Bu müfessire göre ayet, iman edenlere Allah'a karşı takva sahibi olmalarını ve ribadan kalan alacaklarını terk etmelerini emretmektedir; bu, imanın söz ve kalpteki tasdikinin fiillerle de doğrulanmasını gerektirir. Ayrıca ayetin, İslam'a girdikten sonra cahiliye döneminden kalan riba alacaklarını tahsil etmek isteyen Sakif kabilesi ile Mekke'deki Amr b. Umeyr ve Muğire oğulları arasındaki bir olay üzerine indiği nakledilmektedir.

يعني جل ثناؤه بذلك: يا أيها الذين آمنوا صدقوا بالله وبرسوله، اتقوا الله، يقول: خافوا الله على أنفسكم فاتقوه بطاعته فيما أمركم به، والانتهاء عما نهاكم عنه، وذروا يعني ودعوا ما بقي من الربا، يقول: اتركوا طلب ما بقي لكم من فضل على رءوس أموالكم التي كانت لكم قبل أن تربوا عليها إن كنتم مؤمنين، يقول: إن كنتم محققين إيمانكم قولا، وتصديقكم بألسنتكم بأفعالكم

Râzî'ye göre bu ayetteki hitap, faiz muamelesinde ısrar eden mü'minlere yöneliktir; alternatif olarak faizi helal sayıp 'alışveriş de faiz gibidir' diyen kâfirlere yönelik olabileceği de belirtilir. Kadı (el-Bakıllânî/Kadı Abdülcebbâr kastedilen kişi) birinci ihtimalin tercihe daha uygun olduğunu söylemiştir.

خطاب مع المؤمنين المصرين على معاملة الربا ، أو هو خطاب مع الكفار المستحلين للربا ، الذين قالوا إنما البيع مثل الربا ، قال القاضي : والاحتمال الأول أولى ، لأن قوله { فأذنوا } خطاب مع قوم تقدم ذكرهم

Kurtubî'ye göre ayetin zahiri, henüz kabzedilmemiş (alınmamış) faizin geçersiz kılındığını, tahrim ayeti inmeden önce akdedilmiş olsa bile bunun geçerli olduğunu; ancak kabzedilmiş olan faizin ise fesihle geri alınmayacağını gösterir. Ayrıca ayetin, Sakif kabilesi ile Muğîre oğulları arasındaki faiz alacağı anlaşmazlığı üzerine, Hz. Peygamber'in Attâb b. Esîd'e yazdığı mektup vesilesiyle indiği rivayet edilmiştir.

ظاهره أنه أبطل من الربا ما لم يكن مقبوضا وإن كان معقودا قبل نزول آية التحريم ولا يتعقب بالفسخ ما كان مقبوضا

İbn Kesîr'e göre bu ifade, insanların üzerindeki alacaklardan ana sermayeye ilave edilen fazlalığın (ribanın) terk edilmesini emretmektedir; bu uyarıdan sonra Allah'a takva ile emretmiştir. Takva kavramı hem emrolunanı yapmayı hem de yasaklanandan kaçınmayı kapsayan genel bir anlam taşımaktadır.

أي اتركوا مالكم على الناس من الزيادة على رؤوس الأموال بعد هذا الانذار أمر بتقواه وهو يشمل فعل ما به أمر وترك ما عنه زجر

Beydâvî'ye göre bu ayet, ribadan geri kalanı terk etmenin imanın gerçek göstergesi olduğunu, bunu yapmayanların Allah ve Resulü ile savaş halinde olduklarının bilinmesi gerektiğini belirtir. Tövbe edenler için sadece ana sermayenin (rüus emval) alınacağı, ne fazla alınarak ne de geciktirilip eksik verilerek zulmedilmeyeceği ifade edilir. Ayrıca tövbe etmeyenlerin ana sermayeye de hak sahibi olamayacağı, çünkü ribayı helal saymakta direnenin dinden çıkmış (mürted) sayılacağı ve malının fey olacağı belirtilir.

إذ المصر على التحليل مرتد وماله فيء