Taberî'ye göre âyette geçen 'fâsıkûn' ifadesi, peygamberlere iman etmekten ve onlara verilen ahd-ü misaktan sonra yüz çevirip nakzedenleri, yani Allah'ın dininden ve itaatinden çıkanları ifade eder. Bu âyetler aslen Ehl-i Kitab (Yahudi ve Hıristiyanlar) hakkında inmiş olup, Hz. Peygamber döneminde çevresindeki Yahudilere, atalarına verilen ahdi ve Muhammed'in nübüvvetine iman sorumluluğunu hatırlatma amacı taşımaktadır.

وهاتان الآيتان وإن كان مخرج الخبر فيهما من الله عز وجل بما أخبر أنه شهد، وأخذ به ميثاق من أخذ ميثاقه به عن أنبيائه ورسله، فإنه مقصود به إخبار من كان حوالي مهاجر رسول الله صلى الله عليه وسلم من يهود بني إسرائيل أيام حياته صلى الله عليه وسلم، عما لله عليهم من العهد في الإيمان بنبوة محمد صلى الله عليه وسلم

Bu bölüm, Râzî'nin peygamberin (a.s.) o hadisede kendi görüşüyle izin verdiğini, bunun ya ictihada dayandığını ya da dayanmadığını tartıştığı bir akıl yürütme parçasıdır; ikinci ihtimal (sırf keyfi hüküm) reddedilir çünkü bu batıldır. Metin ardından ayetin, kıyamet günü müminlerin maslahatına yönelik bir yönlendirme içerdiğini ve dini usul meselelerinin çoğunu barındırdığını belirtir.

فإما أن يكون ذلك مبنيا على الاجتهاد أو ما كان كذلك ، والثاني باطل ، لأنه حكم بمجرد التشهي وهو باطل

Kurtubî'ye göre 'fasık' kelimesi, Allah'a nimetlerine karşı küfredip imandan ve O'na itaatten çıkan kişiyi ifade eder. Bu bağlamda İbn Cübeyr fasıkları 'asiler' olarak, İbn Zeyd ise 'yalancılar' olarak açıklamıştır. Fısk kelimesinin kök anlamı 'çıkmak'tır, dolayısıyla fasık Allah'ın itaatinden çıkan kimsedir.

وأصل الفسق الخروج أي الذين خرجوا عن طاعة الله

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın peygamberlerden aldığı ahid ve misakla ilgilidir; Hz. Ali ve İbn Abbas'a göre Allah her peygamberden Hz. Muhammed hayatta iken gönderilirse ona iman edip yardım edeceğine dair misak almış, peygamberler de ümmetlerinden aynı misakı almıştır. Tavus, Hasan el-Basrî ve Katâde'ye göre ise bu misak, peygamberlerin birbirini tasdik etmesine dairdir; İbn Kesîr bu iki görüşün birbirini çelişmediğini, aksine birbirini gerektirdiğini belirtir. Devamında Hz. Muhammed'in son peygamber ve tüm peygamberlerin imamı olduğu, Musa hayatta olsaydı bile ona tabi olması gerektiği rivayetlerle desteklenir.

ما بعث الله نبيا من الأنبياء إلا أخذ عليه الميثاق لئن بعث الله محمدا وهو حي ليؤمنن به ولينصرنه وأمره أن يأخذ الميثاق على أمته لئن بعث محمد وهم أحياء ليؤمنن به ولينصرنه

Bu müfessire göre ayet, mîsak ve ikrar/şehadetle tevsik edildikten sonra yüz çevirenlerin fâsık kâfirler olduğunu bildirir. Ardından gelen 'Allah'ın dininden başkasını mı arıyorlar' ifadesi, göklerde ve yerde olan herkesin -isteyerek ya da istemeyerek- O'na teslim olduğu gerçeğiyle bu tutumu kınamaktadır. Teslimiyet, kimileri için akıl ve delile tabi olarak rızayla, kimileri için kılıç veya kaçınılmaz bir zorlama karşısında istemeyerek gerçekleşmiştir; ya da meleklerin ihtiyari, kâfirlerin ise zorunlu (musahhar) teslimiyeti şeklinde de anlaşılabilir.

أفغير دين الله يبغون عطف على الجملة المتقدمة والهمزة متوسطة بينهما للإنكار، أو محذوف تقديره أتتولون فغير دين الله تبغون

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen 'fasıklar' ifadesi, küfür içinde inatla direnen ve her türlü hayırdan tamamen sıyrılmış kimseleri, yani fısk vasfında son dereceye ulaşmış münafıkları nitelemektedir. Müslümanın bu çirkin ismi hak edecek davranışlardan sakınması gerektiği vurgulanır. Ayrıca ayetin, iman edip salih amel işleyenlerin halife kılınacağına dair Râşid Halifelerin hilafetinin meşruiyetine en açık delil olduğu belirtilir.

أوضح دليل وأبينه