Taberî'ye göre bu ayet, Âdem'in İblis'e itaat edip yasak ağaçtan yemesi halinde başına gelecek meşakkati anlatmaktadır; bu meşakkat, geçimini elinin emeğiyle, alnının teriyle çalışarak kazanma zorluğudur. Ayette 'feteşkâ' (ikil değil tekil) denilmesi, hitabın aslen Âdem'e yönelik olmasından, kadının hükmünün de onunkiyle aynı olduğunun bilinmesinden dolayıdır.

وقال تعالى ذكره: {فتشقى} ولم يقل: فتشقيا، وقد قال: لأن ابتداء الخطاب من الله كان لآدم عليه السلام فكان في إعلامه العقوبة على معصيته إياه، فيما نهاه عنه من أكل الشجرة، الكفاية من ذكر المرأة، إذ كان معلوما أن حكمها في ذلك حكمه

Zemahşerî'ye göre şakâ (bedbahtlık) fiilinin sadece Âdem'e nispet edilmesi, ikisinin de çıkarılmaya ortak olmasına rağmen, erkeğin ailesinin efendisi ve yöneticisi olması sebebiyledir; onun bedbahtlığında eşinin de bedbahtlığı zımnen vardır, mutluluğunda da eşinin mutluluğu vardır, bu yüzden söz kısaltılarak sadece ona nispet edilmiştir. Alternatif olarak şakâ ile rızık talebindeki yorgunluk kastedilmiş olabilir ki bu da erkeğin sorumluluğuna bağlıdır ve ona dönüktür. Bu bağlamda Âdem'e kırmızı bir öküz indirildiği, onunla toprağı sürdüğü ve alnındaki teri sildiği rivayet edilmiştir.

وإنما أسند إلى آدم وحده فعل الشقاء دون حواء بعد إشراكهما في الخروج ؛ لأن في ضمن شقاء الرجل وهو قيم أهله وأميرهم شقاءهم ، كما أن في ضمن سعادته سعادتهم ، فاختصر الكلام بإسناده إليه دونها

Bu müfessire göre şakâ (bedbahtlık/meşakkat) fiilinin sadece Âdem'e nispet edilip Havva'ya izafe edilmemesinin iki sebebi olabilir: birincisi erkeğin ailesinin reisi ve idarecisi olması sebebiyle onun şekâvetinin zımnen ailesinin de şekâvetini içermesidir; ikincisi ise şakâdan kastın rızık temini için çekilen yorgunluk olup bunun kadına değil erkeğe ait bir yük olmasıdır. Bu bağlamda Âdem'e kırmızı bir öküz indirildiği, onunla toprağı sürdüğü ve alnındaki teri sildiği rivayet edilmiştir.

أحدهما : أن في ضمن شقاء الرجل وهو قيم أهله وأميرهم شقاءهم كما أن في ضمن سعادته سعادتهم فاختص الكلام بإسناده إليه دونها مع المحافظة على رعاية الفاصلة . الثاني : أريد بالشقاء التعب في طلب القوت وذلك على الرجل دون المرأة ، وروي أنه أهبط إلى آدم ثور أحمر وكان يحرث عليه ويمسح العرق عن جبينه

Bu müfessire göre ayette Âdem'e ve eşi Havva'ya, cennetten çıkarılmalarına sebep olacak bir yola sapmamaları konusunda uyarı yapılmaktadır. Zira cennette hiçbir zahmet ve meşakkat olmadan bolluk içinde huzurlu bir yaşam sürerken, çıkarılmaları halinde rızık aramada yorgunluk, sıkıntı ve bedbahtlık çekeceklerdir.

إياك أن تسعى في إخراجك منها فتتعب وتعنى وتشقى في طلب رزقك فإنك ههنا في عيش رغيد هنيء بلا كلفة ولا مشقة

Beydâvî'ye göre 'وإذ قلنا' ifadesi takdiren 'اذكر' (hatırla) fiiline bağlıdır; yani Âdem'in o andaki halini hatırla ki unuttuğu ve azim-sebat sahiplerinden olmadığı anlaşılsın. 'أبى' cümlesi İblis'in secde etmemesinin sebebini (kibir) açıklayan müstenef bir cümledir ve burada 'fesecedû' fiilinin delalet ettiği mefûl takdir edilmez, çünkü mana itaatten kaçınmayı göstermektir. 'فلا يخرجنكما' ifadesi ise onların şeytanın çıkarmasına sebep olacak bir duruma girmemeleri için bir nehiydir; şakâ kelimesi ise yalnız Âdem'e izafe edilmiştir çünkü kadının şakâsı erkeğinkine bağlıdır ya da şakâ ile geçim için çalışma kastedilmiştir ki bu erkeğin görevidir.

أبى جملة مستأنفة لبيان ما منعه من السجود وهو الاستكبار وعلى هذا لا يقدر له مفعول مثل السجود المدلول عليه بقوله فسجدوا لأن المعنى أظهر الإباءة عن المطاوعة.