Taberî'ye göre ayet, Rahman olan Allah'ın arşına yükselip yücelmesini ifade eder; istiva kelimesinin anlamı ve bu konudaki ihtilaflar daha önce açıklandığından burada tekrar edilmeye gerek görülmemiştir. Ayrıca 'er-Rahmân' kelimesinin i'rab yönünden ref' ile okunuşuna iki gerekçe sunulur: biri önceki 'tenzîlen' ifadesine bağlanması, diğeri 'istevâ' fiilinde Rahman'a dair bir zamir/delalet bulunmasıdır.

وللرفع في الرحمن وجهان: أحدهما بمعنى قوله: تنزيلا، فيكون معنى الكلام: نزله من خلق الأرض والسماوات، نزله الرحمن الذي على العرش استوى.

Zemahşerî'ye göre 'er-Rahmân' kelimesi cerli okunursa mahzuf bir mübtedanın haberi olur, merfû okunursa hem bu şekilde hem de 'alel-arşi istevâ' ile birlikte iki haber olması mümkündür. 'İstivâ alel-arş' ifadesi ise mülk sahibi olmaktan kinaye olarak kullanılır; taht üzerinde oturmak anlamında değil, hükümdarlığı ifade eden meşhur bir tabir olarak anlaşılır. Bu durum, 'falancanın eli açıktır/kapalıdır' gibi cömertlik veya cimriliği ifade eden mecazi ifadelere benzetilir; hatta eli hiç olmayan biri için de bu tabir kullanılabilir çünkü kastedilen gerçek el değil, cömertlik anlamıdır.

لما كان الاستواء على العرش وهو سرير الملك مما يردف الملك ، جعلوه كناية عن الملك فقالوا : استوى فلان على العرش يريدون ملك وإن لم يقعد على السرير البتة

Bu metin 'er-Rahmân' kelimesinin farklı i'rab (nahiv) ihtimallerini aktarır: mansub okunuşu övgü (medih) anlamına gelir, mecrur okunuşu bedel olarak açıklanır, merfû okunuşu ise 'o Rahmân'dır' takdirinde haber cümlesi veya mübteda-haber olarak yorumlanır.

ويجوز النصب على المدح قال أبو إسحاق : الخفض على البدل وقال سعيد بن مسعدة : الرفع بمعنى هو الرحمن

İbn Kesîr'e göre istivâ sıfatının 'Rahmân' ismiyle zikredilmesi, Allah'ın rahmetinin bütün yaratıklarını kapsadığını göstermek içindir. Bu konudaki asıl açıklamanın A'râf sûresinde yapıldığını belirterek tekrara gerek görmez ve istivâ meselesinde en güvenli yolun selefin yolu olduğunu ifade eder.

وأن المسلك الأسلم في ذلك طريقة السلف إمرار ما جاء في ذلك من الكتاب والسنة من غير تكييف ولا تحريف ولا تشبيه ولا تعطيل ولا تمثيل

Bu müfessire göre 'er-Rahmân ale'l-arşi'stevâ' ayeti, Allah'ın kudretinin ve iradesinin kemâline delalet etmek için zikredilmiştir. Beydâvî'ye göre kudret iradeye tabi olduğu, irade de ilimden ayrı düşünülemediği için, bu ayetin akabinde Allah'ın ilminin açık ve gizli tüm işleri eşit şekilde kuşattığına dair ifade gelmiştir.

ليدل بذلك على كمال قدرته وإرادته، ولما كانت القدرة تابعة للإرادة وهي لا تنفك عن العلم عقب ذلك بإحاطة علمه تعالى بجليات الأمور وخفياتها على سواء