Taberî, Uhud günü müminlerin başına gelen musibetin (öldürülme ve yaralanma) Allah'ın izni ve kaza-kaderiyle olduğunu belirtir. Bu musibetin amacı, gerçek müminlerle münafıkları birbirinden ayırt etmektir; Allah bu yolla iki grubu birbirinden temyiz etmiş ve durumlarını açığa çıkarmıştır.

يعني تعالى ذكره بذلك: والذي أصابكم يوم التقى الجمعان ، وهو يوم أحد حين التقى جمع المسلمين والمشركين، ويعني بالذي أصابهم: ما نال من القتل من قتل منهم، ومن الجراح من جرح منهم يقول: فهو بإذن الله كان، يعني: بقضائه وقدره فيكم

Bu müfessire göre kesme fiili Allah'a izafe edilse de, gerçekte bu iş Allah'ın izni ve emriyle gerçekleşmiştir; yani fail olarak Allah zikredilse bile fiilin vukuu O'nun izni ve emrine bağlanmıştır.

فقطعها بإذن الله وأمره

Bu müfessire göre ayetteki 'Allah'ın izni' ifadesi iki şekilde anlaşılabilir: birincisi, Allah'ın kâfirleri imtihan etmek için engellememesi anlamında mecazi bir kullanımdır; ikincisi ise 'izin' kelimesinin 'ilim' anlamında olduğudur, ancak bu da Allah'ın ilminin yenilenmesi gibi imkansız bir anlama yol açacağından, kastedilenin 'malum' (bilinen şey) olduğu belirtilir. Ayrıca ayette bir hazif (eksiltme) bulunduğu, takdirinin 'müminlerin imanının ve münafıkların nifakının bilinmesi' şeklinde olduğu ifade edilir. Son olarak 'nafakū' fiilinin, münafıkların o vakitte nifaka uygun amellere başladıklarını gösterdiği belirtilir.

أن اذن الله عبارة عن التخلية وترك المدافعة ، استعار الاذن لتخلية الكفار فانه لم يمنعهم منهم ليبتليهم ، لأن الاذن في الشيء لا يدفع المأذون عن مراده

Kurtubî, 'fe-bi-izni'llâh' ifadesindeki 'izin' kelimesini önce Allah'ın ilmiyle, sonra kaza ve kaderiyle açıklar; Kaffâl'ın görüşü olarak da bunun Allah'ın onları serbest bırakması (tahliyesi) anlamında olduğunu, Allah'ın bunu bizatihi irade ettiği anlamına gelmediğini nakleder ve bu son yorumun Mutezile'ye ait bir te'vil olduğunu belirtir. Ayrıca âyetteki fâ harfinin girişini, 'mâ' harfinin 'ellezî' (ism-i mevsûl) anlamında olmasına bağlayarak cümlenin şart cümlesine benzediğini, bunun da savaşta müminlerin sebatıyla imanlarının, münafıkların ise sevinip alay etmeleriyle küfürlerinin ortaya çıkması/bilinmesi maksadına hizmet ettiğini aktarır.

قال القفال : أي فبتخليته بينكم وبينهم لا أنه أراد ذلك وهذا تأويل المعتزلة ودخلت الفاء في فبإذن الله لأن ما بمعنى الذي

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen düşman karşısındaki kaçış, mü'minlerden bir kısmının öldürülmesi ve bir kısmının yaralanması Allah'ın kaza ve kaderiyle gerçekleşmiştir ve bunda Allah'ın bir hikmeti vardır. Sabredip sebat gösterenler ise sarsılmayan ve direnen kimselerdir.

أي فراركم بين يدي عدوكم وقتلهم لجماعة منكم وجراحتهم لآخرين كان بقضاء الله وقدره وله الحكمة في ذلك

Beydâvî'ye göre Uhud günü müminlerin başına gelen musibet Allah'ın izni/kaza ve kaderiyledir; bu olay hem müminlerin hem münafıkların iç yüzünün ortaya çıkması içindir. Münafıklara savaşa veya savunmaya katılmaları söylendiğinde 'savaş bilseydik sizi izlerdik' demeleri hile ve alaydır; bu tavırları o gün onların küfre imandan daha yakın olduğunu gösteren ilk işarettir. Ağızlarıyla söyledikleri kalplerindekine uymamaktadır ve Allah gizlediklerini tam olarak bilmektedir.

هم للكفر يومئذ أقرب منهم للإيمان لانخذالهم وكلامهم هذا فإنها أول أمارات ظهرت منهم مؤذنة بكفرهم