Bu müfessire göre ayetteki 'fetahnâ' ifadesinde muzâf hazfedilmiştir; asıl mana Ye'cüc ve Me'cüc seddinin açılmasıdır, müennes eki de bu hazfedilen muzâfın (kabile anlamındaki Ye'cüc-Me'cüc'ün müennes sayılması) gereğidir. Ye'cüc ve Me'cüc, insan cinsinden iki kabiledir ve insanların onda dokuzunu oluşturdukları rivayet edilir; sed açıldığında bunlar ortaya çıkacaktır. Seddin açılması hususunda ise iki görüş nakledilir: Allah'ın bunu doğrudan yapması ya da yerin dümdüz olup sertliğinin gitmesiyle kendiliğinden açılması.

المعنى فتح سد يأجوج ومأجوج فحذف المضاف وأدخلت علامة التأنيث في فتحت لما حذف المضاف لأن يأجوج ومأجوج مؤنثان بمنزلة القبيلتين

Kurtubî, 'her yüksek tepeden akın edip gelirler' ifadesindeki bu kimselerin Ye'cûc ve Me'cûc olduğunu belirtir; bu görüşü daha açık (ezher) bulur ve İbn Mesud ile İbn Abbas'a dayandırır. Ayrıca bir başka görüş olarak bunun mahşer günü her taraftan hızla mevkıf yerine sevk edilen bütün mahlukat olabileceğini de nakleder.

ثم قيل في الذين ينسلون من كل حدب : إنهم يأجوج ومأجوج وهو الأظهر وهو قول بن مسعود وبن عباس وقيل : جميع الخلق فإنهم يحشرون إلى أرض الموقف وهم يسرعون من كل صوب

İbn Kesîr, Ye'cüc-Me'cüc'ün Nuh'un oğlu Yâfes'in soyundan geldiğini, Zülkarneyn'in yaptığı seddin arkasında kalan bir topluluk olduklarını belirtir. Ayetteki 'yensilûn' ifadesinin bozgunculuk için hızla koşmayı, 'hadeb' ifadesinin ise yeryüzünden yüksek yerleri ifade ettiğini aktarır. Ardından İsa aleyhisselamın nüzûlü, Ye'cüc-Me'cüc'ün çıkışı ve helâki hakkında çok sayıda hadis ve haberi nakleder.

أي يسرعون في المشي إلى الفساد والحدب هو المرتفع من الأرض قاله ابن عباس وعكرمة وأبو صالح الثوري وغيرهم وهذه صفتهم في حال خروجهم كأن السامع مشاهد لذلك

Beydâvî'ye göre 'hattâ izâ fütihat ye'cûc ve me'cûc' ifadesi, kıyametin kopmasının ve alametlerinin ortaya çıkmasının, yani Ye'cûc ve Me'cûc seddinin açılmasının vukuuna kadar süreceğini belirtir. Bu olay gerçekleştiğinde kâfirlerin gözleri dehşetten donup kalacak, 'vay bize' diyerek gaflette olduklarını ve aslında zalim olduklarını itiraf edeceklerdir. Onların bu zulmü, hakikate bakıp düşünmemek ve uyarılara önem vermemekten kaynaklanmaktadır.

قد كنا في غفلة من هذا لم نعلم أنه حق. بل كنا ظالمين لأنفسنا بالإخلال بالنظر وعدم الاعتداد بالنذر.

Taberî, ayetteki 'ينسلون' (hızla çıkıp yayılırlar) ifadesinin kime ait olduğu konusunda müfessirlerin ihtilaf ettiğini aktarır. Bazıları bunun kıyamet günü insanların kabirlerinden her taraftan toplanmasını (haşr) kastettiğini söylerken, Taberî'nin tercih ettiği görüşe göre bu ifade Ye'cüc ve Me'cüc'e racidir ve onların set açıldıktan sonra her yüksek yerden çıkıp yeryüzüne yayılmalarını anlatır. Taberî, rivayetlere dayanarak bu ikinci görüşü doğru bulduğunu belirtir.

والصواب من القول في ذلك ما قاله الذين قالوا: عني بذلك يأجوج ومأجوج، وأن قوله: {وهم} كناية عن أسمائهم