Bu metinde Taberî, Allah ve Resûlü'ne itaat edenin, emredileni yapıp yasaklanandan kaçınanın altından ırmaklar akan cennetlere girdirileceğini, bunun büyük bir kurtuluş ve büyük bir kazanç olduğunu belirtir. Ayrıca bu itaatin miras taksimi ve Allah'ın koyduğu sınırlara riayet gibi hususlarda gerçekleşeceğini, müfessirlerin bu görüşte birleştiğini nakleder. Mücahid'den gelen rivayete göre bu ayet daha önce zikredilen miras hükümleriyle ilgilidir.

قال أبو جعفر: اختلف أهل التأويل في تأويل قوله: والآية التي بعدها: في العمل بما أمره به والانتهاء إلى ما حده له في قسمة المواريث وغيرها

Zemahşerî'ye göre bu ayette kastedilen fevz-i azîm, insanların dünyada büyük başarı saydıkları şeylerden ayrı, yalnızca Allah'ın rızasına mahsus bir kavramdır. Bunu desteklemek için Allah'ın cennet ehline hitaben 'razı oldunuz mu?' diye sorduğu, onların verilenlerden razı olduklarını söylediği, Allah'ın da buna karşılık ebediyen gazap etmeyeceği rızasını bahşedeceğini bildirdiği rivayeti nakleder. Ayrıca fevz-i azîmin, Allah'ın farzlarına ve Rasûlü'nün sünnetlerine itaate bağlandığını belirtir.

أن الله عز وجل يقول لأهل الجنة هل رضيتم ؟ فيقولون : وما لنا لا نرضى وقد أعطيتنا ما لم تعط أحدا من خلقك ، فيقول : أنا أعطيكم أفضل من ذلك ؟ قالوا : وأي شيء أفضل من ذلك ؟ قال : أدخل عليكم رضواني فلا أسخط عليكم أبدا

Kurtubî'ye göre bu ayet, Allah'ın miras taksimiyle ilgili emrettiği hükümlere itaat edip amel etmeyi konu almaktadır; ayette geçen 'el-fevzü'l-azîm' ifadesi hayrı büyük, sahibinin mertebesi yüce ve şerefli olan büyük ve sürekli mutluluğu (cennet) ifade eder. Ayrıca 'nüdhiluhu/yüdhiluhu' kelimesindeki kıraat farklılıkları da ele alınmıştır.

أي السعادة الدائمة الكبيرة وأصل الفوز الظفر بالمطوب الخامسة قوله تعالى : فيما أمره قرأ نافع وبن عامر ندخله بالنون على التعظيم الباقون بالياء واختاره أبو عبيد وأبو حاتم لتقدم اسم الله أولا

İbn Kesîr'e göre miras ayetlerinde Allah'ın koyduğu paylaşımı hile ve vesileyle değiştirmek, mirasçılardan bazısının hissesini artırıp bazısınınkini azaltmak, Allah'ın hükmüne razı olmamaktan kaynaklanır ve bu davranış acı ve sürekli bir azapla cezalandırılır. Bu bağlamda vasiyette haksızlık edenin ömür boyu iyilik yapsa da sonunun kötü olacağına, aksine kötü amel işleyen kimsenin vasiyette adil davranırsa cennetle mükafatlandırılacağına dair bir hadis nakledilir.

إن الرجل ليعمل بعمل أهل الخير سبعين سنة فإذا أوصى وحلف في وصيته فيختم له بشر عمله فيدخل النار وإن الرجل ليعمل بعمل أهل الشر سبعين سنة فيعدل في وصيته فيختم له بخير عمله فيدخل الجنة

Bu müfessire göre ayette geçen 'Allah'a ve Rasûl'e itaat edenlerin nebiler, sıddîklar, şehidler ve salihlerle beraber olması' ifadesi, bunların aynı derecede bulunması anlamına gelmez; aksine cennette birbirlerini görebilecek ve dileyince buluşabilecek şekilde bulunmaları kastedilmiştir. Ayrıca Râzî, sıddîk, şehid ve salih vasıflarının aynı kişide toplanabileceği görüşüyle bunların ayrı insan sınıflarını ifade ettiği görüşünü aktarır ve ikinci görüşü, atfedilenin kendisine atfedilenden farklı olması gerektiği gerekçesiyle tercih eder.

بل المراد كونهم في الجنة بحيث يتمكن كل واحد منهم من رؤية الآخر

Beydâvî'ye göre 'tilke' ifadesi yetimler, vasiyetler ve miras hükümlerinde geçen önceki hükümlere işaret eder; 'hudûdullah' ise aşılması caiz olmayan sınırlar gibi olan Allah'ın şeriatlarını ifade eder. Allah ve Resulüne itaat edenler cennetle, isyan edip sınırları aşanlar ise ateşle mükafat/ceza görecektir. Ayrıca 'يدخله' fiilindeki zamirin tekil, 'خالدين' ifadesinin ise lafız ve manaya göre çoğul gelişi dilbilimsel olarak açıklanmış, Nafi' ve İbn Amir'in farklı kıraati de zikredilmiştir.

حدود الله شرائعه التي هي كالحدود المحدودة التي لا يجوز مجاوزتها