Râzî'ye göre 'mühîn' (aşağılayıcı/hor kılan) ifadesi azabın süreklilik taşıdığına işaret eder; çünkü bir kral kölesine işkence emri verdiğinde cellat, o kölenin krala tekrar hizmete döneceğini bilirse ona ikramda bulunur ve işkenceyi hafifletir, ama o kölenin bir daha eski konumuna dönmeyeceğini, işinin bittiğini bilirse ona ikram etmez. Aynı şekilde 'ülâike' ifadesi bütün yalancı-günahkârları kapsayacak şekilde her bir 'effâk esîm'e işaret etmektedir.

فقوله : أولئك إشارة إلى كل أفاك أثيم لشموله جميع الأفاكين

Kurtubî, ayetteki 'يومئذ' (o gün) ifadesinin Bedir gününe işaret etme ihtimali bulunduğunu belirtir; zira o günde kâfirlerin helaki ve müminlerin mutluluğu hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda Hz. Peygamber'in Hz. Ömer'e söylediği, Bedir ehli hakkında Allah'ın onları bildiği ve günahlarını bağışladığı yönündeki rivayeti aktarır. Ayrıca metinde 'مهين' kelimesinin şiddetli bir şekilde zillete düşüren, alçaltan anlamına geldiği bir şiir beytiyle desteklenmektedir.

وقد يحتمل أن تكون الإشارة ب يومئذ ليوم بدر وقد حكم فيه بإهلاك الكافر وسعادة المؤمن وقد قال عليه السلام لعمر : ( وما يدريك لعل الله اطلع على أهل بدر فقال اعملوا ما شئتم فقد غفرت لكم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kâfirlerin dünyada Allah'ın ayetlerini ve yolunu küçümsemelerine, Kur'an'a karşı büyüklenip onu hakir görmelerine karşılık, kıyamet gününde sürekli ve kalıcı bir azapla küçük düşürüleceklerini ifade eder. Ceza, işledikleri fiilin türünden ve ona mukabil olarak gelmektedir.

أي كما استهانوا بآيات الله وسبيله أهينوا يوم القيامة في العذاب الدائم المستمر

Bu müfessire göre ayette müminlerin cennetle mükâfatlandırılmasının haberinde 'fâ' harfi kullanılmazken, kâfirlerin cezasının haberinde 'fâ' harfinin getirilmesi anlamlı bir farktır. Bu, müminlerin cennetlerle mükâfatlandırılmasının Allah'tan bir lütuf olduğuna, kâfirlerin cezasının ise kendi amellerinin bir sonucu (müsebbeb) olduğuna işaret eder.

وإدخال الفاء في خبر الثاني دون الأول تنبيه على أن إثابة المؤمنين بالجنات تفضل من الله تعالى، وأن عقاب الكافرين مسبب عن أعمالهم فلذلك قال لهم عذاب ولم يقل: هم في عذاب.

Taberî'ye göre, ayette anlatılan kişiler; boş sözlerle Allah'ın yolundan saptırmaya çalışan, kendilerine okunan ayetleri işitip küstahlıkla küfürlerinde ısrar eden ve Allah'ın ayetlerini alaya alan kimselerdir. Bunların ahirette Allah katında kendilerini zelil ve rezil kılacak aşağılayıcı bir azaba çarptırılacakları belirtilmektedir. Bu azap, dünyada Allah'a itaat etmeye ve ayetlerine uymaya karşı büyüklenmelerinin karşılığıdır.

لهم يوم القيامة من الله عذاب