Taberî, ayette geçen ifadeyi ahiret sahnesinde küfür ehli ümmetlerin cehennemde biraraya gelmesi olarak açıklar; her ümmet cehenneme girdikçe kendi dinindeşlerini/aynı milletten olanları lanetler. 'Uht' (kızkardeş) kelimesiyle aynı din ve millete bağlı topluluğun kastedildiğini, önceki ümmetlerin sonrakileri saptırdığı gerekçesiyle sonrakilerin öncekilere daha fazla azap talep ettiğini belirtir. Allah'ın cevabı ise herkese -öncekine de sonrakine de- kat kat azabın verilmesi, ancak bunun miktarını bilmedikleridir.

يقول تعالى ذكره: قال لهم حين وردوا عليه يوم القيامة: ادخلوا أيها المفترون على ربكم المكذبون رسله في جماعات من ضربائكم، يقول جل ثناؤه: كلما دخلت النار جماعة من أهل ملة لعنت أختها، يقول: شتمت الجماعة الأخرى من أهل ملتها تبريا منها

Zemahşerî'ye göre âyette geçen 'ضعف' (kat kat/mضاعف) ifadesi, öndekilerin (liderlerin) ve ardlarındakilerin (tabi olanların) her ikisinin de sapık ve saptırıcı olmaları sebebiyle azabın hem dünya hayatında hem de ölüm sonrasında katlanarak verileceğini belirtir. Metne göre asıl ifade 'lâ ẕaḳnâke ‘aẕâben ḏa‘fen fi'l-ḥayâti ve ‘aẕâben ḏa‘fen fi'l-mevât' şeklindeyken, mevsuf hazfedilip sıfat onun yerine geçirilmiş, sonra da sıfat mevsufa izafe edilerek 'ḍa‘fu'l-ḥayâh' ve 'ḍa‘fu'l-memât' denmiştir. Bu durum, kötülüğün çirkinliğinin, onu işleyenin makam ve konumunun büyüklüğü nisbetinde arttığına delalet eder.

فكان أصل الكلام : لأذقناك عذابا ضعفا في الحياة ، وعذابا ضعفا في الممات . ثم حذف الموصوف وأقيمت الصفة مقامه وهو الضعف ، ثم أضيفت الصفة إضافة الموصوف فقيل : ضعف الحياة وضعف الممات

Bu metinde Râzî, ayetteki 'iddarekû' kelimesinin dilbilimsel kökenini (tedârekû'dan dönüşüm) ve kıraat farklarını (yüsalliha/yeşşâkka gibi) açıklar; ayrıca 'fî ümemin' ifadesindeki takdir ve mecaz ihtimallerini, kafirlerin cehenneme gruplar halinde art arda girdiğini, ve cehennemde öncekilerin sonrakileri saptırdığı için birbirlerine lanet edip 'dıf' (kat kat azap) talep ettiklerini izah eder. Ayrıca 'dıf' kelimesinin Ebû Ubeyde ve Ezherî'ye göre farklı anlamlarını (bir misli veya sınırsız fazlalık) tartışır.

أي تداركوا ، بمعنى تلاحقوا ، واجتمعوا في النار ، وأدرك بعضهم بعضا ، واستقر معه فالمعنى : أن الأتباع يقولون إن المتقدمين أضلونا

Kurtubî bu ayette 'fî' edatının 'me' (ile birlikte) anlamında olabileceğini belirtir; yani ümmetlerle birlikte ateşe girme kastedilmiştir. Ayrıca 'ادخلوا' emrinin failinin Allah mı yoksa cehennem bekçisi Malik mi olduğu hususunda görüş ayrılığını, 'اداركوا' kelimesinin farklı kıraat şekillerini ve dilbilimsel izahlarını, 'أولاهم' ifadesindeki lam-ı ecel yorumunu ve 'ضعف' kelimesinin anlamı (İbn Mesud'a göre yılanlar ve engerekler) hakkındaki nakilleri aktarır.

أي مع أمم ففي بمعنى مع وهذا لا يمتنع لأن قولك : زيد في القوم أي مع القوم وقيل : هي على بابها أي ادخلوا في جملتهم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, her topluluğun kendi amel ve durumuna göre azap göreceğini bildirir; en sona girenler (tabi olanlar/ardıllar) önlerinden gidenlerin (kendilerini saptıranların) kendilerinden daha büyük suç işlediğini kıyamet günü Allah'a şikayet ederler, çünkü onlar kendilerini doğru yoldan saptırmışlardır. Bu karşılıklı lanetleşme ve inkar sahnesi cehennemde gerçekleşir ve Allah her birine amellerine göre ceza verir.

أي أخراهم دخولا وهم الأتباع لأولاهم وهم المتبعون لأشد جرما من أتباعهم فدخلوا قبلهم فيشكوهم الأتباع إلى الله يوم القيامة لأنهم هم الذين أضلوهم عن سواء السبيل

Beydâvî'ye göre cehenneme her ümmet girdiğinde kendisinden önce sapmış olan ümmeti lanetler; sonuncular (tabi olanlar) ile öncekiler (öndekiler/liderler) cehennemde toplandığında tabi olanlar öncekileri Allah'a şikayet ederek onlara azabın katmerli verilmesini isterler. Allah her iki kesime de kat kat azap olduğunu bildirir: öndekilere küfür ve saptırmalarından, tabi olanlara ise küfür ve taklitlerinden dolayı. Öndekiler ise tabi olanlara cevap verip aralarında bir üstünlük bulunmadığını, ikisinin de sapkınlıkta ve azabı hak etmede eşit olduğunu söylerler.

قال لكل ضعف أما القادة فبكفرهم وتضليلهم، وأما الأتباع فبكفرهم وتقليدهم. ولكن لا تعلمون ما لكم أو ما لكل فريق