Taberî bu ayette geçen 'ölürüz ve yaşarız' ifadesini iki şekilde açıklar: birincisi, bazımız ölür bazımız doğar, çocuklarımız bizden sonra yaşadığı için onların hayatı kendi hayatları sayılır. İkincisi ise 'ölürüz ve yaşarız' ifadesinin, Arapların vav harfinde sıkça yaptığı gibi, tertip gözetmeksizin iki halin birlikte zikredilmesi olduğu, yani asıl kastın önce ölüp sonra yaşamak değil, bazen ölü bazen diri olma durumunun bildirilmesi olduğudur.

نموت نحن وتحيا أبناؤنا بعدنا، فجعلوا حياة أبنائهم بعدهم حياة لهم، لأنهم منهم وبعضهم، فكأنهم بحياتهم أحياء، وذلك نظير قول الناس: ما مات من خلف ابنا مثل فلان، لأنه بحياة ذكره به، كأنه حي غير ميت

Zemahşerî, müşriklerin 'yaşam ancak bu dünya hayatımızdır' sözünü dil tahlili ile açıklar; buradaki zamirin (hiye) hayat anlamına geldiğini ve 'in' edatının bunu tür/cins olarak olumsuzladığını belirtir. Ayrıca müşriklerin ölüp doğmayı, nesillerin gelip geçmesini kastettiklerini, peygamberin risalet ve öldükten sonra dirilme iddialarını yalan saydıklarını aktarır. Son olarak müşriklerin ölümü Dehr'e (zamana) bağladıklarını, Melekü'l-Mevt'in ruh alışını inkâr ettiklerini ve bunun bilgiye değil zan ve tahmine dayandığını açıklar.

والمعنى : لا حياة إلا هذه الحياة ؛ لأن ( إن ) النافية دخلت على ( هي ) التي في معنى الحياة الدالة على الجنس فنفتها ، فوازنت ( لا ) التي نفت ما بعدها نفي الجنس

Bu müfessire göre ayetteki 'ölürüz ve yaşarız' ifadesi tek bir kişinin ölüp dirilmesini değil, toplumdaki bazı kişilerin ölmesi bazılarının ise hayatta kalmasını kastetmektedir. Ayrıca müşriklerin inkârcılığı tek bir noktada birleşmemiş olup, kimileri yaratıcıyı reddetmiş, kimileri Hz. Muhammed'in nübüvvetini inkâr etmiş, kimileri de yoktan var etmenin (iade) zatı gereği imkânsız olduğunu düşünerek haşri reddetmiştir.

ولم يريدوا بقولهم نموت ونحيا الشخص الواحد ، بل أرادوا أن البعض يموت والبعض يحيا ، وأنه لا إعادة ولا حشر

Kurtubî'ye göre 'nemûtü ve nahyâ' (önce ölürüz sonra yaşarız) ifadesi, ahireti inkâr eden bu kişilerin nasıl böyle söylediği sorusuna karşı birkaç yorumla açıklanmıştır: bazılarına göre mana 'cansız/nutfe halinde iken sonra dünyada yaşarız' şeklindedir; bazılarına göre ifadede takdim-tehir vardır yani 'sadece dünya hayatımız vardır, onda yaşar ve ölürüz' demektir; bazılarına göre ise 'ölürüz' babalar, 'yaşarız' ise evlatlar için kastedilmiştir.

ففي هذا أجوبة منها أن يكون المعنى : نكون مواتا أي نطفا ثم نحيا في الدنيا وقيل : فيه تقديم وتأخير أي إن هي إلا حياتنا الدنيا نحيا فيها ونموت

İbn Kesîr'e göre bu ifade, dehriyyeden olup 'devr' inancını benimseyen kimseleri anlatmaktadır; bunlar cahillikleri sebebiyle dünyaya tekrar aynı şekilde döneceklerine inanmaktaydılar. Allah Teâlâ bu bâtıl inançlarını reddetmiştir.

وهم القائلون بالدور من الدهرية وهم الذين يعتقدون جهلا منهم أنهم يعودون إلى الدنيا كما كانوا فيها فرد الله تبارك وتعالى عليهم باطلهم

Beydâvî'ye göre 'إن هي إلا حياتنا الدنيا' ifadesinin aslı 'إن الحياة إلا حياتنا الدنيا' şeklindedir; birinci lafız yerine zamir konulmuş, çünkü ikinci lafız birinciye delalet ettiği için tekrardan kaçınılmış ve onun belirginliği açıkça söylemeye ihtiyaç bırakmamıştır. Anlamı, bu dünya hayatından başka hiçbir hayat olmadığıdır, zira 'إن' burada nefy edatı olup cins nefyi ifade eden 'هي' üzerine dahil olmuştur. Ayrıca 'نموت ونحيا' ifadesi bazımızın ölüp bazımızın doğması şeklinde açıklanmış, 'رجل افترى على الله كذبا' ise onun kendisine gönderildiğini ve öldükten sonra dirilmeyi vaad ettiğini iddia etmesi bağlamında yorumlanmıştır.

أصله إن الحياة إلا حياتنا الدنيا فأقيم الضمير مقام الأولى لدلالة الثانية عليها حذرا عن التكرير وإشعارا بأن تعينها مغن عن التصريح بها