Bu müfessire göre kâfirler Kur'an'ın hikmetini ve Allah'tan gelen bir vahiy olduğunu tasdik etmediler; bazıları onu rüya karışıklığı, bazıları iftira, bazıları da şiir olarak nitelendirdi. Bunun üzerine Peygamber'den, önceki peygamberlerin (İsa, Musa) getirdiği türden açık bir mucize/delil getirmesini istediler.

بل قال بعضهم: هو أهاويل رؤيا رآها في النوم، وقال بعضهم: هو فرية واختلاق افتراه، واختلقه من قبل نفسه، وقال بعضهم: بل محمد شاعر، وهذا الذي جاءكم به شعر

Zemahşerî'ye göre 'irsal-i rusül' (peygamber gönderme) ifadesi, 'öncekilerin ayetlerle/mucizelerle gelmesi' anlamını içinde barındırır; çünkü peygamberlerin gönderilmesi mucizelerle gelmeyi de kapsar ve gerektirir. Bu nedenle iki ifade arasında anlam bakımından fark yoktur.

من حيث أنه في معنى : كما أتى الأولون بالآيات ، لأن إرسال الرسل متضمن للإتيان بالآيات ألا ترى أنه لا فرق بين أن تقول : أرسل محمد صلى الله عليه وسلم ، وبين قولك : أتى محمد بالمعجزة

Bu metne göre müfessir, müşriklerin Hz. Peygamber ve Kur'an hakkında ileri sürdükleri beş farklı ihtimali (beşerlik, sihir, karışık rüyalar, iftira, şiir) sıralı bir mantık örgüsü içinde birbirine bağlar; her bir ihtimalin reddedilmesi durumunda bir sonrakine geçildiğini, sonuçta hiçbirinin Kur'an'ın mucize oluşunu geçersiz kılamadığını aktarır. Buna göre müşrikler aslında Musa ve İsa'ya verilen türden açık/kesin bir mucize (âyet-i celiyye) talep etmişlerdir ki bu istekleri Allah'ın cevabına konu olmuştur.

فترتيب كلامهم كأنهم قالوا : ندعي أن كونه بشرا مانع من كونه رسولا لله تعالى . سلمنا أنه غير مانع ، ولكن لا نسلم أن هذا القرآن معجز

İbn Kesîr, kâfirlerin Peygamber'den mucize talep etmelerinin, Allah'ın bu isteklere güç yetirebilir olmasına rağmen bir rivayetle ilişkilendirildiğini nakleder. Bu rivayete göre Allah, Safa'yı altına çevirmek, pınar akıtmak veya Mekke çevresindeki dağları kaldırmak gibi mucizeleri verebileceğini, ancak buna rağmen kâfirlerin küfrederse eşi görülmemiş bir azaba çarptırılacağını bildirmiş; Peygamber ise tövbe ve rahmet kapısının açık tutulmasını tercih etmiştir. Ayrıca kâfirlerin Kur'an'ı bazen sihir, bazen şiir, bazen rüya karmaşası, bazen de iftira olarak nitelendirmelerindeki tutarsızlık ve şaşkınlıkları vurgulanır.

وفي الحديث أن الله أوحى إلى رسوله لما سألوه أن يحول لهم الصفا ذهبا وأن يجري لهم ينبوعا وأن يزيح الجبال من حول مكة فيصير مكانها مروج وبساتين إن شئت يا محمد أعطيتهم ذلك فإن كفروا أعذبهم عذابا لا أعذبه أحدا من العالمين وإن شئت فتحت عليهم باب التوبة والرحمة فقال بل تفتح لهم باب التوبة والرحمة

Beydâvî'ye göre 'bel' edatlarının tekrarı, müşriklerin Peygamber hakkındaki iddialarını giderek şiddetlendiren bir sıralama (idrâb) ifade eder: önce sihir, sonra rüya karmaşası, sonra iftira, sonra şiirdir demişlerdir. Ayrıca bu iddiaların hepsinin Allah tarafından, onların sözlerinin fesat derecelerini göstermek üzere aktarılmış olması da mümkündür; çünkü Kur'an'ın şiir olması iftira olmasından, iftira olması rüya olmasından, rüya olması da sihir olmasından daha uzak bir ihtimaldir.

والظاهر أن بل الأولى لتمام حكاية والإبتداء بأخرى أو للإضراب عن تحاورهم في شأن الرسول صلى الله عليه وسلم وما ظهر عليه من الآيات إلى تقاولهم في أمر القرآن

Bu müfessire göre inkarcılar Kur'an hakkında kararsız kalmış, önce 'karışık rüyalar' demişler, sonra bu iddianın tutarsızlığını görünce başka iddialara geçmişlerdir: bazen sihir, bazen karışık rüya, bazen uydurma, bazen de şiir demişlerdir. Ayrıca onların âyet talepleri de samimi değil, inatlaşma amaçlı olduğu belirtilir; zira Allah kendilerine yeterli âyet göstermiştir.

أي هم متحيرون لا يستقرون على شيء