olmadığına işaret edebilir. Metin bu ikinci görüşü (oğlun gayrı meşru olduğu, karısının ihanetinden doğduğu) Hasan ve Mücahid'den nakleder, fakat Kurtubî bunun aksine, oğlunun sulbünden gerçek evladı olduğunu, ancak niyet, amel ve din bakımından ona muhalif olduğunu savunan görüşü (İbn Abbas, Dahhâk, İkrime, Said b. Cübeyr, Meymûn b. Mihrân) tercih eder ve bunu 'sahih' olarak belirtir. Ayrıca 'فخانتاهما' ifadesinin fiziki ihanet değil dinde/inançta ihanet anlamına geldiğini açıklar.

وهذا هو الصحيح في الباب إن شاء الله تعالى لجلالة من قال به وإن قوله : إنه ليس من أهلك ليس مما ينفي عنه أنه ابنه وقوله : فخانتاهما التحريم يعني في الدين لا في الفراش

İbn Kesîr, Nuh'un oğlunun helâk olmasının, Allah'ın ona verdiği 'ehlini kurtarma' vaadine aykırı olmadığını açıklar; çünkü vaad, ehlinden iman edenlerin kurtuluşuyla sınırlıydı, oğlu ise kâfir olduğu için bu vaadin kapsamına girmemişti. Ayrıca oğlunun nesep bakımından değil fiilen Nuh'un oğlu olup olmadığı tartışmasına dair İbn Abbas'ın görüşünü nakleder; ona göre bu çocuk gerçekten Nuh'un öz oğluydu ve zina ürünü olduğu iddiası doğru değildir, çünkü Allah bir peygamberin eşini fuhuştan koruyacak kadar kıskançtır.

وقول ابن عباس في هذا هو الحق الذي لا محيد عنه فإن الله سبحانه أغير من أن يمكن امرأة نبي من الفاحشة

Beydâvî, Hz. Nûh'un oğlu için 'ehlimden' ifadesini kullanmasının, Allah'ın vaadinin gerçekleşmesini istemekten kaynaklandığını belirtir. Allah'ın cevabında oğlunun 'ehlinden' sayılmamasının sebebi, iman ile küfür arasındaki velayet bağının kesilmiş olmasıdır; 'gayr-i sâlih bir amel işlemiştir' ifadesi, onun zâtının fesada bulaşmış olarak nitelenmesi anlamında mübalağa içerir. Nûh'un sorusu bilgisizlikten değil, evlat sevgisinin onu meşgul edip durumu karıştırmasından kaynaklanmıştır ve bu yüzden Allah onu nezaketle uyarmıştır.

إنه ليس من أهلك لقطع الولاية بين المؤمن والكافر وأشار إليه بقوله: إنه عمل غير صالح فإنه تعليل لنفي كونه من أهله، وأصله إنه ذو عمل فاسد فجعل ذاته ذات العمل للمبالغة

Bu müfessire göre ayet, akrabalık ölçüsünün soy yakınlığı değil din yakınlığı olduğunu göstermektedir; zira Nuh'un oğluyla arasında soy bakımından en kuvvetli yakınlık bulunmasına rağmen din yakınlığı bulunmadığı için Allah bu ilişkiyi en açık ifadelerle reddetmiştir. Ayrıca ayetteki zamirin, oğula değil öne geçen soruya (Nuh'un kurtarılma talebine) râci olduğu, bu sorunun 'gayr-i sâlih bir amel' veya 'cehalet' olarak nitelendirildiği belirtilmektedir.

هذه الآية تدل على أن العبرة بقرابة الدين لا بقرابة النسب