Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın yerde ve gökte hiçbir şeyin kendisine gizli kalmadığını, dolayısıyla Necran hristiyanlarının Hz. İsa hakkında söyledikleri sözlerin ve Allah'ın ayetleri konusunda Hz. Peygamber'le yaptıkları tartışmanın da kendisine gizli olmadığını bildirmektedir. Bunlar İsa'yı rab ve ilah edinerek Allah hakkında bir aldanış ve küfür içindedirler.

يعني بذلك جل ثناؤه أن الله لا يخفى عليه شيء وهو في الأرض، ولا شيء وهو في السماء، يقول: فكيف يخفى علي يا محمد، وأنا علام جميع الأشياء، ما يضاهى به هؤلاء الذين يجادلونك في آيات الله من نصارى نجران في عيسى ابن مريم في مقالتهم التي يقولونها فيه؟

Bu metinde Zemahşerî, sözü edilen mekânın (araziye/ortama) kıyasla daha ferah ve daha geniş olduğunu, eğer kişi orada olsaydı bunun böyle olacağını belirtir. Bu ifadeyi başka bir ayetteki benzer kullanımla ilişkilendirerek açıklamaya çalışır.

التي هي أفسح منها وأبسط لو كنتم فيها ، كقوله تعالى :

Bu müfessire göre ayetteki ifade, Allah'ın bilgisinin kemaline işaret eder; O, rahim karanlıklarında bu şaşırtıcı bünyeyi ve garip terkibi tasvir edendir, farklı şekil, tabiat ve renklerde uzuvları en güzel ve kâmil şekilde birleştirmiştir. Bu muhkem fiil hem kudretinin kemaline hem de ilminin kemaline delalet eder, çünkü muhkem fiil ancak âlim olandan sadır olur. Ayrıca ikinci bir ihtimal olarak bu ayetlerin, Hristiyanların Hz. İsa'nın ilahlığı iddiasına karşı, onun ilim ve kudretle ilgili şüphelerine cevap olarak indiği belirtilir; zira İsa gaybın tamamını bilmediği ve bazı şeylerden gafil kaldığı için ilah olamaz.

وذلك هو أن نقول : إن أفعال الله تعالى محكمة متقنة ، والفعل المحكم المتقن يدل على كون فاعله عالما ، فلما كان دليل كونه تعالى عالما هو ما ذكرنا ، فحين ادعى كونه عالما بكل المعلومات بقوله أتبعه بالدليل العقلي الدال على ذلك ، وهو أنه هو الذي صور في ظلمات الأرحام هذه البنية العجيبة ، والتركيب الغريب

Verilen metin, ayete ilişkin herhangi bir tefsir içeriği barındırmıyor; sadece '< الآيات' ifadesinden oluşan bir başlık/işaret unsuru bulunuyor.

< الآيات

Beydâvî'ye göre Allah'ın gökte ve yerde hiçbir şeyin O'na gizli kalmaması, hem küllî hem cüzî, iman veya küfür türünden her ne varsa kapsar; gök ve yer ifadesi duyuların ulaşabildiği alanı temsil eder ve bu, Allah'ın hayat sıfatına delildir. Rahimlerde dilediği şekilde insanı şekillendirmesi ise O'nun kayyûmiyetine ve yaratma fiilindeki ilim ve hikmetine delalet eder. Bu âyetlerin, Necran heyetinin Hz. İsa'nın rab olduğu iddiasıyla tartışmasına karşı bir delil/cevap olarak indiği de belirtilir.

فعبر عنه بالسماء والأرض إذ الحس لا يتجاوزهما، وإنما قدم الأرض ترقيا من الأدنى إلى الأعلى، ولأن المقصود بالذكر ما اقترف فيها.