Taberî, Hûd suresindeki 'bismillâhi mecrâhâ ve mersâhâ' ifadesindeki 'mecrâ' ve 'mersâ' kelimelerinin okunuş farklılıklarını (mim harfinin fetha veya damme ile okunması) ve bunun i'rab açısından doğurduğu anlam farklarını ele alır. Damme ile okunduğunda bu kelimelerin 'icrâ' ve 'irsâ' masdarları anlamında olup Allah lafzına atfedilen mübtedâ veya haber olabileceğini, fetha ile okunduğunda ise geminin 'akıp gitme' ve 'durma' hallerini ifade eden zaman zarfları olabileceğini açıklar. Sonunda kendi tercih ettiği kıraati belirtmek üzere söze başlar.

وإذا قرئ كذلك كان من أجرى وأرسى، وكان فيه وجهان من الإعراب: أحدهما الرفع بمعنى: بسم الله إجراؤها وإرساؤها، فيكون المجرى والمرسى مرفوعين حينئذ بالباء التي في قوله

Zemahşerî 'bismillâhi' ifadesinin, geminin hem yürütülmesi hem de durdurulması sırasında söylenen bir söz olduğunu, bunun mübteda-haber takdiriyle anlaşılabileceğini açıklar. 'Lâ âsıme' ifadesini ise, dağın veya benzeri bir sığınağın o gün hiçbir koruma sağlamayacağı, tek gerçek korumanın Allah'ın rahmet ettiği kimseler (gemidekiler) için olduğu şeklinde yorumlar. Ayrıca Hasan b. Ali'den nakledilen bir kıssayla, bir bineğe binerken sadece tesbih etmenin yeterli olmadığını, Allah'ın nimetini zikretmenin (hamd) gerekli olduğunu vurgular.

يروى أنه كان إذا أراد أن تجري قال : بسم الله فجرت ، وإذا أراد أن ترسو قال : بسم الله فرست

Bu müfessire göre 'اركبوا فيها' ifadesindeki 'في' harfi, Nûh'un kavmine gemiye binmelerini emrederken onları geminin güvertesinde değil içinde/karnında olmalarını kastettiğini gösterir; ayrıca 'بسم الله مجريها ومرساها' ifadesi ya bindikleri anda Allah'ın adını zikretmelerinin gerektiğine, ya da gemiye bindikten sonra kurtuluşun sebebi olarak geminin kendisine değil Allah'ın fazlına dayanmaları gerektiğine işaret eder. Bu ikinci anlam, insanın her işte zikir makamında olması gerektiğini, üçüncü anlam ise sebeplerden yüz çevirip kalbi Allah'a bağlama makamında (fikir ve tevekkül) bulunması gerektiğini gösterir.

قال الواحدي : ولفظة ( في ) في قوله : لا يجوز أن تكون من صلة الركوب ، لأنه يقال ركبت السفينة ولا يقال ركبت في السفينة ، بل الوجه أن يقال مفعول اركبوا محذوف والتقدير اركبوا الماء في السفينة ، وأيضا يجوز أن يكون فائدة هذه الزيادة ، أنه أمرهم أن يكونوا في جوف الفلك لا على ظهرها

Kurtubî'ye göre bu ayette geçen 'binme' emri, ya Allah tarafından ya da Nuh'un kavmine söylediği bir söz olabilir. Rukûb kelimesinin bir şeyin üstüne çıkma anlamına geldiğini, ancak burada gemiye 'içine girme' kastedildiğini, cümlede de bir hazif (mahzuf öge) bulunduğunu belirtir. Ayrıca 'fî' harfinin tekid için kullanıldığını ve amacın onları geminin üstünde değil içinde olmalarını sağlamak olduğunu aktarır. Bu görüşe ek olarak Nuh'un gemiye biniş ve karaya oturuş tarihleri, o gün oruç tutulması ve geminin Kâbe'yi tavaf etmesi gibi rivayetleri nakleder.

والركوب العلو على ظهر الشيء ويقال : ركبه الدين وفي الكلام حذف أي اركبوا الماء في السفينة وقيل : المعنى اركبوها وفي للتأكيد كقوله تعالى : إن كنتم للرؤيا تعبرون وفائدة في أنهم أمروا أن يكونوا في جوفها لا على ظهرها

İbn Kesîr'e göre bu metin, kâfirlerin hepsinin boğularak helâk edilmesinden intikam alınmasının zikredildiği bağlamda, Allah'ın Gafûr ve Rahîm olduğunun anılmasının uygun düştüğünü belirtir. Bu, Allah'ın gemi/yolculuğun başlangıcında ve sonunda zikredilmesine benzetilir.

مناسب عند ذكر الإنتقام من الكافرين بإغراقهم أجمعين فذكر أنه غفور رحيم كقوله فذكر الله تعالى عند ابتداء سيره وعند انتهائه

Beydâvî'ye göre 'اركبوا فيها' ifadesindeki 'irkeb' fiili gemiye binmeyi anlatır ve gemi suda hayvanların karada bindirilmesine benzetilerek 'rükûb' olarak ifade edilmiştir. 'بسم الله مجراها ومرساها' ibaresi ise 'irkebû' fiiline bağlı bir hal cümlesi olup, geminin hareket etmesi ve durması anında Allah'ın adının zikredilmesini veya bu işlerin Allah'ın ismiyle gerçekleştiğini bildirir; bu ifadenin farklı i'rab (nahiv) ihtimalleri (mecrûr, merfû, mahzuf haber gibi) ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Ayrıca rivayet edilir ki Nuh, gemi harekete geçsin istediğinde 'bismillah' der ve gemi hareket ederdi, durmasını istediğinde de aynı şekilde söylerdi.

وروي أنه كان إذا أراد أن تجري قال بسم الله فجرت، وإذا أراد أن ترسو قال بسم الله فرست.