Taberî'ye göre bu ayet, bazı sahâbîlerin (aralarında Ali b. Ebî Tâlib ve Osman b. Maz'ûn'un bulunduğu bir grup) dünyayı terk edip kadınlardan, etten ve helal nimetlerden kendilerini mahrum bırakmak, hatta hadım olmak istemeleri üzerine inmiştir. Allah, helal kıldığı temiz şeyleri haram kılmayı yasakladığı gibi, haram kıldıklarını helal saymayı da yasaklamış ve bunu 'sınırları aşmak' olarak nitelendirmiştir. Peygamber, bu aşırılığa karşı çıkarak kendi sünnetinin oruç tutup açmak, uyuyup kalkmak ve kadınlarla evlilik hayatını sürdürmek olduğunu bildirmiştir.

فقال أناس من أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم كانوا عشرة، منهم علي بن أبي طالب، وعثمان بن مظعون: ما حقنا إن لم نحدث عملا، فإن النصارى قد حرموا على أنفسهم، فنحن نحرم.

Zemahşerî'ye göre Allah'ın haram kılmadığı bir şeyi hiç kimsenin haram kılma hakkı yoktur ve onun bu şekilde haram kılınmasıyla o şey haram olmaz. Hz. Peygamber'in Allah'ın helal kıldığı bir şey için 'bu bana haramdır' dediği sabit değildir; onun Mâriye'den uzak durması ise daha önce yapmış olduğu bir yeminden dolayıdır.

وما لم يحرمه الله تعالى فليس لأحد أن يحرمه ولا أن يصير بتحريمه حراما ، ولم يثبت عن رسول الله صلى الله عليه وسلم أنه قال لما أحله الله : هو حرام علي ، وإنما امتنع من مارية ليمين تقدمت منه

Bu müfessire göre ayetteki yasak birkaç farklı anlama gelebilir: Allah'ın helal kıldığı şeylerin haram olduğuna inanmamak, dille bu şeyleri haram ilan etmemek, haramlardan kaçınırcasına onlardan kaçınmamak, fetvayla başkalarına haram kılmamak ve nezir veya yeminle onları kendine haram kılmayı üstlenmemek. Bu beş ihtimal itikat, söz ve amel açısından değerlendirilmiştir.

لا تعتقدوا تحريم ما أحل الله تعالى لكم ، وثانيها : لا تظهروا باللسان تحريم ما أحله الله لكم ، وثالثها : لا تجتنبوا عنها اجتنابا شبيه لاجتناب من المحرمات

Kurtubî'ye göre bu ayet, Peygamber döneminde bir grup sahâbînin et yememeyi, kadınlardan uzak durmayı, geceleri uyumamayı ve dünyadan tamamen el çekmeyi kararlaştırması üzerine inmiştir. Ayet ve bu konudaki hadisler, aşırı zühd ehlini ve dinin helal kıldığı nimetleri kendine haram kılan tasavvuf ehlinden bazılarını reddetmektedir. Allah'ın helal kıldığı yiyecek, giyecek ve nikah gibi şeyleri kendine haram kılmak caiz değildir; asıl fazilet, Peygamber'in sünnetine ve onun izlediği yola tabi olmaktır.

قال الطبري : لا يجوز لأحد من المسلمين تحريم شيء مما أحل الله لعباده المؤمنين على نفسه من طيبات المطاعم والملابس والمناكح إذا خاف على نفسه بإحلال ذلك بها بعض العنت والمشقة

İbn Kesîr bu ayetin nüzul sebebine dair çeşitli rivayetleri aktarır; Abdullah b. Mesud, Ma'kil b. Mukarrin, Abdullah b. Revâha gibi sahabîlerin kendilerine bir şeyi (yemek, eş vb.) haram kılmaları üzerine bu ayetin indiğine dair haberler nakledilir. Bu bağlamda âlimler arasında, kadın dışında bir yiyecek veya giyeceği kendine haram kılan kişinin durumu konusunda ihtilaf bulunduğunu belirtir: Şâfiî ve bazı âlimlere göre bu şey haram olmaz ve kefaret gerekmez; Ahmed b. Hanbel ve İbn Abbas'a göre ise yemin kefareti gerekir.

وفي هذه القصة دلالة لمن ذهب من العلماء كالشافعي وغيره إلى أن من حرم مأكلا أو ملبسا أو شيئا ماعدا النساء أنه لا يحرم عليه ولا كفارة عليه أيضا ولقوله تعالى ولأن الذي حرم اللحم على نفسه كما في الحديث المتقدم لم يأمره النبي صلى الله عليه وسلم بكفارة وذهب آخرون منهم الإمام أحمد بن حنبل إلى أن من حرم مأكلا أو مشربا أو ملبسا أو شيئا من الأشياء فإنه يجب عليه بذلك كفارة يمين

Beydâvî'ye göre bu ayet, Hz. İsa'ya bağlı bazı hristiyanların ruhbanlık uygulamalarını (nefis kırma, şehvetleri terk etme) övmenin ardından, bu konuda aşırıya gitmeyi ve Allah'ın helal kıldığını haram kılmayı yasaklamaktadır. Ayrıca ayetin, helali haram kılmayı ve haramı helal kılmayı yasaklayarak ikisi arasında orta yolu (kasd) emrettiği şeklinde anlaşılması da mümkündür. Bu görüş, Hz. Peygamber'in ashabından bir grubun aşırı zühd ve ruhbanlık yemini etmesi (yememe, evlenmemi, uyumama gibi) üzerine Hz. Peygamber'in kendi sünnetini hatırlatmasıyla ilgili bir rivayetle desteklenmektedir.

كأنه لما تضمن ما قبله مدح النصارى على ترهبهم والحث على كسر النفس ورفض الشهوات عقبه النهي عن الإفراط في ذلك والاعتداء عما حد الله سبحانه وتعالى بجعل الحلال حراما