Kurtubî bu ayette Hz. Musa'nın, Firavun'a gönderilmeden önce risaletini tebliğ edebilmek için Allah'tan yardım talep ettiğini, bu bağlamda 'yefkahû kavlî' ifadesinin muhataplarının söylediklerini anlayıp kavramaları anlamına geldiğini açıklar. Ardından 'fakih' ve 'vezir' kelimelerinin dilsel kökenini ve anlam gelişimini tahlil eder. Son olarak Hz. Musa'nın Hz. Harun'u vezir talep etmesinin, ona nübüvvette ortaklık vermek istemesinden değil, sadece yardımcı olması amacıyla olduğunu belirtir.

والفقه في كلام العرب الفهم قال أعرابي لعيسى بن عمر : شهدت عليك بالفقه تقول منه : فقه الرجل بالكسر وفلان لا يفقه ولا ينقه وأفقهتك الشيء ثم خص به علم الشريعة والعالم به فقيه

İbn Kesîr'e göre Musa'nın dilindeki tutukluk (lüsğa), çocukluğunda önüne hurma ve kor konulduğunda koru alıp diline koyması hadisesinden kaynaklanmıştır. Musa bunun tamamen kalkmasını değil, ihtiyaç kadarının, yani konuşma zorluğunun giderilip muhataplarının onu anlayabilmesinin sağlanmasını istemiştir. Peygamberler ihtiyaçtan fazlasını talep etmedikleri için dilindeki tutukluğun bir kısmı kalmıştır.

وذلك لما كان أصابه من اللثغ حين عرض عليه التمرة والجمرة فأخذ الجمرة فوضعها على لسانه كما سيأتي بيانه وما سأل أن يزول ذلك بالكلية بل بحيث يزول العى ويحصل لهم فهم ما يريد منه وهو قدر الحاجة

Beydâvî'ye göre Hz. Musa, kendisine büyük bir görev verildiğinde göğsünün açılmasını, işinin kolaylaştırılmasını ve dilindeki düğümün çözülmesini istemiştir; çünkü tebliğin ancak beliğ bir dille güzel olacağını bilmekteydi. Dilindeki tutukluğun sebebi olarak, çocukken ağzına kor koyması rivayeti aktarılır. Ayrıca dil düğümünün tam olarak mı yoksa kısmen mi çözüldüğü konusunda müfessirler arasında görüş ayrılığı bulunduğu belirtilir; bu görüş ayrılığı 'أوتيت سؤلك' ayeti ile 'هو أفصح مني لسانا' ayeti arasındaki zahiri çelişkiye dayanır.

فإنما يحسن التبليغ من البليغ وكان في لسانه رتة من جمرة أدخلها فاه، وذلك أن فرعون حمله يوما فأخذ بلحيته ونتفها، فغضب وأمر بقتله فقالت آسية: إنه صبي لا يفرق بين الجمر والياقوت

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, Musa'nın kendisine yöneltilen sözü anlaması ve kendisiyle karşılıklı konuşacağı sözü kavraması anlamına gelir; yani dilin çözülmesiyle birlikte muhatabıyla anlaşabilme ve iletişim kurabilme yetisi kastedilmektedir.

يفقهوا عني ما أخاطبهم