Taberî bu ayette önce kıraat farkını ele alır: bazı kıraat imamları 'قتل' (meçhul), bazıları 'قاتل' şeklinde okumuştur. Kendisi 'قتل' okuyuşunu tercih eder, çünkü ayetin öncesindeki azarlama bağlamı buna daha uygundur. Ayrıca 'ربيون' kelimesinin 'çok topluluk/cemaat' anlamına geldiğini, ayetin asıl anlamının ise Müslümanların peygamberlerinin öldürülmesi veya yaralanmasına karşı zayıflık göstermeyip sabretmeleri gerektiğini bildirdiğini açıklar.

وأولى القراءتين في ذلك عندنا بالصواب، قراءة من قرأ بضم القاف: (قتل معه ربيون كثير) لأن الله عز وجل إنما عاتب بهذه الآية

Bu metinde Zemahşerî, ayetin bağlamında önceki peygamberlerle birlikte savaşan Rabbîlerin sabrını ve dinlerinden dönmemesini örneklendirmek amacıyla Hz. Peygamber'den nakledilen bir hadisi zikreder. Hadiste, önceki ümmetlerden bir kişinin başına testere konularak ikiye ayrılmasına, demir taraklarla etinin ve sinirinin taranmasına rağmen bunun onu dininden çevirmediği anlatılır. Böylece ayetin işaret ettiği sabır ve dinde sebat teması, bu rivayetle desteklenmiş olur.

قد كان من قبلكم يؤخذ فيوضع المنشار على رأسه فيفرق فرقتين ، وما يصرفه ذلك عن دينه ؛ ويمشط بأمشاط الحديد ما دون عظمه من لحم وعصب ، ما يصرفه ذلك عن دينه

Bu müfessire göre âyet, Allah yolunda çekilen sıkıntılara sabredip zaaf ve acizlik göstermeyen kimseleri Allah'ın sevdiğini bildirmekte, ardından geçmiş peygamberlerin ve onlara tabi olanların savaşta öldürülmelerine rağmen zayıflık göstermediklerini, güçsüz düşmediklerini ve düşmana boyun eğmediklerini övmektedir. Râzî, vehn, za'f ve istikâne kelimeleri arasında kalp zaafı, bedensel güç kaybı ve bu zaafı düşmana göstererek boyun eğme şeklinde farklı anlam ayrımları yapar. Bu âyet Uhud günü savaştan kaçanlara, önceki peygamberlerin ve tabilerinin sabır ve sebat örneğinin hatırlatılması bağlamında yorumlanmaktadır.

قال صاحب ( الكشاف ) : ما وهنوا عند قتل النبي وما ضعفوا عن الجهاد بعده وما استكانوا للعدو ، وهذا تعريض بما أصابهم من الوهن والانكسار ، عند الارجاف بقتل رسولهم

Bu metinde Kurtubî, ayetteki 'vehenû' (zayıflık gösterme) ifadesinin dilsel kökenini ve anlamını açıklar; bunun korku sebebiyle güç kaybı, kırılma anlamına geldiğini belirtir. Geçmiş peygamberlerin ümmetlerinin, nebilerinin öldürülmesi veya kendilerinden bazılarının öldürülmesi karşısında zayıflık göstermedikleri, sabrettikleri, ölüme razı oldukları ve istiğfar edip sebat ve zafer için dua ettikleri ifade edilir. Allah'ın da bu sabır ve duaya karşılık onlara dünyada zafer, ganimet, ahirette ise mağfiret verdiği vurgulanır; bu durum Hz. Muhammed'in ashabına da örnek gösterilir.

وهنوا أي ضعفوا وقد تقدم والوهن : انكسار الحد بالخوف وقرأ الحسن وأبو السمال وهنوا بكسر الهاء وضمها لغتان عن أبي زيد وهن الشيء يهن وهنا وأوهنته أنا ووهنته ضعفته

İbn Kesîr, âyette geçen 'ribbiyyûn' kelimesinin geçmiş ümmetlerden nice topluluklar, âlimler yahut sabırlı ve takvalı kimseler anlamına geldiğine dair müfessirlerin farklı görüşlerini aktarır. Ayrıca peygamberleri öldürüldüğünde bu toplulukların ne zayıflık gösterdiğini ne de dinlerinden döndüğünü, aksine sabredip mücadeleye devam ettiklerini belirtir.

وقال ابن عباس ومجاهد وسعيد بن جبير وعكرمة والحسن وقتادة والسدي والربيع وعطاء الخراساني الربيون الجموع الكثيرة

Beydâvî bu ayette 'kâin min nebiyyin' ifadesindeki 'kâin' kelimesinin dil yapısını ve okuma farklılıklarını açıklar; 'ribbiyyûn' kelimesinin 'Rablerine sadık, âlim ve takvalı topluluklar' anlamına geldiğini belirtir. Ayetin asıl vurgusu ise geçmiş peygamberlerle birlikte savaşan müminlerin, peygamberleri öldürülse veya zarar görse bile zayıflık göstermediği, gevşemediği ve düşmana boyun eğmediğidir. Bu durum, Hz. Peygamber'in öldürüldüğü yönündeki söylentiler (ircâf) sırasında bazı sahabelerin gösterdiği zayıflığa dolaylı bir gönderme (ta'rîz) olarak yorumlanır.

وهذا تعريض بما أصابهم عند الإرجاف بقتله عليه الصلاة والسلام. والله يحب الصابرين فينصرهم ويعظم قدرهم.