Taberî'ye göre ayet, Hz. Peygamber'e hitaben Allah'ın kendisine bir sıkıntı (darlık, geçim zorluğu) verirse onu ancak Allah'ın kaldırabileceğini, bir iyilik (bolluk, rızık genişliği) verirse de bunun O'ndan olduğunu bildirir. Bu, putlara ve sahte ilahlara tapınmanın anlamsızlığını, çünkü onların ne fayda getirmeye ne de zararı defetmeye güç yetiremediğini gösterir. Allah her şeye kadir olduğu için ibadetin sadece O'na yapılması gerektiği vurgulanır.

يا محمد، إن يصبك الله بضر، يقول: بشدة وشظف في عيشك وضيق فيه، فلن يكشف ذلك عنك إلا الله الذي أمرك أن تكون أول من أسلم لأمره ونهيه

Zemahşerî'ye göre bu ayette Allah'ın insana dokundurduğu zarar; hastalık, fakirlik veya benzeri belalardan herhangi biri olabilir ve bunu O'ndan başka hiç kimse kaldıramaz. Aynı şekilde Allah bir kimseye zenginlik veya sağlık verdiğinde de bunu devam ettirmeye ya da ortadan kaldırmaya kadir olan yine sadece O'dur.

فلا قادر على كشفه إلا هو من غنى أو صحة فكان قادرا على إدامته أو إزالته

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'mess' (dokunma) ve buna bağlı ifadeler mecaz yoluyla kullanılmıştır; asıl anlam şudur: Hz. Peygamber'e -veya insana- fakirlik, hastalık gibi bir sıkıntı gelirse onu ancak Allah kaldırabilir, bir afiyet veya nimet isabet ederse de bunu verecek yine O'dur. Bu görüşünü desteklemek için İbn Abbas'tan rivayet edilen meşhur hadisi zikreder; bu hadiste Hz. Peygamber İbn Abbas'a Allah'ı tanımayı, O'ndan istemeyi ve sabrın önemini öğütlemektedir.

المس والكشف من صفات الأجسام وهو هنا مجاز وتوسع والمعنى : إن تنزل بك يا محمد شدة من فقر أو مرض فلا رافع وصارف له إلا هو وإن يصبك بعافية ورخاء ونعمة من الخير والضر

İbn Kesîr'e göre bu ayet, hayrın ve şerrin, faydanın ve zararın tek başına Allah'a ait olduğunu, bu hususta hiç kimsenin O'na ortak olmadığını beyan etmektedir; bu sebeple ibadete layık olan da yalnızca O'dur ve ortağı yoktur. Ayrıca putların bu zararı defetmeye veya önlemeye, kişiyi içinde bulunduğu durumdan kurtarmaya güç yetiremeyeceği ifade edilmiştir.

الآية فيه بيان لأن الخير والشر والنفع والضر إنما هو راجع إلى الله تعالى وحده لا يشاركه في ذلك أحد فهو الذي يستحق العبادة وحده لا شريك له

Beydâvî'ye göre ayet, Allah'ın insana dokunduracağı zarar (hastalık, fakirlik gibi bir bela) veya hayrı (sağlık, zenginlik gibi bir nimet) kaldırma ya da devam ettirme konusunda tek kudret sahibi olduğunu ifade eder. Zararı O'ndan başka kimse gideremez, hayrı da O'ndan başka kimse koruyup sürdüremez; bu O'nun kudretinin kapsamlılığını gösterir. 'Kâhir' ve 'fevka ibâdih' ifadeleri, Allah'ın kulları üzerindeki galebesini ve kudretle yüceliğini tasvir eder; 'Hakîm' emir ve tedbirindeki hikmete, 'Habîr' ise kulların gizli hallerini bilmesine işaret eder.

فلا كاشف له فلا قادر على كشفه. إلا هو وإن يمسسك بخير بنعمة كصحة وغنى. فهو على كل شيء قدير فكان قادرا على حفظه وإدامته فلا يقدر غيره على دفعه كقوله تعالى: فلا راد لفضله.

Bu müfessire göre ayet, akıl sahibi bir kimsenin Allah'tan başkasını veli edinmesinin caiz olmadığına dair başka bir delildir. Zarar ve fayda kavramları arasında bir hasr (sınırlama) kurulmuş, insanın ya zarar ya da hayır halinde bulunacağı, zararın az veya çoğunun ancak Allah ile giderileceği, hayırların az veya çoğunun da ancak Allah ile hasıl olacağı belirtilmiştir. Ayrıca Allah'ın rahmet yönünün gazap yönüne galip olduğuna işaret edilmiştir.

والدليل على أن وذكر في إمساس الخير فذكر في الخير كونه قادرا على جميع الأشياء