Bu müfessire göre ayet, Allah'ın kullarının tüm amellerini kuşatıcı bir ilim ve haberdarlıkla bildiğini, hiçbir şeyin O'na gizli kalmadığını ve bu amellere göre karşılık vereceğini anlatır. İyilik yapana iyiliğiyle, kötülük yapana kötülüğüyle karşılık verilecektir. Ayrıca Âl-i İmrân bağlamında, müminlerin savaşta kaçırdıkları ganimet ve kendilerine gelen yara/ölüm üzerine üzülmemeleri gerektiği, Allah'ın onları bir gam üzerine başka bir gamla mükafatlandırdığı da açıklanır.

يقول: والله ذو خبرة وعلم بأعمال عبيده هو بجميعها محيط، لا يخفى عليه شيء، وهو مجازيهم بها، المحسن بإحسانه، والمسيء بإساءته.

Zemahşerî'ye göre ayetteki 'size ne oluyor da iman etmiyorsunuz' ifadesi, insanların imandan geri durmasına dair hiçbir mazeretlerinin kalmadığını sorgulamaktadır; çünkü Allah akılları donatmış, delilleri dikmiş, düşünme imkânı vermiş ve mazeretleri ortadan kaldırmıştır. Bunun üstüne Peygamber de onları imana çağırmakta, uyarmakta ve delil ve hüccetlerle konuşan Kitab'ı okumaktadır. Dolayısıyla akıl delilleri ve peygamberin tebliği bir araya gelince artık iman etmemenin hiçbir haklı gerekçesi kalmamaktadır.

وقبل ذلك قد أخذ الله ميثاقكم بالإيمان : حيث ركب فيكم العقول ، ونصب لكم الأدلة ، ومكنكم من النظر ، وأزاح عللكم ، فإذ لم تبق لكم علة بعد أدلة العقول وتنبيه الرسول ، فما لكم لا تؤمنون

Bu müfessire göre metin, Uhud savaşında müminlerin bozguna uğrayıp vadide dağa doğru kaçarken hiç kimseye dönüp bakmadan (لا تلوون على أحد) kaçışlarını, Peygamber'in ise en arkada kalarak onları çağırmasını anlatır. Ayrıca ardından gelen 'gam üstüne gam' ifadesindeki iki gamın ne olduğu konusunda müfessirler arasındaki farklı görüşler (kayıp ganimet, düşmanın saldırısı, Peygamber'in yaralanması, ölüm haberinin yayılması gibi) sıralanır.

المسألة الثالثة : ولا تلوون على أحد : أي لا تلتفتون إلى أحد من شدة الهرب ، وأصله أن المعرج على الشيء يلوي إليه عنقه أو عنان دابته ، فاذا مضى ولم يعرج قيل لم يلوه

Bu bölüm doğrudan Tegabün suresi ayeti hakkında değil, önceki sure ile ilgili tefsir malzemesinin (İbn Abbas rivayeti, Kelbi ve Dahhak'ın Mekki/Medeni tartışması) ardından Tegabün suresinin giriş bilgilerini vermektedir. Kurtubî, surenin çoğunluğa göre Medeni olduğunu, Dahhak'a göre Mekki, Kelbi'ye göre hem Mekki hem Medeni olduğunu, on sekiz ayet içerdiğini ve İbn Abbas'tan gelen bir rivayete göre Mekke'de indiği, ancak son kısmındaki bazı ayetlerin Medine'de Avf b. Malik el-Eşcaî hakkında indiğini aktarmaktadır.

سورة التغابن مدنية في قول الأكثرين وقال الضحاك : مكية وقال الكلبي : هي مكية ومدنية وهي ثماني عشرة آية وعن بن عباس أن سورة التغابن نزلت بمكة إلا آيات من آخرها نزلت بالمدينة في عوف بن مالك الأشجعي شكا إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم جفاء أهله وولده

Bu müfessire göre âyet, Uhud günü müslümanların düşmandan kaçarak dehşet ve korku içinde dağa tırmandıklarını, hiç kimseye bakmadan (dönüp bakmadan) kaçtıklarını, Peygamber'in ise geride kalıp onları savaşa geri dönmeye çağırdığını anlatmaktadır. Ayrıca 'gam üstüne gam' ifadesi, önce Peygamber'in öldürüldüğü haberinin, ardından öldürülenler ve yaralılar sebebiyle yaşanan üzüntünün art arda gelmesi olarak açıklanmıştır. Bu olaylar Bera b. Azib rivayetiyle ve Sedî, Mücahid, Katade gibi selef alimlerinin görüşleriyle desteklenmiştir.

أي وأنتم لا تلوون على أحد من الدهش والخوف والرعب أي وهو قد خلفتموه وراء ظهوركم يدعوكم إلى ترك الفرار من الأعداء وإلى الرجعة والعودة والكرة

Beydâvî, 'فأثابكم غما بغم' ifadesini Allah'ın müminleri fesahatları ve isyanları sebebiyle katl, yara, müşriklerin galibiyeti ve Hz. Peygamber'in öldürüldüğüne dair yayılan haberle üst üste gam ile cezalandırması şeklinde açıklar; ayrıca bunun Hz. Peygamber'e verdikleri gamın karşılığı olabileceğini de belirtir. 'لكيلا تحزنوا' ifadesini ise, artık geçmişte kaçırdıkları fayda veya başlarına gelen zarara üzülmemeleri için sıkıntılara sabretmeye alıştırılmaları olarak yorumlar. Alternatif bir görüş olarak zamirin Hz. Peygamber'e ait olabileceğini, yani Peygamber'in de onların gamına ortak olarak kendilerini isyanları sebebiyle cezalandırmadığını, bunun bir teselli olduğunu nakleder.

والمعنى فجازاكم الله عن فشلكم وعصيانكم غما متصلا بغم، من الاغتمام بالقتل والجرح وظفر المشركين والإرجاف بقتل الرسول صلى الله عليه وسلم