Zemahşerî'ye göre âyetteki 'قبضته' ifadesi, yerlerin tümünün Allah'ın tek bir avuç tutuşuyla kavradığı şeyler mesabesinde olduğunu, yani büyüklük ve genişliklerine rağmen O'nun kudreti karşısında ancak bir avuç dolusu kadar bir yer tuttuklarını anlatır. Bu, 'Cezur Lokman'ın bir öğünüdür' veya 'küll onun bir yudumudur' gibi Arap dilindeki mübalağa ifadelerine benzer bir kullanımdır. Ayrıca müfessir, kelimenin هhem 'القبضة' (masdar, tutma eylemi) hem de 'القبضة' (tutulan şeyin adı, ism-i mef'ûl) olarak okunabileceğini, her iki okuyuşun da manaya uygun düştüğünü belirtir.

والمعنى : الأرضون جميعا قبضته ، أي : ذوات قبضته يقبضهن قبضة واحدة ، يعني أن الأرضين مع عظمهن وبسطتهن لا يبلغهن إلا قبضة واحدة من قبضاته ، كأنه يقبضها قبضة بكف واحدة ، كما تقول : الجزور أكلة لقمان ، والقلة جرعته

Bu metinde Râzî, 'basirtü bimâ lem yebsurû bihî' ifadesindeki 'basura' fiilinin iki farklı yorumunu aktarır: Ebû Ubeyde ve İbn Abbas'a göre bu 'bildim ki onlar bilmediler' anlamındadır; başkalarına göre ise 'gördüm ki onlar görmediler' anlamında olup Sâmirî'nin Cebrail'in bineğinin izinden bir avuç toprak alması olayına işaret eder. Ayrıca Ebû Müslim el-İsfahânî'nin farklı bir görüşü nakledilir: buradaki 'er-Resûl' Cebrail değil Mûsâ'dır, 'eser' de onun sünnet ve yoludur; Sâmirî'nin sözü 'senin dininden bir şey alıp onu attım' anlamına gelir.

قال أبو مسلم الأصفهاني : ليس في القرآن تصريح بهذا الذي ذكره المفسرون فههنا وجه آخر وهو أن يكون المراد بالرسول موسى عليه السلام وبأثره سنته ورسمه الذي أمر به

Kurtubî, Sâmirî'nin buzağı heykeline canlılık kazandırmasını, Hz. Musa İsrail'e geçerken Cebrail'i (Hayat atı üzerinde) görüp onun izinden bir avuç toprak/iz alması ve bunu her neye atarsa ona ruh, et ve kan gelmesi rivayetiyle açıklar. Bu konuda birden fazla rivayet nakleder: Hz. Ali'den gelen rivayet, Sâmirî'nin bunu doğrudan gördüğünü söyler; başka bir rivayette Sâmirî'nin annesinin onu Firavun'dan korumak için mağaraya bıraktığı, Cebrail'in gelip onu emzirdiği ve bu sayede onu tanıdığı anlatılır. Ayrıca kelimenin dilbilimsel tahlilini yaparak 'kabd' ile 'kabs' arasındaki farkı da açıklar.

قال علي رضي الله عنه : لما نزل جبريل ليصعد بموسى عليه السلام إلى السماء أبصره السامري من بين الناس فقبض قبضة من أثر الفرس

İbn Kesîr, Sâmirî'nin Cebrail'in bindiği atın izinden bir avuç toz aldığını ve bunu erimiş süse atarak 'kun' (ol) dediğinde böğürebilen bir buzağı heykeli oluştuğunu nakleder. Bu olayın gerçekleşme şekli hakkında Hz. Ali ve Mücahid'den gelen rivayetleri, ayrıca İkrime'nin farklı bir versiyonunu aktarır. Ayrıca Musa'nın kavminden yetmiş kişi seçip tövbe talep etmeye gittiğinde yerin sarsılmasıyla ilgili bir kıssayı da nakleder.

قال مجاهد نبذ السامري أي ألقى ما كان في يده على حلية بني إسرائيل فانسبك عجلا جسدا له خوار حفيف الريح فيه فهو خواره

Beydâvî'ye göre Musa'nın 'Senin derdin ne, ey Sâmirî?' sorusu bir kınama ifadesidir; Sâmirî'nin cevabı ise, başkalarının görmediği bir şeyi (Cebrail'in izini) fark ettiğini, bu izden bir avuç toprak alıp döktüğünü ve bunu nefsinin kendisine güzel gösterdiğini bildirir. Bu iz, üzerine basılan yerin hayat verici bir niteliğe sahip olduğu, çünkü Cebrail'in hayat atına (fereseü'l-hayât) bindiği rivayetiyle açıklanır; bir başka rivayette Sâmirî'nin Cebrail'i, onu Firavun'dan korumak için annesinin bıraktığı bebekliğinden tanıdığı belirtilir.

قال بصرت بما لم يبصروا به وقرأ حمزة والكسائي بالتاء على الخطاب أي علمت بما لم تعلموه وفطنت لما لم تفطنوا له، وهو أن الرسول الذي جاءك روحاني لا يمس أثره شيئا إلا أحياه

Taberî'ye göre Sâmirî'nin 'gördüklerini görmedikleri' veya 'bildiklerini bilmedikleri' sözü, Cebrail'in atının ayak izinden aldığı toprağı İsrailoğullarının ziynetlerinin üzerine atmasıyla ilgilidir; bu toprak sayesinde ziynetler böğüren bir buzağı şekline dönüşmüştür. Ayrıca kıraat farkına göre bu söz, ya Musa'ya hitaben ya da genel olarak İsrailoğullarının bilmediği bir şeyi bildiğini ifade eder.

فأخذ ترابا من أثر حافره، ثم أقبل إلى النار فقذفه فيها