Taberî'ye göre bu ayette Allah, iman edip salih ameller işleyenlere, geçmiş günahlarını örtmesi (mağfiret) ve büyük bir mükafat (cennet) vaat etmektedir. Vaadin kendisi zikredilmemiş görünse de, cümlenin zahiri anlamı, gizli/mahzuf bir 'أن يغفر لهم' takdiriyle anlaşılmalıdır; yani Arap dilinde vaadin fiilinin bazen zikredilmeyip delaletle anlaşılması yaygındır.

وذلك أن معنى الكلام: وعد الله الذين آمنوا وعملوا الصالحات أن يغفر لهم ، ويأجرهم أجرا عظيما؛ لأن من شأن العرب أن يصحبوا الوعد أن يعملوه فيها

Bu müfessire göre 'vaad' fiilinin cümledeki bağlanış şekli hakkında dört ihtimal vardır: fiilin başlangıç kabul edilmesi, 'kâle' (dedi) anlamında takdir edilmesi, yine 'kâle' yerine geçmesi veya tüm cümleye birden taalluk etmesi. Ayrıca vaadin bizzat kendisinin haber verilmesinin, vaad edilen şeyin doğrudan bildirilmesinden daha güçlü olduğu, çünkü vaadin Allah'a izafe edilmiş olmasının bir kuvvet ifade ettiği belirtilir. 'Mağfiret' kelimesinin nekre gelişi kemâle delalet eder; mağfiret dünyada nefse bağlı kötülüklerin giderilmesi, büyük ecir ise dünyadan ayrıldıktan sonraki hayata işarettir.

وتنكير لفظ المغفرة يدل على الكمال كما أن التنكير في قوله : وأما جلب الثواب فهو المراد بقوله : والثاني : الفوز بالثواب وهو المراد من قوله : ( آل عمران : 172 ) وقوله . وقد ذكرنا أن المغفرة إزالة السيئات التي هي في الدنيا لازمة للنفس والأجر العظيم إشارة إلى الحياة التي هي بعد مفارقة الدنيا عن النفس

Kurtubî'ye göre Allah'ın müminler için vaat ettiği 'mağfiret ve büyük ecir' insan idrakinin kavrayamayacağı bir mükafattır; bunun büyüklüğü kimsenin ölçüsünü belirleyemeyeceği bir şeydir. Ayrıca metinde 'lehum' ifadesindeki lam harfinin dilbilimsel konumu tartışılır: bu cümle vaad edilen şeyin yerini tutan bir cümle olup nasb veya ref mahallinde olduğu iki görüş olarak zikredilir.

لهم مغفرة وأجر عظيم أي لا تعرف كنهه أفهام الخلق كما قال : فلا تعلم نفس ما أخفي لهم من قرة أعين

İbn Kesîr'e göre kullar, Allah'ın rahmeti olan cennete kendi amelleriyle değil, Allah'ın rahmeti ve lütfuyla ulaşırlar; ameller ancak bu rahmete vesile kılınmış sebeplerdir, netice olarak her şey O'ndandır ve O'nun içindir. Ayrıca ayette geçen günahların bağışlanması bağlamında, günah işlemeyen fakat günahı arzu edip işlemeyen kişinin durumu hakkında Hz. Ömer'e sorulan bir soru ve verdiği cevap nakledilmektedir.

لا ينالوها بأعمالهم بل برحمة منه وفضل وإن كان سبب وصول الرحمة إليهم أعمالهم وهو تعالى الذي جعلها أسبابا إلى نيل رحمته وفضله وعفوه ورضوانه فالكل منه وله فله الحمد والمنة

Beydâvî, 'va'ade' fiilinin ikinci nesnesinin (mef'ûl) 'lehüm mağfiratün' cümlesiyle karşılandığı için hazfedildiğini, bu cümlenin bir istînâf olarak vaadi açıkladığını belirtir. Ayrıca bu cümlenin va'ade fiilinin mef'ûlü konumunda olabileceği, çünkü va'din bir tür söz olduğu ve 'onlara bu sözü vaad etti' anlamına geldiği görüşünü de nakleder. Kâfirlerin durumunun mü'minlerin durumuna hemen ardından zikredilmesini ise Allah'ın adeti olarak açıklar; bu, davetin hakkını yerine getirmek ve mü'minlere ilave bir vaad ile kalplerini hoş tutmak içindir.

إنما حذف ثاني مفعولي وعد استغناء بقوله لهم مغفرة فإنه استئناف يبينه. وقيل الجملة في موضع المفعول فإن الوعد ضرب من القول وكأنه قال: وعدهم هذا القول.