Zemahşerî'ye göre bu ifade, Kur'an okumak, dua etmek, tesbih ve tehlil gibi her türlü zikri kapsayan genel bir emirdir; bu zikrin tevazu ve haşyet içinde, gizli bir şekilde (yüksek sesle olmadan) yapılması gerektiğini belirtir. Sabah ve akşam vakitlerinin zikredilmesi ise ya bu iki vaktin faziletine işaret eder ya da zikrin sürekliliğini ifade eder.

هو عام في الأذكار من قراءة القرآن والدعاء والتسبيح والتهليل وغير ذلك متضرعا وخائفا ومتكلما كلاما دون الجهر ، لأن الإخفاء أدخل في الإخلاص وأقرب إلى حسن التفكر لفضل هذين الوقتين . أو أراد الدوام

Bu metinde Râzî, Allah'ı zikretmenin sadece dille söylemekten ibaret olmadığını, kalben zikredilenin anlamlarına vakıf olup Allah'ın kemal, izzet, ulûhiyet ve azamet sıfatlarını hazırda tutmayı gerektirdiğini belirtir. Dille yapılan zikir kalpten ayrı olursa faydasız kalır; bu durumu fakihlerin, anlamını bilmeden 'sattım-aldım' diyen kişinin akdinin geçerli olmaması konusundaki icmasına benzetir. Ayrıca zikrin sürekli olması gerektiğini, ruh ile beden arasındaki etkileşimden yola çıkarak açıklar.

والمراد بذكر الله في نفسه كونه عارفا بمعاني الأذكار التي يقولها بلسانه مستحضرا لصفات الكمال والعز والعلو والجلال والعظمة ، وذلك لأن الذكر باللسان إذا كان عاريا عن الذكر بالقلب كان عديم الفائدة . ألا ترى أن الفقهاء أجمعوا على أن الرجل إذا قال : بعت واشتريت مع أنه لا يعرف معاني هذه الألفاظ ولا يفهم منها شيئا ، فإنه لا ينعقد البيع والشراء ، فكذا ههنا

İbn Kesîr'e göre bu ayet, zikrin ve duanın çok yüksek sesle bağırılarak değil, içten, alçak sesle ve gizlice yapılmasının müstehap olduğunu bildirmektedir. Sahâbenin duada seslerini yükseltmesi üzerine Hz. Peygamber'in onları buna karşı uyardığı rivayet edilmiştir, çünkü duyulan Allah ne sağırdır ne de uzaktır. İbn Abbas'tan nakledilen görüşe göre 'nefsinde zikret' ifadesi, kalpte rağbet ve korku ile, sözlü olarak da yüksek sesle değil kısık sesle zikretmeyi işaret eder.

أيها الناس أربعوا على أنفسكم فإنكم لا تدعون أصم ولاغائبا إن الذي تدعون سميع قريب

Beydâvî'ye göre 'zikret' emri; okuma, dua ve diğer zikirleri kapsayan genel bir zikirdir, ya da bazı yorumlara göre imamın kıraatinden sonra cemaatin gizlice okuması emridir (Şâfiî mezhebi görüşü budur). Zikrin tazarru ve haşyetle, cehri sesin altında bir tonda yapılması, bunun huşû ve ihlasa daha uygun olduğu belirtilir. Ayrıca 'Rabbinin yanındakiler' ifadesiyle meleklerin kastedildiği, onların ibadette büyüklenmediği ve bunun mükelleflere bir kınama (ta'riz) içerdiği, bu nedenle bu ayetin okunuşunda secde meşru kılındığı ifade edilir.

واذكر ربك في نفسك عام في الأذكار من القراءة والدعاء وغيرهما، أو أمر للمأموم بالقراءة سرا بعد فراغ الإمام عن قراءته كما هو مذهب الشافعي رضي الله تعالى عنه.

Taberî'ye göre ayet, Kur'an dinlenirken kişinin kalbiyle Allah'ı zikretmesini, öğütlerinden ders çıkarmasını, bunu tazarru ve haşyet içinde yapmasını ve dua ederken sesini yükseltmeyip gizlice zikretmesini emretmektedir. Ayrıca sabah ve akşam vakitlerinde (bükre ve âsâl) gaflet etmeyip zikre devam edilmesi gerektiği belirtilmiştir.

افعل ذلك تخشعا لله وتواضعا له

Kurtubî'ye göre 'içinden zikret' ifadesi duayı ifade eder; İbn Abbas'tan rivayet edilene göre ise zikirden kasıt namazda Kur'an okumaktır. Ayrıca 'tazarru ve haşyetle' ifadesindeki 'havf' anlamındaki 'hîfe' kelimesinin dilsel kökeni ve sesi yükseltmeden zikretmenin gerekliliği (cehr ile hafi arasında orta yol) açıklanmış, son olarak 'âsâl' kelimesinin sarf ve iştikak yönünden farklı görüşleri aktarılmıştır.

قد روي عن بن عباس أنه يعني بالذكر القراءة في الصلاة