Taberî'ye göre bu ayet, dünyada belirtilen vasıflara sahip olan müminlerin kıyamet günü cennetten, cehennemlik olan kimselerin sahip olacağı yerlere de varis olacaklarını ifade eder. Her insanın hem cennette hem cehennemde birer meskeni vardır; kişi kâfir olup cehenneme girerse, cennetteki yerine mümin kardeşi varis olur.

ما منكم من أحد إلا وله منزلان: منزل في الجنة، ومنزل في النار، وإن مات ودخل النار ورث أهل الجنة منزله

Bu metinde Zemahşerî, bahsedilen kişilerin 'varis' olarak anılmaya diğerlerinden daha layık olduklarını belirtiyor ve ardından bu varislerin kimler olduğunun bir sonraki ifadeyle açıklanacağını (tercüme edileceğini) söylüyor.

الأحقاء بأن يسموا وراثا دون من عداهم ، ثم ترجم الوارثين بقوله

Bu müfessire göre ayetteki 'ulâike hümü'l-vârisûn' ifadesi hasr (sınırlama) ifade eder; yani cenneti sadece bu vasıflara sahip müminlerin miras alacağı anlaşılır. Ancak Râzî, bu hasrın zâhirî anlamıyla amel edilmesinin terk edilmesi gerektiğini belirtir; çünkü çocukların, delilerin, hurilerin ve affedildikten sonra ehl-i kıble günahkarlarının da cennete gireceği sabittir. Dolayısıyla ayetin hasrının mutlak/gerçek anlamda alınamayacağı, bir tevil veya tahsis gerektirdiği sonucuna varılır.

يفيد الحصر لكنه يجب ترك العمل به لأنه ثبت أن الجنة يدخلها الأطفال والمجانين والولدان والحور العين ويدخلها الفساق من أهل القبلة بعد العفو

Kurtubî'ye göre 'el-vârisûn' ifadesi, bu ayetlerde zikredilen amelleri işleyenlerin cennetteki kendi konaklarının yanı sıra kâfirlere ait olup boş kalan cennet konaklarına da varis olacaklarını ifade eder. Ayrıca 'firdevs' kelimesinin cennetin en yüksek ve en orta/en faziletli bölgesi olduğu, cennet nehirlerinin oradan fışkırdığı belirtilir. Bu kelimenin aslen Rumca, Farsça, Habeşçe ya da Arapça (bağ/kerm anlamında) olduğuna dair farklı görüşler aktarılır.

إن الله تعالى جعل لكل إنسان مسكنا في الجنة ومسكنا في النار فأما المؤمنون فيأخذون منازلهم ويرثون منازل الكفار ويجعل الكفار في منازلهم في النار

Bu müfessire göre ayet, her insanın hem cennette hem cehennemde bir konağının bulunduğunu, mümin ölünce cehennemdeki konağını yıkıp cennettekini imar ederken kâfirin tersini yaptığını ve dolayısıyla müminlerin kâfirlerin cennetteki konaklarına vâris olacağını ifade eder. Bu durum, müminlerin kendilerine yüklenen ibadeti yerine getirmesi, kâfirlerin ise yaratılış gayelerini terk etmesiyle açıklanır. İbn Kesîr bunu, Kıyamet gününde müslümanların günahlarının bağışlanıp yahudi ve hristiyanlara yükleneceğine dair hadislerle de ilişkilendirir.

ما منكم من أحد إلا وله منزلان منزل في الجنة ومنزل في النار فإن مات ودخل النار ورث أهل الجنة منزله فذلك قوله قال ما من عبد إلا وله منزلان منزل في الجنة ومنزل في النار فأما المؤمن فيبني بيته الذي في الجنة ويهدم بيته الذي في النار وأما الكافر فيهدم بيته الذي في الجنة ويبنى بيته الذي في النار

Beydâvî'ye göre 'el-vârisûn' ifadesi, bu vasıfları taşıyanların gerçek anlamda 'vâris' diye adlandırılmayı hak eden kimseler olduğunu belirtir. Firdevs'i miras alma ifadesi, önce mutlak bırakılan verasetin daha sonra kayıtlanmasıyla bu mirasın önemini vurgulamak ve pekiştirmek içindir; bu 'veraset' kelimesi, amelleri sebebiyle Firdevs'i hak etmelerinin -aslında Allah'ın vaadi gereği olsa da- mübalağa yoluyla miras olarak adlandırılmasıdır. Bir görüşe göre ise müminler, kâfirlerin cennetteki yerlerini miras alırlar, çünkü Allah her insan için hem cennette hem cehennemde bir yer yaratmıştır ve kâfirler kendi yerlerini kaybetmişlerdir.

الذين يرثون الفردوس بيان لما يرثونه وتقييد للوراثة بعد إطلاقها تفخيما لها وتأكيدا، وهي مستعارة لاستحقاقهم الفردوس من أعمالهم، وإن كان بمقتضى وعده مبالغة فيه.