Taberî'ye göre 'بلاغ' kelimesi iki şekilde anlaşılabilir: birincisi, dünyadaki kalışlarının kısalığının kendileri için bir 'bulaç' (belirlenmiş süre/yeterlik) olduğu; ikincisi ise Kur'an ve öğüdün, düşünüp ibret alanlar için yeterli bir 'bulaç' olduğudur. Ayrıca 'karılıklarını sayanlara sorun' ifadesindeki 'العادين' hakkında müfessirler arasında görüş ayrılığı bulunduğunu, bazılarının bunu insanların amellerini ve saatlerini sayan melekler olarak yorumladığını aktarır.

وقوله: {بلاغ} فيه وجهان: أحدهما أن يكون معناه: لم يلبثوا إلا ساعة من نهار ذلك لبث بلاغ، بمعنى: ذلك بلاغ لهم في الدنيا إلى أجلهم، ثم حذفت ذلك لبث، وهي مرادة في الكلام اكتفاء بدلالة ما ذكر من الكلام عليها والآخر: أن يكون معناه: هذا القرآن والتذكير بلاغ لهم وكفاية، إن فكروا واعتبروا فتذكروا

Bu metinde Râzî, kabirde bulunanların 'ne kadar kaldınız' sorusuna verdikleri cevabın, dünyada uzun sandıkları sürenin aslında inkar ettikleri (ahiret/hesap) gerçeği yanında ne kadar kısa kaldığını kendilerine hatırlatmaya yönelik olduğunu belirtir. Buradaki amaç gerçek bir soru-cevap değil, onlara dünyadaki inançlarının yanlışlığını gösterip pişmanlık duymalarını sağlamaktır. Ayrıca bir itiraz zikredilir: eğer kabirde azap görselerdi, yerde kalış sürelerinin (hem diri hem ölü oldukları zamanı kapsayacak şekilde) uzun olduğunu bilirler ve böyle cevap vermezlerdi.

تنبيها لهم على أن ما ظنوه دائما طويلا فهو يسير بالإضافة إلى ما أنكروه ، فحينئذ تحصل لهم الحسرة على ما كانوا يعتقدونه في الدنيا من حيث أيقنوا خلافه ، فليس الغرض السؤال بل الغرض ما ذكرنا

Bu müfessire göre metinde geçen soru, iki farklı şekilde yorumlanmıştır: bir görüşe göre kabirlerde geçirilen süreyle ilgilidir, diğer görüşe göre dünyadaki hayatlarının süresi hakkında müşriklere kıyamet meydanlarında ya da cehennemde sorulan bir sorudur.

قيل : يعني في القبور وقيل : هو سؤال لهم عن مدة حياتهم في الدنيا وهذا السؤال للمشركين في عرصات القيامة أو في النار

İbn Kesîr'e göre bu ifade, dünyada kalışın gerçekte pek az olduğunu, insanların eğer bunu bilselerdi kalıcı olanı (ahireti) geçici olana (dünyaya) tercih edeceklerini belirtir. Ancak insanlar bu tasarrufu yanlış kullanmış, geçici ve hazır olanı kalıcı ve sürekli olana takdim etmişlerdir.

إنما كان لبثكم فيها قليلا لو كنتم تعلمون لآثرتم الباقي على الفاني ولكن تصرفتم فأسأتم التصرف قدمتم الحاضر الفاني على الدائم الباقي

Beydâvî'ye göre Allah veya sorgulamakla görevli melek, cehennem ehline dünyada veya kabirde ne kadar kaldıklarını sorar; onlar da bu süreyi bir gün veya günün bir kısmı olarak çok kısa gösterirler. Bu kısa görüş, ya azaptaki sonsuzluklarına oranla dünya hayatının kısalığından, ya sevinç günlerinin kısa hissedilmesinden, ya da geçip gitmiş olanın yok hükmünde sayılmasından kaynaklanır. Sayanlara sorulması ifadesi ise, ya günleri sayabilecek kişilere/meleklere ya da kendileri gibi süreyi kısa gören zalimlere veya eskilere işaret eder.

قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم استقصارا لمدة لبثهم فيها بالنسبة إلى خلودهم في النار، أو لأنها كانت أيام سرورهم وأيام السرور قصار، أو لأنها منقضية والمنقضي في حكم المعدوم