Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın tevhidi ve O'na ihlasla ibadeti konusunda tartışan bir kimseyi tasvir etmektedir. Bu kişi ne bir ilme, ne açık bir delile/beyana, ne de Allah'tan gelen doğrulayıcı bir kitaba dayanmaksızın, sadece cehaletten kaynaklanan zan ve tahmine dayanarak tartışmaktadır. Taberî bu ayetin ve devamındakinin Nadr b. Haris hakkında indiği rivayet edilir demektedir.

ومن الناس من يخاصم في توحيد الله، وإفراده بالألوهة بغير علم منه بما يخاصم به. {ولا هدى} يقول: وبغير بيان معه لما يقول ولا برهان.

Râzî'ye göre ayette geçen ilim, hidayet ve kitap üç mertebeyi ifade eder; ilim hidayetten, hidayet de kitaptan üstündür. Mücadele eden kişi, ne apaçık bir ilme, ne bir hidayete, ne de tahrif edilmemiş bir kitaba dayanmaksızın tartışmaktadır; ayrıca bu ayetin Nadr b. el-Hâris veya Ebû Cehil hakkında indiği yönünde rivayetler nakledilmektedir.

هذه أمور ثلاثة مرتبة العلم والهدى والكتاب ، والعلم أعلى من الهدى والهدى من الكتاب ، وبيانه هو أن العلم تدخل فيه الأشياء الواضحة اللائحة التي تعلم من غير هداية هاد

Kurtubî bu ifadeyle, apaçık nurun ancak şeytanın insanlara telkin ettiği vesveseler karşısında ayırt edici olduğunu, şeytanların dostlarına vahiy misali fısıldayarak onları mücadeleye sevk ettiğini belirtir. Bunun yanı sıra insanların bu batıl telkinlere kapılmalarının bir sebebinin de atalarını taklit etmek olduğunu, bu durumun bir sonraki ayette de zikredildiğini ifade eder.

وإن الشياطين ليوحون إلى أوليائهم ليجادلوكم وإلا تقليد الأسلاف كما في الآية بعد

İbn Kesîr, Vâkıa suresi ile İnsan suresindeki taksimattan hareketle müminlerin mukarrebûn ve ebrâr olmak üzere iki sınıf, kâfirlerin dâîler ve mukallidler olmak üzere iki sınıf, münafıkların da halis münafık ve içinde nifaktan bir şube bulunan münafık olmak üzere iki sınıf olduğu sonucuna varmaktadır. Bu görüşünü desteklemek için insanın hem imandan hem nifaktan bir pay taşıyabileceğine dair hadisleri nakletmektedir.

فتخلص من مجموع هذه الآيات الكريمات أن المؤمنين صنفان مقربون وأبرار وأن الكافرين صنفان دعاة ومقلدون وأن المنافقين أيضا صنفان منافق خالص ومنافق فيه شعبة من نفاق

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah hakkında ne fıtri bilgiye ne bir delile ne de vahye dayanmadan mücadele eden kişiyi tasvir eder; bu kişi kibirlenerek veya hakka aldırmayarak boynunu çevirmekte, bunun sonucunda hem dünyada bir rezillik hem de kıyamette yakıcı azap görecektir. Bu durumun sebebi kişinin kendi elleriyle işlediği küfür ve günahlardır; Allah'ın kullara zulmetmemesi ise cezanın adaletle, yapılan amellere karşılık verildiği anlamına gelir.

وثني العطف كناية عن التكبر