Taberî bu ayette birkaç ayrı ifadeyi ele almaktadır: 'حق جهاده' ifadesinin Allah yolunda gerçek cihad anlamına geldiğini, bunun da gücün tamamının sarf edilmesi olduğunu; 'حرج' kelimesinin dinde darlık anlamına geldiğini ve Allah'ın keffaretler, tövbe ve kısas gibi çıkış yolları koyarak dini genişlettiğini; 'ملة أبيكم إبراهيم' ifadesinin nasb oluşunun ya öncesindeki fiile bağlanmasından ya da emir anlamı taşımasından kaynaklandığını; son olarak 'المسلمين' isminin Allah tarafından önceden verildiğini aktarmaktadır. Taberî, cihad konusunda farklı görüşleri zikrettikten sonra kendi tercihini 'Allah yolunda cihad' şeklinde belirtmektedir.

والصواب من القول في ذلك: قول من قال: عنى به الجهاد في سبيل الله؛ لأن المعروف من الجهاد ذلك، وهو الأغلب على قول القائل: جاهدت في الله. وحق الجهاد: هو استفراغ الطاقة فيه

Bu müfessire göre "اعتصموا بالله" ifadesi, Allah'ın akli ve semi delillerine, lütuflarına ve ismetine sığınmayı ifade eder; İbn Abbas bunu tüm haramlardan korunma talebi olarak yorumlamış, Kaffâl ise Allah'ı korkulan şeylere karşı bir sığınak kılmak şeklinde açıklamıştır. Ayrıca metin, Mu'tezile'nin bu ayetlerle ilgili çeşitli istidlallerini ve bunlara verilen cevapları, fıkhi meseleleri (teyemmüm, sakalın yıkanması gibi) ve imamet konusundaki tartışmaları da ele almaktadır.

قال ابن عباس : ( سلوا الله العصمة عن كل المحرمات ) وقال القفال : اجعلوا الله عصمة لكم مما تحذرون هو مولاكم وسيدكم المتصرف فيكم فنم المولى ونعم البصير

Kurtubî'ye göre 'cihad'dan maksat konusunda görüş ayrılığı vardır: bazıları kâfirlere karşı savaşı, bazıları Allah'ın emrettiği her şeye uyup yasakladığı her şeyden kaçınmayı, nefsi hevadan alıkoymayı, şeytana, zalimlere ve kâfirlere karşı direnmeyi kasteder. Ayrıca 'hakka cihad' ifadesinin Teğabün suresindeki 'gücünüz yettiğince Allah'tan korkun' ayetiyle nesholunduğu görüşü nakledilmiş, fakat Kurtubî bu nesih takdirine gerek olmadığını, çünkü hükmün baştan itibaren güç yetirilebilecek ölçüde konulduğunu belirtir. Dinde zorluk olmadığı ilkesi bu ümmete has bir ayrıcalık olarak sunulur ve bu konuda hadisler ve rivayetler zikredilir.

ولا حاجة إلى تقدير النسخ فإن هذا هو المراد من أول الحكم لأن حق جهاده ما ارتفع عنه الحرج وقد روي سعيد بن المسيب قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : ( خير دينكم أيسره

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın bu ümmeti seçip diğer ümmetlerden üstün kıldığını, dinlerinde zorluk değil kolaylık dilediğini bildirmektedir. Namaz gibi en büyük farizada bile sefer, korku, hastalık hallerinde ruhsat ve kolaylıklar tanınması bu ilkenin somut örneğidir. Ayrıca 'müslimîn' isminin bu ümmete önceki kitaplarda da (Kur'an'dan önce) verildiği, İbrahim'in milletine nispetle bu ismin kadim bir vasıf olduğu belirtilir.

ما كلفكم ما لا تطيقون وما ألزمكم بشيء يشق عليكم إلا جعل الله لكم فرجا ومخرجا فالصلاة التي هي أكبر أركان الإسلام بعد الشهادتين تجب في الحضر أربعا وفي السفر تقصر إلى إثنتين

Beydâvî'ye göre bu ayette Allah dinde herhangi bir güçlük ve darlık koymamıştır; bu ya kulların terk etmelerine mazeret olmayacak şekilde cihad emrinden kaçış olmadığına işarettir ya da güç yetiremedikleri bazı emirlerde ruhsat verildiğine bir işarettir. Ayrıca 'millete ebîküm İbrahim' ifadesiyle dinin İbrahim'in milleti gibi geniş kılındığı, müslüman isminin de Allah tarafından (veya İbrahim tarafından) verildiği belirtilir. Peygamberin ümmete şahit olması ve ümmetin de insanlara şahit olması, tebliğin kabulüne ve itaat-isyanın bilinmesine dayandırılır.

وفي قوله: وما جعل عليكم في الدين من حرج أي ضيق بتكليف ما يشتد القيام به عليكم، إشارة إلى أنه لا مانع لهم عنه ولا عذر لهم في تركه، أو إلى الرخصة في إغفال بعض ما أمرهم به من حيث شق عليهم

Bu müfessire göre 'hakka cihad' ifadesindeki izafet, cihadın Allah'a mahsus kılınmasından, yani O'nun rızası ve uğrunda yapılmasından kaynaklanır; bu en küçük bir ilişki ve tahsis ile dahi izafetin sahih olabileceğini gösterir. Ayrıca 'ictebâküm' (sizi seçti) ifadesi Allah'ın kulları dinine ve nusretine seçmesi, günahkarlara tövbe kapısını açması, ruhsatlar, keffaretler, diyetler ve erşler gibi kolaylıklar sunması anlamına gelir.

فلما كان الجهاد مختصا بالله من حيث أنه مفعول لوجهه ومن أجله ، صحت إضافته إليه