Taberî'ye göre ayetteki 'zayıf olan talep eden, zayıf olan da talep edilendir' ifadesinde talep eden (talib) putlar/ilahlardır, talep edilen (matlub) ise sinektir. Yani putlar sineğin kendilerinden çaldığı şeyi (koku vb.) ondan geri alamayacak kadar acizdirler. Bu, İbn Abbas'tan nakledilen görüş olup Taberî bunu tercih etmiştir.

والصواب من القول في ذلك عندنا ما ذكرته عن ابن عباس من أن معناه: وعجز الطالب وهو الآلهة أن تستنقذ من الذباب ما سلبها إياه، وهو الطيب وما أشبهه؛ والمطلوب: الذباب.

Zemahşerî'ye göre ayette 'len' edatının kullanılması, put yapımcılarının bir sinek yaratmaktan aciz olmalarının sadece geleceğe dönük basit bir olumsuzluk değil, pekiştirilmiş/kesin bir imkânsızlık ifade ettiğine işaret eder. Bu, Kureyş'in cehaletini ve akıllarının zayıflığını ortaya koyan en beliğ ifadelerden biridir; çünkü ilahlık iddia ettikleri putlar, en aşağı ve en değersiz mahluk olan sineği yaratmaktan bile aciz kalmaktadır. Ayrıca putperestlerin, taptıkları putları zaferan ile boyayıp başlarına bal sürdükleri, sonra kapıları kapattıklarında sineklerin pencere aralıklarından girip bu balı yediği rivayet edilmiştir.

وهذا من أبلغ ما أنزله الله في تجهيل قريش واستركاك عقولهم ، والشهادة على أن الشيطان قد خزمهم بخزائمه حيث وصفوا بالإلاهية التي تقتضي الاقتدار على المقدورات كلها

Kurtubî bu ayette zikredilen sineğin, Allah'tan başka tapılan putların acizliğini gösteren güçlü bir delil olduğunu aktarır. Putperestlerin taptıkları ilahların, en zayıf ve en hakir yaratık olan sineği bile yaratamayacağını ve ondan gelecek zararı def edemeyeceğini belirtir; dolayısıyla bunların ilah olarak kabul edilmesinin akıl dışı olduğunu vurgular. Ayrıca sineğin özellikle zikredilmesinin dört sebebi olduğunu açıklar: hakirliği, zayıflığı, pisliği ve çokluğu.

وخص الذباب لأربعة أمور تخصه : لمهانته وضعفه ولاستقذاره وكثرته فإذا كان هذا الذي هو أضعف الحيوان وأحقره لا يقدر من عبدوه من دون الله عز وجل على خلق مثله ودفع أذيته فكيف يجوز أن يكونوا آلهة معبودين وأربابا مطاعين

İbn Kesîr'e göre ayet, taptıkları putların hepsi bir araya gelse tek bir sinek yaratmaya güç yetiremeyeceklerini, hatta sinekten üzerlerindeki bir şeyi geri almaya bile güçlerinin yetmeyeceğini anlatır. Bu bağlamda İbn Abbas'tan 'talib'in put, 'matlub'un sinek olduğu görüşünü nakleder ve bunu siyakın zahiri olarak tercih eder. Ayrıca metin, sûret üretenlerin (musavvirlerin) Allah'ın yaratmasına benzemeye çalışmalarının da bu acizlik kapsamında değerlendirildiğini, hakiki bir mahiyet değişimi iddiasının ise bâtıl ve cehalet olduğunu belirtir.

ولهذا قال قال ابن عباس الطالب الصنم والمطلوب الذباب وأختاره ابن جرير وهو ظاهر السياق وقال السدي وغيره ( الطالب ) العابد الصنم

Beydâvî'ye göre bu ayet, müşriklerin Allah'tan başka taptıkları putların bir sinek yaratmaktan aciz olduklarını, hatta hepsi bir arada toplansalar bile buna güç yetiremeyeceklerini ve sinek onlardan bir şey kapıp götürse bunu geri alamayacaklarını beyan eder. Bu durum, kadir olan ve tüm varlıkları yaratan bir ilaha, en aciz ve en zelil şeyler olan putları eş tutmanın ne büyük bir cehalet olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca 'zaif olan taleb eden ile talep edilen' ifadesiyle putperest ile putunun, ya da sinek ile putun karşılıklı zayıflığına işaret edilir; putların sinekten daha da aciz olduğu belirtilir.

لن يخلقوا ذبابا لا يقدرون على خلقه مع صغره لأن لن بما فيها من تأكيد النفي دالة على منافاة ما بين المنفي والمنفي عنه، والذباب من الذب لأنه يذب وجمعه أذبة وذبان.

Râzî'ye göre 'talep eden' ve 'talep edilen' ifadesindeki zamirlerin iki farklı yorumu vardır: birincisi putun talep eden, sineğin talep edilen olması; ikincisi ise putperestin talep eden, putun (veya ona ibadetin) talep edilen olmasıdır. Râzî ikinci görüşü daha yakın (aqreb) bulur, çünkü putun bizzat talep eden olması gerçek anlamda değil ancak farazi bir kabul üzerinden düşünülebilir; ayrıca 'ضعف' kelimesinin gerçek zayıflık anlamında değil, bu mezhebin çirkinliğinin ortaya çıkması anlamında kullanılmış olabileceği üçüncü bir yorum olarak zikredilir.

وهذا أقرب لأن كون الصنم طالبا ليس حقيقة بل هو على سبيل التقدير