Taberî'ye göre ayet, azabı çabuk isteyenlerin taptığı ilahların kendilerini Allah'ın azabından koruyamayacağını, çünkü bu ilahların ne kendilerine ne de tapanlarına bir fayda sağlayamayacak kadar zayıf ve aciz olduklarını bildirmektedir. 'yasحbûn' kelimesinin anlamı hakkında müfessirler arasında görüş ayrılığı vardır; kimi bunun ilahların Allah'tan bir hayırla desteklenmeyeceği, kimi bunların Allah'a karşı yardım görmeyecekleri, kimi de korunup gözetilmeyecekleri şeklinde açıklamıştır.

وكيف تستطيع آلهتهم التي يدعونها من دوننا أن تمنعهم منا؟ وهي لا تستطيع نصر أنفسها

Zemahşerî'ye göre 'أم لهم آلهة' ifadesindeki 'أم', 'بel' anlamı taşıyarak öncekinden vazgeçip yeni bir konuya geçişi ifade eder; yani putların kendilerini bile azaptan koruyamadığı, Allah'tan yardım ve destek görmedikleri halde başkasına nasıl yardımcı olabileceği sorgulanır. Ayrıca 'ديارا' kelimesinin genel olumsuzlamada kullanılan isimlerden olduğunu, 'دور' veya 'دار' kökünden 'فيعال' kalıbında türediğini açıklar.

ثم أضرب عن ذلك بما في ( أم ) من معنى ( بل ) وقال : من العذاب تتجاوز منعنا وحفظنا . ثم استأنف فبين أن ما ليس بقادر على نصر نفسه ومنعها ولا بمصحون من الله بالنصر والتأييد ، كيف يمنع غيره وينصره ؟

Bu ayet, Allah'tan başka bir şeye güvenen herkese karşı bir delil niteliğindedir. Râzî'ye göre âyette müşriklerin taptığı ilahların kendi nefislerini bile afetlerden koruyamadığı, dolayısıyla başkasını korumaya güç yetiremeyeceği anlatılmaktadır; zira kendini koruma başkasını korumadan önce gelir. Ayrıca 'sahabe' kelimesinin burada 'nusret ve yardım' anlamında olduğu belirtilerek, o ilahların ne bir afeti savuşturma gücüne ne de Allah'tan bir yardıma/korumaya mazhar olma imkânına sahip olmadığı sonucuna varılmıştır.

والحاصل أن من لا يكون قادرا على دفع الآفات ولا يكون مصحوبا من الله بالإعانة ، كيف يقدر على شيء

Kurtubî'ye göre ayetteki 'أيصحبون' ifadesi 'kurtulup korunurlar mı, kendilerine yardım edilir mi' anlamındadır; azabımızdan kurtarılıp himaye edilemeyecekleri, ilahlarına tapanların onları savunamayacağı kastedilmiştir. Bu bağlamda müfessirler arasında 'yümne'ûn' (engellenirler), 'yücâr' (himaye edilirler), 'yuhfezûn' (korunurlar) gibi yakın anlamlı görüşler nakledilmiştir.

قال بن عباس : يمنعون وعنه : يجارون وهو اختيار الطبري تقول العرب : أنا لك جار وصاحب من فلان أي مجير منه

İbn Kesîr'e göre bu ayet, müşriklerin taptığı sahte ilahların onlara ne yardım edebileceğine ne de Allah'tan gelecek bir şeye karşı onları koruyabileceğine dair inkarî bir istifham (soru) içerir. Bu ilahlar kendi nefislerine bile yardım edemezler, dolayısıyla müşriklerin bu ilahlardan bir menfaat ya da koruma bekleme zannı asılsızdır. Ayrıca 'lâ hüm minnâ yusḥabûn' ifadesi için Ibn Abbas, Katade ve diğer alimlerden nakledilen 'yücârûn' (korunurlar), 'lâ yusḥabûne min Allahi bi-hayrin' (Allah'tan hayırla korunmazlar) ve 'yümne'ûn' (men edilirler/korunmazlar) şeklindeki farklı tefsirleri zikreder.

إستفهام إنكار وتقريع وتوبيخ أي ألهم آلهة تمنعهم وتكلؤهم غيرنا ليس الأمر كما توهموا ولا كما زعموا ولهذا قال أي هذه الآلهة التي استندوا إليها غير الله لا يستطيعون نصر أنفسهم

Beydâvî'ye göre ayetteki iki 'أم' ile gelen sorular, muhataplara sırayla önce gaflet içinde iken sonra da inatla batıl inanca sarılmışken hitap etmektedir. Kâfirlerin tapındıkları ilahların kendilerini Allah'ın azabından koruyamayacağı, aksine onların ve atalarının uzun ömürle imtihan edilip aldatıldıkları belirtilir. Bu uzun ömrün onları koruyacağını sanmaları yanlış bir umuttur; Allah'ın yeryüzünü kâfirlerin elinden Müslümanlar eliyle eksilttiği gerçeği bu yanılgıyı çürütür.

فإنه عن المعرض الغافل عن الشيء بعيد وعن المعتقد لنقيضه أبعد