Taberî'ye göre bu ayet, insanların yaptığı her türlü infak ve nezrin Allah'ın ilmi dahilinde olduğunu, Allah'ın hiçbir şeyi kaçırmadan bunları saydığını ve karşılığında herkesi cezalandıracağını bildirir. İnfak ve nezrini Allah rızası için yapan kat kat mükafat görür; riya için yapan ve nezrini şeytana itaat yolunda kullanan ise azaba müstahak olur. Ayetin devamında bu zalimlere kıyamet gününde Allah'a karşı yardım edecek hiçbir yardımcının bulunmayacağı belirtilir.

فمن كانت نفقته منكم وصدقته ونذره ابتغاء مرضاة الله وتثبيتا من نفسه، جازاه بالذي وعده من التضعيف؛ ومن كانت نفقته وصدقته رياء الناس ونذره للشيطان جازاه بالذي أوعده من العقاب وأليم العذاب

Zemahşerî, ayette geçen zamir kullanımıyla ilgili olarak iki ihtimal öne sürer: ya bu ifadeyle özellikle Nûh kavmi kastedilmiştir, ya da lafzın umumu gereği onlar da kapsam içine girmektedir. Nûh kavminin kastedildiği ihtimalinde, aslında 'onlar için hazırladık' denmesi gerekirken, onların zulümlerini vurgulamak amacıyla zamir yerine açık isim kullanıldığını belirtir.

إما أن يعني بهم قوم نوح ، وأصله : واعتدنا لهم ، إلا أنه قصد تظليمهم فأظهر . وإما إن يتناولهم بعمومه

Bu metinde Râzî, Mu'tezile'nin 'zalimlere ne bir yardımcı ne şefaatçi vardır' ayetini büyük günah sahiplerinden şefaatin nefyi için delil getirmesini tartışır. Râzî'ye göre örfte şefaatçiye 'nâsır' denmez, dolayısıyla nâsırın nefyedilmesi şefaatin nefyini gerektirmez; ayrıca 'zalim' kelimesinin mutlak kullanımda kâfiri kastettiği belirtilir. Ayrıca ayetteki vaîdin kapsamı, nefsine zulmeden ile başkasına zulmeden (infakı hak sahibinden başkasına yöneltmek veya riya ile bozmak) şeklinde iki kısma ayrılarak açıklanır.

واعلم أن العرف لا يسمي الشفيع ناصرا ، بدليل قوله تعالى : وفيه مسألتان : المسألة الأولى : المعتزلة تمسكوا به في نفي الشفاعة للفساق ، وذلك لأن الشفاعة نوع نصرة ، ونفي الجنس يقتضي نفي النوع

Kurtubî bu ayette geçen ifadenin takdiri üzerinde durur; 'وما أنفقتم فإن الله يعلمه' şeklinde bir takdirle zamirin كفار'a döndüğünü belirtir. Ayrıca 'خزي' kelimesinin anlamı üzerinde durarak, bunun 'hayâ/utanma' manasına gelebileceğini, müminlerin kıyamet günü diğer din ehlinden önce cehenneme girmelerinden duyacakları utancın kastedildiğini; kâfirler için ise 'hızy'ın orada ölmeden helak olmaları olduğunu, halbuki müminlerin öleceğini açıklar.

والخزي للكافرين هو إهلاكهم فيها من غير موت والمؤمنون يموتون فافترقوا كذا ثبت في صحيح السنة من حديث أبي سعيد الخدري أخرجه مسلم

İbn Kesîr'e göre bu ayet kıyamet gününü kastetmektedir; o gün Allah'ın azabından ve intikamından kimseyi kurtaracak bir kurtarıcı bulunmayacak, kendilerine dilediğini yapmasından kaçış imkânı olmayacaktır. Bu durumdaki kimseler Allah'ı, Resûlünü ve kitabını inkâr eden kâfirlerdir.

أي يوم القيامة لا مجير لهم منك ولا محيد لهم عما أردت بهم وهم الكافرون بالله ورسوله وكتابه

Beydâvî'ye göre bu ayetler infak ve nezirle ilgili genel bir ilke koyar: az-çok, gizli-açık her türlü infak ve her türlü nezir Allah'ın bilgisi dahilindedir ve karşılığı buna göre verilecektir. Sadakaların açıktan verilmesi güzel olmakla birlikte, gizlice fakirlere verilmesi -özellikle nafile sadakada- daha hayırlıdır ve günahlara kefaret olur; ancan farz sadakada açıktan verme, kişiyi töhmetten uzak tuttuğu için daha faziletlidir. Ayrıca hidayet vermenin Peygamber'in görevi olmadığı, bunun sadece Allah'ın dilemesiyle gerçekleştiği; infakın karşılıksız olarak sadece Allah rızası için yapılması gerektiği ve sevabının eksiksiz ödeneceği belirtilir.

وهذا في التطوع ولمن لم يعرف بالمال فإن إبداء الفرض لغيره أفضل لنفي التهمة عنه. عن ابن عباس رضي الله عنهما (صدقة السر في التطوع تفضل علانيتها سبعين ضعفا، وصدقة الفريضة علانيتها أفضل من سرها بخمسة وعشرين ضعفا)