Taberî, ayetin, imanından sonra küfre dönen bir kişi hakkında indiğini nakleder; rivayetlerde bu kişinin Ensar'dan biri veya Hâris b. Süveyd olduğu, Müslüman olduktan sonra kavmine dönerek küfre saptığı belirtilir. Ayette geçen 'cezaları' ifadesinin, Allah'tan uzaklaştırılma, meleklerin ve insanların lanetiyle karşılaşma anlamına geldiğini; 'hepsinin' lafzının ise bazı meleklerin ve insanların değil, tümünün lanetini kapsadığını açıklar. Bu cezanın işledikleri küfür ameline karşılık verildiğini ifade eder.

فأنزل الله عز وجل فيه القرآن: يعني: هؤلاء الذين كفروا بعد إيمانهم، وبعد أن شهدوا أن الرسول حق {جزاؤهم} ثوابهم من عملهم الذي عملوه يعني أن حل بهم من الله الإقصاء والبعد

İbn Kesîr'e göre bu ifade, söz konusu kimselerin hem Allah'ın laneti hem de yaratılmışların laneti altında olduklarını bildirmektedir; yani lanet iki yönlüdür: Allah'tan gelen lanet ve mahlukattan gelen lanet.

اي يلعنهم الله ويلعنهم خلقه

Beydâvî'ye göre bu ayet, mürtedlere lanet edilmesinin cevazına delalet eder; mefhumundan ise başkalarına lanet etmenin cevazının nefyi çıkarılır. Bunun sebebi, bu kimselerin küfür üzerine mühürlenmiş, hidayetten men edilmiş ve rahmetten tamamen ümitsiz kılınmış olmalarıdır, ki bu durum başkaları için geçerli değildir. Ayrıca 'ölümsüzlük' ifadesi lanet, azap veya ateşten herhangi birine racidir, sözün delaletiyle zikredilmeleri gerekmese de anlaşılır.

يدل بمنطوقه على جواز لعنهم، وبمفهومه على نفي جواز لعن غيرهم. ولعل الفرق أنهم مطبوعون على الكفر ممنوعون عن الهدى مؤيسون عن الرحمة رأسا بخلاف غيرهم