Zemahşerî'ye göre Âd kavmi olağanüstü büyük cüsseli ve güçlüydü; içlerinden bir adamın boyu dört yüz zira idi ve devasa kayaları taşıyıp bir topluluğun üzerine atarak onları helak edebilecek kudretteydiler. Ayrıca İrem şehrinin dünyadaki hiçbir şehre benzemeyecek şekilde eşsiz yaratıldığı belirtilir. İbnü'z-Zübeyr'in farklı bir kıraati de aktarılarak 'lem yuhlaḳ mislühâ' ifadesinin Allah'ın onun benzerini yaratmadığı anlamına geldiği açıklanır.

عظم أجرام وقوة ، كان طول الرجل منهم أربعمائة ذراع ، وكان يأتي الصخرة العظيمة فيحملها فيلقيها على الحي فيهلكهم

Râzî bu bölümde önce 'غرور' kelimesinin dilsel kökenini açıklar; bir şeyin dış görünüşüyle beğenilip sonra incelendiğinde beklenenin aksine çıkması anlamına geldiğini belirtir. Ardından ayetteki hitabın kime yönelik olduğu konusunda görüşleri sıralar: hitap lafzen Peygamber'e olsa da maksadın ümmet olduğunu, Katade'nin de Allah'ın Peygamber'i asla aldatmadığını söylediğini nakleder.

قال قتادة : والله ما غروا نبي الله صلى الله عليه وسلم حتى قبضه الله ، والخطاب وإن كان له إلا أن المراد غيره

Kurtubî'ye göre bu ayet, kâfirlere mühlet verilmesinin onların ihmal edilmesi anlamına gelmediğini, aksine cezalandırılacaklarını bildirir. İbn Abbas'a göre burada kastedilen, kâfirlerin Mekke'den Şam ve Yemen'e yaptıkları ticaretin gelip geçici olduğudur. Zeccâc ise ifadeyi, küfürlerine rağmen görünürdeki selametlerinin aldatıcı olmaması, çünkü akıbetlerinin helak olacağı şeklinde açıklamıştır.

فإني وإن أمهلتهم لا أهملهم بل أعاقبهم قال بن عباس : يريد تجارتهم من مكة إلى الشام وإلى اليمن وقيل : لا يغررك ما هم فيه من الخير والسعة في الرزق فإنه متاع قليل في الدنيا وقال الزجاج : لا يغررك سلامتهم بعد كفرهم فإن عاقبتهم الهلاك

Verilen metin parçası son derece kısa olup ('وقال هاهنا' - 've burada dedi ki') anlamına gelmektedir; bu ifade bir alıntının veya başka bir kaynağın görüşüne geçiş cümlesi niteliğindedir. Metinde ayete dair herhangi bir tefsirî içerik, açıklama veya hüküm bulunmamaktadır. Bu haliyle bağımsız bir görüş tespiti yapmak mümkün değildir.

وقال هاهنا

Beydâvî'ye göre ayetteki hitap zâhiren Peygamber'e (s.a.v.) yöneliktir; ancak muradın ümmeti olduğu ya da Peygamber'in zaten sahip olduğu tutum üzere sabitlenmesi kastedildiği belirtilir. Anlam olarak kâfirlerin dünyadaki refah ve bolluğuna bakıp aldanılmaması gerektiği, çünkü bu geçici bir metâ olduğu ve asıl varacakları yerin cehennem olduğu vurgulanır. Bazı müminlerin müşrikleri refah içinde görüp kendi açlık ve sıkıntılarını dile getirmeleri üzerine bu ayetin indiği rivayet edilmiştir.

والمعنى لا تنظر إلى ما الكفرة عليه من السعة والحظ، ولا تغتر بظاهر ما ترى من تبسطهم في مكاسبهم ومتاجرهم ومزارعهم

Taberî'ye göre bu ifade, kâfirlerin belde ve ülkelerde dolaşıp gezmeleridir. Bu görüşe göre Allah, Peygamber'i (s.a.v) onların bu dünyada serbestçe dolaşmalarına ve şirk ve nimetleri inkâr etmelerine rağmen kendilerine mühlet verilmesine aldanmaması konusunda uyarmıştır. Hitap Peygamber'e yönelik olmakla birlikte, asıl kastedilen onun ashabı ve tabileridir.

فنهى الله تعالى ذكره نبيه صلى الله عليه وسلم عن الاغترار بضربهم في البلاد