Taberî, meleklerin Meryem'e söylediği 'aḳnutî' emrinin anlamı üzerinde müfessirlerin ihtilaf ettiğini nakleder: kimi bunu namazda uzun süre kıyamda durmak (rükûd), kimi Rabbe ihlasla yönelmek, kimi de Rabbe itaat etmek şeklinde açıklamıştır. Kendisi bu görüşleri değerlendirdikten sonra ayeti şöyle yorumlar: Meryem'e, Rabbine ibadetini halis kılması ve O'na itaat ve kulluk ile huşû göstermesi, kendisine bahşedilen seçilmişlik ve tertemizlik nimetine şükür olarak emredilmiştir.

فتأويل الآية إذا: يا مريم أخلصي عبادة ربك لوجهه خالصا، واخشعي لطاعته وعبادته، مع من خشع له من خلقه، شكرا له على ما أكرمك به من الاصطفاء والتطهير من الأدناس والتفضيل على نساء عالم دهرك

Bu müfessire göre secde ve rükû kendi vakitlerinde yapılmalı, ikisinin birleştirilip secdenin rükûdan önce getirilmesi kastedilmemiştir. Ayrıca metinde 'fasalli' ifadesinde beden itaatinin (namaz) önce, kalp itaatini gösteren lam harfinin sonra zikredilmesinin, ibadetin sadece kalple yapılabileceğini savunan İbâha ehlinin görüşünü çürütmeye işaret ettiği belirtilir. Bununla birlikte 'Rabb' lafzının kulun varoluşundan önce terbiye edildiğine, dolayısıyla ahirette de terk edilmeyeceğine dair bir işaret taşıdığı ifade edilir.

ثم كأنه نبه على أن طاعة القلب لا تحصل إلا بعد حصول طاعة البدن ، فقدم طاعة البدن في الذكر ، وهو قوله : { فصل } وأخر اللام الدالة على طاعة القلب تنبيها على فساد مذهب أهل الإباحة في أن العبد قد يستغني بطاعة قلبه عن طاعة جوارحه

Bu müfessire göre ayette secde, rükûdan önce zikredilmiştir; çünkü Arapçada vav harfi tertip (sıralama) ifade etmez, dolayısıyla zikir sırası fiilin gerçekleşme sırasına delalet etmez. Ayrıca bir görüş olarak, o şeriatte secdenin rükûdan önce yapıldığı da nakledilir.

قدم السجود ها هنا على الركوع لأن الواو لا توجب الترتيب وقد تقدم الخلاف في هذا في البقرة عند قوله تعالى : إن الصفا والمروه من شعائر الله البقرة فإذا قلت : قام زيد وعمرو جاز أن يكون عمرو قام قبل زيد فعلى هذا يكون المعنى واركعى واسجدي وقيل : كان شرعهم السجود قبل الركوع

İbn Kesîr'e göre 'kunût' ifadesi, huşû içinde ibadet etmek anlamına gelir ve Hasan el-Basrî bunu 'Rabbine ibadet et, o secde edenlerden ol' şeklinde açıklamıştır. Evzâî'den nakledilen rivayete göre Meryem (a.s.) mihrabında rükû, secde ve kıyam halinde sürekli ibadet etmiş, hatta ayaklarında (bir başka rivayette gözlerinde) sararmış su birikinceye kadar bu haline devam etmiştir. Ayrıca İbn Şevzeb'den nakledilen bir rivayete göre Meryem her gece yıkanırmış.

وقال الأوزاعي ركدت في محرابها راكعة وساجدة وقائمة حتى نزل ماء الأصفر في قدميها رضي الله عنها وأرضاها

Beydâvî'ye göre meleklerin Meryem'e hitabı, ona bahşedilen özel bir kerâmettir ve sözlü/gerçek bir hitaptır; bunu inkâr edenler bunu Zekeriyya için mucize veya İsa'nın nübüvvetine hazırlık (irhâs) olarak yorumlamışlardır, çünkü Allah'ın kadını peygamber göndermediği hususunda icmâ vardır. Ayrıca 'seçilme' iki aşamalıdır: birincisi annesinden kabulü, ibadete adanması, cennet rızkıyla beslenmesi ve kadınlara has necasetlerden temizlenmesidir; ikincisi ise hidayeti, meleklerin ona gönderilmesi ve babasız çocuk gibi özel kerametlerle donatılmasıdır. 'Kunut, secde, rükû' emirleri ise namazın rükünlerine vurgu yaparak cemaatle namaza teşvik anlamındadır; bazılarına göre bu kelimeler ibadete devam, namaz ve huşû anlamlarını taşır.

كلموها شفاها كرامة لها، ومن أنكر الكرامة زعم أن ذلك كانت معجزة لزكريا أو إرهاصا لنبوة عيسى عليه الصلاة والسلام، فإن الإجماع على أنه سبحانه وتعالى لم يستنبئ امرأة لقوله تعالى: وما أرسلنا من قبلك إلا رجالا.