Bu müfessire göre âyetteki 'zürriyye' ifadesi, Musa'ya iman etmeyenlerin çoğunluğuna karşılık, zamanın uzaması sebebiyle babaları ölüp yerlerine geçen ve İsrailoğulları'ndan Musa'nın gönderildiği kavmin torunları olan küçük bir topluluğun iman ettiğini ifade eder. Diğer bir görüşe göre ise ifadenin anlamı, bazılarının bazılarının yerine geçmesidir (halef olma). Ayrıca 'zürriyye' kelimesinin dilbilimsel kökeni ve 'min' harfinin bu bağlamda 'yerine geçme' (ta'kib) anlamına geldiği, yoksa neseb bakımından bir parça olma anlamına gelmediği açıklanır.

ومعنى (من) في هذا الموضع: التعقيب، كما يقال في الكلام: أعطيتك من دينارك ثوبا، بمعنى: مكان الدينار ثوبا، لا أن الثوب من الدينار بعض

Bu müfessire göre âyet, Allah'ın rahmet sıfatıyla nitelenmesine, Mekke halkının Peygamber'e olan aşırı düşmanlıklarına rağmen onları hemen cezalandırmayıp mühlet vermesinin tanık gösterilmesine dayanır. Kulların ibadetle yükümlü tutulması da onlara ebedî nimetlere kavuşma fırsatı vermek amacıyla bir rahmet ifadesi olarak sunulur.

ثم استشهد على ذلك بترك مؤاخذة أهل مكة عاجلا من غير إمهال مع إفراطهم في عداوة رسول الله صلى الله عليه وسلم

Bu müfessire göre ayet, Allah'ın gınâ (zenginlik/ihtiyaçsızlık) ve rahmet sıfatlarının kendisine has olduğunu, O'ndan başka hakiki manada gani ve rahim bulunmadığını hasr üslubuyla ifade eder. İnsanlardaki tüm iyilik, hayır, sevap ve rahmet görüntüleri hakikatte Allah'tan kaynaklanır; zira mümkin olan her varlık kendi başına muhtaçtır ve yalnız vacip olan zât müstakil bir gına ve rahmete sahiptir. Ayrıca müfessir, Allah'ın rahmetinin belirli bir mahluk türüne münhasır olmayıp başka halklar yaratmaya da kadir olduğunu, mevcut kavme rahmetinin onları geciktirip mühlet vermesiyle tezahür ettiğini belirtir.

واعلم أن قوله : يفيد الحصر ، فإن معناه : أنه لا رحمة إلا منه ، والأمر كذلك لأن الموجود إما واجب لذاته أو ممكن لذاته ، والواجب لذاته واحد فكل ما سواه فهو منه ، والرحمة داخلة فيما سواه . فثبت أنه لا رحمة إلا من الحق

Kurtubî, ayette geçen 'sizden başkalarını getirir' ifadesini, Allah'ın dilediği zaman kâfirleri veya isyankârları yok edip yerlerine daha itaatkâr ve daha üstün başka bir yaratılış getirebileceği şeklinde açıklar. Bu durumu, benzer anlamdaki diğer ayetlerle (halkı değiştirme, başka bir kavim getirme) karşılaştırarak açıklığa kavuşturur. Ayrıca 'Rahîm' isminin dört farklı yorumunu aktarır: affedici, mükâfatlandırıcı (bunlar sadece iman ehline özeldir), nimet verici ve hidayet verici (bunlar ise hem mü'min hem kâfiri kapsar, çünkü Allah dünyada kâfire de nimet verir ve hidayeti onlara da açıklamıştır, fakat ona ancak mü'min uyar).

الرابع ذو الهدى وهو على هذين الوجهين يعم أهل الايمان والكفر لأنه ينعم في الدنيا على الكافر كإنعامه على المؤمن وقد أوضح هداه للكافر كما أوضحه للمؤمن وإن اهتدى به المؤمن دون الكافر

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın dilediğinde bu topluluğu ortadan kaldırıp yerine kendisine itaat eden başka bir topluluk getirmeye kadir olduğunu bildirmektedir. Bu husus O'nun için kolay ve basittir, nitekim önceki nesilleri de yok edip sonrakileri getirmiştir. Bununla birlikte Allah'ın onlara rahmet sahibi olduğu da vurgulanmıştır.

أي هو قادر على ذلك سهل عليه يسير لديه كما أذهب القرون الأولى وأتى بالذي بعدها كذلك هو قادر على إذهاب هؤلاء والإتيان بآخرين

Beydâvî'ye göre Allah'ın 'ganî' ve 'zü'r-rahme' olması, O'nun kullara ve ibadete ihtiyacı olmadığını, tekliflerinin ise kulları kemale erdirmek amacıyla bir rahmet olduğunu gösterir. Bu okuma, önceki ayetlerde zikredilen risalet gönderiminin Allah'ın kendi menfaati için değil, kullarına merhameti için olduğuna işaret eder. Ayrıca 'yezheb' ve 'yestahlif' ifadeleri, Allah'ın isyankâr kulları yok edip yerlerine başkalarını getirmeye kadir olduğunu, ama merhameti sebebiyle onları bıraktığını anlatır.

وربك الغني عن العباد والعبادة. ذو الرحمة يترحم عليهم بالتكليف تكميلا لهم ويمهلهم على المعاصي، وفيه تنبيه على أن ما سبق ذكره من الإرسال ليس لنفعه بل لترحمه على العباد