Bu metne göre, kâfirlerin âhirette 'salih amel işleyelim' şeklindeki temennileri, dünyada iken kendilerinin salih bir yol üzere olduklarını sanmalarından kaynaklanan bir vehim değildir; bunlar küfür ve isyanları içinde bulundukları hâlleri açıkça bildikleri hâlde, işlemedikleri salih amele duydukları pişmanlığı artırmak için söylenmiştir. Zemahşerî, kâfirlerin dünyadaki hallerinin küfür ve günahla açığa çıkmış olmasının, onların kendilerini salih zannettikleri ihtimalini ortadan kaldırdığını belirtir.

فائدته زيادة التحسر على ما عملوه من غير الصالح مع الاعتراف به . وأما الوهم فزائل لظهور حالهم في الكفر وركوب المعاصي ، لأنهم كانوا يحسبون أنهم على سيرة صالحة

Bu müfessire göre âyetteki temenni ifadesinin kapsamı tartışmalıdır: bir görüşe göre sadece dünyaya geri dönme isteği temenniye dahildir, tekzibi terk edip iman etmek ise ayrı bir haberdir; daha kuvvetli görülen ikinci görüşe göre ise sadece 'red' (dünyaya döndürülme) temenniye dahildir ve bundan sonrası salt haber niteliğindedir çünkü Allah onları ikinci âyette yalanlamıştır. Ayrıca bazıları temenni içinde tekzibin de zımnen yer alabileceğini, çünkü temenninin dolaylı olarak haber anlamı da taşıyabileceğini söylemiştir.

وهذان الوجهان ذكرهما الزجاج والنحويون قالوا : الوجه الثاني أقوى ، وهو أن يكون الرد داخلا في التمني ، ويكون ما بعده إخبارا محضا . واحتجوا عليه بأن الله كذبهم في الآية الثانية

Bu metinde Kurtubî, ayetteki 'te’vîl' kelimesinin farklı yorumlarını aktarır: Bir görüşe göre kıyamet gününe bakıştır (nazar/intizar), bir görüşe göre Kitab'ın vaadettiği haşir ve hesaptır, Mücahid'e göre yalanlamalarının cezasıdır, Katade'ye göre ise akıbetidir. Ayrıca 'nüredd' ve 'fe-na'mel' kelimelerinin nasb ve ref okuyuşlarını, bunların istifham (soru) anlamıyla ilişkisini dilbilimsel olarak açıklar; kişinin kendinden faydalanmadığında hüsrana uğradığını, kimilerine göre de kaybedilenin nimetler ve şirkten kurtulup iman ve itaate dönüşecek pay olduğunu belirtir.

والنظر : الإنتظار أي هل ينتظرون إلا ما وعدوا به في القرآن من العقاب والحساب وقيل : ينظرون من النظر إلى يوم القيامة فالكناية في تأويله ترجع إلى الكتاب وعاقبة الكتاب ما وعد الله فيه من البعث والحساب وقال مجاهد : تأويله جزاؤه أي جزاء تكذيبهم بالكتاب قال قتادة : تأويله عاقبته

Bu metinde İbn Kesîr, ayetteki 'te'vîl' ifadesini kıyamet gününde vaad edilen azap, cennet ve cehennemin gerçekleşmesi olarak açıklar; bu durumda 'Allah' üzerinde vakfe yapılacağını çünkü işlerin hakikatini tam olarak ancak Allah'ın bildiğini belirtir. Ayrıca Mücahid, Mâlik ve Rabî'den nakledilen görüşlere yer verilerek te'vîlin kıyamet gününe kadar tedricen ortaya çıkacağı, cennet ve cehennem ehlinin yerlerine girmesiyle tamamlanacağı ifade edilir.

فإن أريد بالتأويل هذا فالوقف على الجلالة لأن حقائق الأمور وكنهها لا يعلمه على الجلية إلا الله عز وجل

Bu müfessire göre Allah bu kitabı akideler, hükümler ve öğütler açısından açık ve tafsilatlı kılmıştır; bu tafsil hikmete uygun bir bilgiye dayanır. 'Tevilini' ifadesi, kitabın içerdiği vaad ve tehditlerin gerçekleşmesiyle ortaya çıkacak doğruluğunun ortaya çıkışı anlamına gelir. Kıyamet günü kitabı unutanlar, resullerin hakla geldiğini itiraf edip şefaatçi ya da dünyaya geri dönüş isteyecekler, fakat nefislerini zarara uğratmış olacaklardır.

هل ينظرون ينتظرون. إلا تأويله إلا ما يؤول إليه أمره من تبين صدقه بظهور ما نطق به من الوعد والوعيد.

Taberî, 'tevîl' kelimesinin kıyamet günü ortaya çıkacak akıbet ve karşılık anlamına geldiğini aktarır. Ona göre müşriklerin beklediği şey, Allah'ın vaad ettiği azabın gerçekleşmesi ve amellerinin karşılığının kendilerine ulaşmasıdır. Bu görüş, Katâde, Mücahid ve Süddî gibi selef müfessirlerinden nakledilen rivayetlerle desteklenmektedir.

قال: «جزاءه» ، قال: «جزاؤه»