Bu metne göre münafıklar, savaştan dönen müminlere karşı yalan ve bahanelerle özür beyan edeceklerdir; ancak Allah onların iç yüzünü Peygamber'e ve müminlere bildirdiğinden bu özürler kabul görmeyecektir. Ayet, münafıkların tevbe edip etmeyeceklerinin ileride Allah ve Resulü tarafından görüleceğini, sonunda da gizli-açık her şeyi bilen Allah'a döndürüleceklerini bildirmektedir.

يعتذر إليكم أيها المؤمنون بالله هؤلاء المتخلفون خلاف رسول الله صلى الله عليه وسلم، التاركون جهاد المشركين معكم من المنافقين بالأباطيل والكذب إذا رجعتم إليهم من سفركم وجهادكم؛ قل لهم يا محمد: يقول: لن نصدقكم على ما تقولون.

Bu bölüm, Allah'ın peygamberine münafıkların içlerindeki şer ve fesadı bildirdiğini, bu yüzden onların mazeretlerinin doğru kabul edilemeyeceğini açıklar. Ayrıca 'المعذرون' kelimesinin okuyuş farklılıkları ele alınır: şeddeli okunuşta gerçek mazereti olmadan bahane üretenler, hafif okunuşta ise ciddi çaba gösterip mazeret sunanlar kastedilmiştir. Bu bağlamda kimlerin bu ayetle kastedildiğine dair Esed-Gatafan kabileleri, Amir b. Tufeyl'in kavmi ve Gıfar kabilesinden bir grup gibi çeşitli rivayetler nakledilmiştir.

وقرىء : ( المعذرون ) بالتخفيف : وهو الذي يجتهد في العذر ويحتشد فيه . قيل : هم أسد وغطفان . قالوا : إن لنا عيالا : وإن بنا جهدا فائذن لنا في التخلف

Kurtubî'ye göre bu ifade münafıkları kastetmektedir; onların 'sizi tasdik etmiyoruz, size gizlediklerinizi haber verecektir' şeklindeki sözleri geleceğe dönük bir uyarı taşımaktadır ve Allah onları amellerine göre cezalandıracaktır. Müfessir bu konunun Tevbe suresinde daha önce ayrıntılı olarak geçtiğini belirtmektedir.

يعني المنافقين أي أي نصدقكم أي أخبرنا بسرائركم فيما تستأنفون أي يجازيكم بعملكم وقد مضى هذا كله مستوفي التوبة

İbn Kesîr'e göre bu ifade, münafıkların özür beyan ederek yemin edeceklerine, bunun üzerine inananların onlardan yüz çevirmesi gerektiğine işaret eder; çünkü onlar iç dünyaları ve inançları itibariyle pis ve murdardır, kazandıkları günahlar sebebiyle varacakları yer cehennemdir.

فأعرضوا عنهم احتقارا لهم إنهم رجس أي خبث نجس بواطنهم واعتقاداتهم ومأواهم في آخرتهم جهنم جزاء بما كانوا يكسبون

Beydâvî'ye göre bu ayetteki kınama, mazeretsiz izin isteyenlere yöneliktir; onların gerçek sebebi zenginlik ve savaşa çıkacak imkâna sahip olmalarına rağmen bayağılığı ve rahatı seçerek geride kalanlarla birlikte olmaya razı olmalarıdır. Allah bu tercihleri yüzünden kalplerini mühürlemiş, böylece bu davranışın kötü sonucundan habersiz kalmışlardır. Döndüklerinde ileri sürdükleri özürler yalan olduğundan kabul edilmeyecek, çünkü Allah onların iç yüzünü Peygamber'e bildirmiştir ve tövbe edip etmeyeceklerine bakılacaktır.

رضوا بأن يكونوا مع الخوالف استئناف لبيان ما هو السبب لاستئذانهم من غير عذر وهو رضاهم بالدناءة والانتظام في جملة الخوالف إيثارا للدعة

Râzî, münafıkların özürlerinin (mazeretlerinin) doğru olma ihtimali bulunduğunu belirtir; bu durumda özrün reddedilmesi, dilbilimsel olarak özrün fesada değil kabul edilmemeye ilişkin olduğunu gösterir. Ayrıca 'ثم' edatının kullanımını, Allah'ın Peygamber'e onların kalplerindeki kötülüğü, hile ve nifakı bildirmiş olması sebebiyle Peygamber'in onları bu mazeretlerde tasdik etmesinin imkânsız hale gelmesiyle açıklar.

وقد يكون بالصدق كما في قول لبيد