Bu müfessire göre Yahudi ve Hıristiyanların 'biz Allah'ın oğulları ve sevgilileriyiz' sözü, gerçekte kendilerine değil peygamberlerine ait bir nisbetin hazf-i muzâf yoluyla Allah'a bağlanmasıdır; asıl kastedilen 'biz Allah'ın resullerinin oğullarıyız' demektir. Ayrıca bu iddianın çöküşü, dünyada başlarına gelen belalarla (Ahd ve benzeri musibetler) ortaya konur; babalarının peygamber olması, kendi küfür ve isyanları karşısında onlara fayda vermez.

أن هذا من باب حذف المضاف ، والتقدير نحن أبناء رسل الله ، فأضيف إلى الله ما هو في الحقيقة مضاف إلى رسل الله

Kurtubî'ye göre bu ayet, Yahudilerden bir grubun kendilerini Allah'ın oğulları ve dostları sayarak azaptan korkmadıklarını söylemeleri üzerine inmiştir. Hz. Peygamber onları Allah'a davet edip O'nun cezasından sakındırınca, Nu'man b. Ada, Bahrî b. Amr ve Şe's b. Adî gibi kişiler Hristiyanların iddiasına benzer şekilde kendilerinin Allah'ın oğulları ve sevgilileri olduğunu ileri sürmüşler, bunun üzerine ilgili ayet nazil olmuştur. Ayrıca Muâz b. Cebel, Sa'd b. Ubâde ve Ukbe b. Vehb'in onlara Hz. Peygamber'in gerçek peygamber olduğunu daha önce kendilerinin haber verdiğini hatırlatması ve Râfi' b. Hureymile ile Vehb b. Yehûza'nın bunu inkâr etmesi de zikredilmiştir.

قال بن عباس : خوف رسول الله صلى الله عليه وسلم قوما من اليهود العقاب فقالوا : لا نخاف فإنا أبناء الله وأحباؤه فنزلت الآية

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Yahudi ve Hristiyanların 'biz Allah'ın oğulları ve sevgilileriyiz' iddiasını reddetmektedir; Allah onlara delilsiz iddialarına karşılık, eğer gerçekten sevgilileri olsalardı küfür ve yalanları sebebiyle cehennem ateşini kendilerine hazırlamış olmasının anlamsız kalacağını bildirmiştir. Bu iddia, Beni İsrail'in kendilerini İsrail'in (Yakub'un) ilk oğlu sayması ve bu nedenle Allah nezdinde özel bir konuma sahip olduklarını sanmalarına dayanmaktadır; benzer bir iddia Hristiyanların İsa'nın sözlerinden 'babam ve babanız' ifadesini yorumlamalarıyla da paraleldir. Metin, bir sufi şeyhinin bir fakihe 'sevgili, sevdiğine azap etmez' sorusuna karşı bu ayeti delil göstermesini de nakletmektedir.

قال الله تعالى رادا عليهم أي لو كنتم كما تدعون أبناؤه وأحباؤه فلم أعددت لكم نار جهنم على كفركم وكذبكم وافترائكم

Beydâvî'ye göre Yahudi ve Hıristiyanların Allah'ın 'sevgilileri' olduğu iddiası, İbnü'z-Zübeyr taraftarlarının kendilerine 'Hubeybûn' denmesi gibi bir mecazdır; bu yakınlık evlatların babalarına yakınlığı türünden değildir. Ayet, eğer bu iddia doğru olsaydı Allah'ın onları dünyada ve ahirette cezalandırmaması gerekirdi, oysa onları dünyada öldürme, esir alma ve suret değiştirme ile cezalandırdığını ve kendilerinin de ahirette sınırlı günler ateşle azap göreceklerini kabul ettiklerini belirtir. Sonuç olarak onlar da Allah'ın yarattığı diğer insanlar gibidir, kimseye ayrıcalık tanınmaz; Allah dilediğine (iman edene) mağfiret eder, dilediğine (küfredene) azap eder.

وأحباؤه أشياع ابنيه عزيرا والمسيح كما قيل لأشياع ابن الزبير الخبيبون أو المقربون عنده قرب الأولاد من والدهم

Taberî, bu ayette Allah'ın insanların dönüş yerinin kendisi olduğunu bildirdiğini, dolayısıyla sadece O'na ibadet edilmesi gerektiğini belirtir. Ayrıca Yahudilerin 'biz Allah'ın oğulları ve dostlarıyız' iddialarına karşı Allah'ın onları yalancı olarak nitelendirdiğini, çünkü kendilerinin de azaba uğrayacaklarını itiraf ettiklerini, halbuki sevilen kişinin sevdiği tarafından cezalandırılmayacağını açıklar. Sonuçta insanların diğer insanlar gibi yaratılmış bulunduğunu, iyilik yapanın iyilikle, kötülük yapanın kötülükle karşılık göreceğini vurgular.

فإن الحبيب لا يعذب حبيبه، وأنتم مقرون أنه معذبكم