Bu müfessire göre 'birr' (asıl iyiliğe erişme) burada cennet anlamına gelir; ayet müminlerin sevdikleri maldan infak etmedikçe cennete ulaşamayacaklarını bildirir. Yani sevilen ve kıymetli mallardan sadaka verilmesi, bu iyiliğe ve cennete nail olmanın şartı olarak zikredilmiştir. Ayrıca Allah'ın her ne infak edilirse edilsin onu bildiğini ve karşılığını ahirette vereceği belirtilir.

فتأويل الكلام: لن تنالوا أيها المؤمنون جنة ربكم، حتى تنفقوا مما تحبون، يقول: حتى تتصدقوا مما تحبون وتهوون أن يكون لكم من نفيس أموالكم

Bu metne göre 'len tenâlü'l-birra' ayeti, kişinin sevdiği maldan infak etmedikçe gerçek iyiliğe (birr) ve ona bağlı büyük sevaba ulaşamayacağını bildirir. Râzî, buradaki 'hattâ' ifadesinin sadece sevileni infak etmenin tek başına yeterli olmadığını, bunun ancak dünyayı âhiret saadetine, âhiret saadetini de Yaratıcı'ya iman ve O'nun emirlerine boyun eğmeye vesile kılmakla mümkün olduğunu, dolayısıyla bu infakın diğer bütün taatleri de zımnen içerdiğini gösterdiğini belirtir. Ayrıca 'birr'in tefsirinde iki görüş nakledilir: biri kişiyi ebrardan kılan amel, diğeri Allah'ın velilerine olan ikram ve lütfu.

وجواب هذا الإشكال : أن الإنسان لا يمكنه أن ينفق محبوبه إلا إذا توسل بإنفاق ذلك المحبوب إلى وجدان محبوب أشرف من الأول ، فعلى هذا الإنسان لا يمكنه أن ينفق الدنيا في الدنيا إلا إذا تيقن سعادة الآخرة

Bu metin parçası çok kısa ve kesik olduğundan tam bir bütünlük göstermiyor; ancak metinde geçen ibareye göre 'infak' kelimesinin yorumu tartışılmakta, bir görüşe göre bunun 'sadaka vermek' anlamına geldiği, başka bir görüşe göre ise 'kendi nefsiniz veya atlarınız (bineğiniz) üzerine harcamak' anlamına geldiği belirtilmiştir.

أي تتصدقوا وقيل : تنفقوه على أنفسكم أو خيلكم

Beydâvî'ye göre bu ayet, gerçek iyiliğe (birr) veya Allah'ın rahmet, rıza ve cennetiyle ifade edilen mükâfatına ulaşmanın, sevilen şeylerden infak etmekle mümkün olduğunu bildirir. İnfak edilecek şey sadece mal ile sınırlı olmayıp, insanlara yardımda itibarını harcamak, Allah'a itaatte bedenini kullanmak ve O'nun yolunda canını feda etmek gibi şeyleri de kapsayabilir. Ebû Talha ve Zeyd b. Hârise'nin en sevdikleri malı infak etme kıssaları bu görüşe delil olarak zikredilir ve bu durumun en yakın akrabaya infakın daha faziletli olduğuna, ayrıca ayetin hem vacip hem müstehap infakı kapsadığına işaret ettiği belirtilir.

حتى تنفقوا مما تحبون أي من المال، أو ما يعمه وغيره كبذل الجاه في معاونة الناس، والبدن في طاعة الله والمهجة في سبيله.

Zemahşerî, ayette geçen 'esir' kelimesinin kimleri kapsadığı konusunda farklı görüşleri aktarır: Hasan'a göre bu, savaş esirlerine iyilik etmeyi kapsar; Katade'ye göre esir müşrik esirdir; Said b. Cübeyr ve Atâ'ya göre ehl-i kıbleden olan esirdir; Ebu Said el-Hudrî'ye göre ise hapsedilmiş kimsedir. Ayrıca Hz. Peygamber'in borçluyu da 'esir' diye adlandırdığı ve borçluya iyilik edilmesini emrettiği rivayet edilir.

وعن قتادة : كان أسيرهم يومئذ المشرك

İbn Kesîr, bu ayetin gerçek iyiliğe (birr) ulaşmanın, sevilen malı Allah yolunda infak etmekle olduğunu; bunun İbn Ömer, Ebu Talha ve Ömer'in kıssalarıyla örneklendiğini aktarır. Sevilen ve kişiye en değerli gelen malın Allah rızası için verilmesinin makbul infak olduğu vurgulanır.

بخ بخ ذاك مال رابح ذاك مال رابح