Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ı gereği gibi büyütmeyen ve O'nun kudretine gereği gibi iman etmeyen müşrikleri/kâfirleri konu almaktadır. Bunlar Allah'a başka ilahları ortak koşarak ibadeti O'na has kılmamış, O'nu hakkıyla tanımamışlardır. Ayrıca ayetin, Allah'ın hiçbir beşere (Musa, İsa dahil) bir kitap indirmediğini söyleyen Yahudi bir kişi (Malik b. Sayf veya Finhas) veya bir grup Yahudi hakkında indiği rivayet edilmektedir; bu kişiler Hz. Peygamber'den Musa'ya verilen levhalar gibi gökten bir kitap istemişlerdir.

وهذا يقول: ما عظم هؤلاء الذين جعلوا الآلهة لله شريكا في العبادة حق عظمته حين أشركوا به غيره، فلم يخلصوا له العبادة، ولا عرفوه حق معرفته

Zemahşerî'ye göre 'kitap' ifadesiyle kastedilen kitap cinsidir; muhataplar bunu, Resûlullah'a Kur'an'ın indirilmesini inkâr etmekte ısrar mübalağasıyla söylemişlerdir. Bu sözle onlara, kabul etmek zorunda oldukları Tevrat'ın Musa'ya indirilişi hatırlatılarak ilzam (susturma) yapılmış, aynı zamanda kitaplarını tahrif edip bazı kısımlarını gösterip bazılarını gizlemeleri kınanmıştır. Malik b. Sayf olayı bu ilzamın somut örneği olarak nakledilir; Peygamber'in tebessümü ise onun ancak beyan ilminin gerektirdiği kadarını anladığı, kaba bir cismani anlam değil kudretin belagatla temsili anlaşıldığı şeklinde yorumlanır.

فألزموا ما لا بد لهم من الإقرار به من إنزال التوراة على موسى عليه السلام وأدرج تحت الإلزام توبيخهم وأن نعي عليهم سوء جهلهم لكتابهم وتحريفهم ، وإبداء بعض وإخفاء بعض

Bu müfessire göre metin, "tesbih" ile "hamd" arasındaki ilişkiyi ele alan iki yorum sunar: birincisi, kulun Allah'ı tesbih etmesinin ancak O'nun hamde layık celaline dayanan bir hak temelinde olduğu; ikincisi ise, kulun bu tesbihi ancak Allah'ın kendisine bahşettiği tevfik nimeti sayesinde gerçekleştirebildiğidir. Ayrıca metin, harflerin mahreçlerinden (elif, lam, mim) hareketle zikrin başının, ortasının ve sonunun sadece Allah'a ait olması gerektiğine dair bir işaret de sunar.

أي نسبح لك حامدين لك ومتلبسين بحمدك ، وأما المعنى ففيه وجهان : الأول : أنا إذا سبحناك فنحمدك سبحانك يعني ليس تسبيحنا تسبيحا من غير استحقاق بل تستحق بحمدك وجلالك هذا التسبيح

İbn Kesîr'e göre âyet, kimsenin Allah'ın ve atalarının bilmediği geçmiş ve gelecek haberleri içeren Kur'an'ı size bildiren kişi olarak Allah'ı gösterdiğini belirtir; 'قل الله' ifadesi ise İbn Abbas'tan nakledilen görüşe göre 'de ki: onu Allah indirdi' anlamındadır ve bazı müteahhirînin bu ifadeyi salt 'Allah' kelimesini söylemekle sınırlayan yorumu Arap dili kuralına uymadığı için reddedilir. Ayrıca müşriklerin Allah'ı gereği gibi tanımadıkları, O'nun yanına âciz ve zayıf varlıkları ortak koşarak O'nun azametini takdir edemedikleri vurgulanır.

وهذا الذي قاله ابن عباس هو المتعين في تفسير هذه الكلمة لاماقاله بعض المتأخرين من أن معنى ( قل الله ) أي لا يكون خطابك لهم إلا هذه الكلمة كلمة الله وهذا الذي قاله هذا القائل يكون أمرا بكلمة مفردة من غير تركيب والإتيان بكلمة مفردة لا يفيد في لغة العرب فائدة يحسن السكوت عليها

Beydâvî'ye göre 'Allah beşere bir şey indirmedi' sözünü söyleyenler, vahyi ve peygamber gönderilişini inkâr eden Yahudilerdir; bu iddiaları Kur'an'ın inzalini inkârda ileri gitmek amacıyla söylenmiştir ve kendi sözleri, Musa'ya indirilen Kitab'ı kabul etmeleriyle çelişerek kendilerine karşı delil olmaktadır. Ayrıca bu ifade, Tevrat'ı parçalara ayırıp işlerine gelen kısmı gösterip gelmeyen kısmı gizlemelerinden dolayı onların cehalet ve kötü tutumlarını kınamayı içerir. Bir başka görüşe göre ise bu sözü söyleyenler müşriklerdir ve onlara Tevrat'ın indirilmiş olması delil olarak kullanılır.

والقائلون هم اليهود قالوا ذلك مبالغة في إنكار إنزال القرآن بدليل نقض كلامهم، وإلزامهم بقوله: قل من أنزل الكتاب الذي جاء به موسى نورا وهدى للناس

Kurtubî, 'ما عظموه حق عظمته' ifadesini müşriklerin veya Yahudilerin Allah'ı gereği gibi tanımayıp O'na ortaklar koşmalarıyla açıklar. Bu bağlamda 'وما قدروا الله حق قدره' ifadesi de 'Allah'ı gereği gibi tanımadılar' anlamında yorumlanır, çünkü onlar peygamber gönderilmesini ve kitap indirilmesini inkâr ederek Allah'ın kudretini takdir edememişlerdir. Bu görüş, olayın Mâlik b. es-Sayf gibi bir Yahudi'nin 'Allah hiçbir beşere bir şey indirmedi' demesi rivayetiyle ilişkilendirilir.

فلم يعظموه حق عظمته ولا عرفوه حق معرفته