Bu müfessire göre ayet, kâfirlere kendilerine 'Allah'ın helal kıldığından yiyin, şeytanın adımlarını izlemeyin, Allah'ın kitabında indirdiğine uyun' denildiğinde, onların hakka boyun eğmeyi kibirlerine yediremeyip babalarının yolunu izlemeyi tercih ettiklerini anlatır. Taberî, ayetteki 'bulduğumuz' ifadesinin, atalarını hangi hal üzerinde bulmuşlarsa (helal-haram konusunda) ona uyacaklarını ifade ettiğini belirtir. Ayrıca ayetin, o ataların hiçbir şey akletmediklerini ve doğru yola ulaşmadıklarını, dolayısıyla bilgisiz birine uymanın akılsızlık olduğunu vurguladığını açıklar.

فمعنى الآية: وإذا قيل لهؤلاء الكفار كلوا مما أحل الله لكم ودعوا خطوات الشيطان وطريقه واعملوا بما أنزل الله على نبيه صلى الله عليه وسلم في كتابه، استكبروا عن الإذعان للحق، وقالوا: بل نأتم بآبائنا فنتبع ما وجدناهم عليه من تحليل ما كانوا يحلون وتحريم ما كانوا يحرمون

Râzî'ye göre ayetteki ifade lafız olarak umum bildirse de mana olarak husus ifade etmektedir; zira muhatapların dünya işlerinin çoğunu akledebildikleri bilinmektedir. Buna göre bir kısım ifadeler onların dinden hiçbir şey bilmediklerine, diğer bir kısım ifadeler ise bu bilgiyi elde etme yolunu bulamadıklarına işaret eder.

لفظ عام ، ومعناه الخصوص ، لأنهم كانوا يعقلون كثيرا من أمور الدنيا ، فهذا يدل على جواز ذكر العام مع أن المراد به الخاص

İbn Kesîr, ayette kastedilen kimselerin fehim ve hidayetten mahrum olduğunu belirtir; ardından ayetin, Hz. Peygamber'in İslam'a davet ettiği bir Yahudi topluluğunun 'atalarımızı üzerinde bulduğumuz şeye tabi oluruz' demesi üzerine indiğini nakleder. Böylece atalarını taklit edenlere, atalarının sapkınlık üzerinde olabileceği ve kendilerinin de onların izinden gittiği ihtimali hatırlatılarak bir temsil/mesel verilmiş olur.

وروى ابن إسحاق عن محمد بن أبي محمد عن عكرمة أو سعيد بن جبير عن ابن عباس أنها نزلت في طائفة من اليهود دعاهم رسول الله صلى الله عليه وسلم إلى الإسلام فقالوا بل نتبع ما ألفينا عليه آباءنا فأنزل الله هذه الآية

Kurtubî'ye göre bu ayet, atalara körü körüne uyarak taklidi (bâtılda) zemmetmekte ve taklidin ilim yolu olmadığını göstermektedir; bununla birlikte hakta taklit dinin asıllarından biri olup, konuyla ilgili âlimler arasında usûl meselelerinde ihtilaf, fer'i meselelerde ise cevaz bulunduğu belirtilir. Ayrıca bu metinde âlimlerin bu ayetin lafızlarının gücünün taklidi iptal ettiğini söyledikleri, avamın ehl-i ilme sorup fetvasına uymasının farz olduğu, ancak akaidde taklidin ümmetin icmâıyla batıl kılındığı aktarılır.

وقوة الفاظ هذه الآية تعطي إبطال التقليد

Beydâvî'ye göre âyette zamir yerine 'ma anzelallah' ifadesinin kullanılması, muhatapların dalâletine dikkat çekmek ve akıl sahiplerine sanki onları göstererek 'şu ahmaklara bakın ne cevap veriyorlar' der gibi bir hitap etkisi oluşturmak içindir. Müşrikler Kur'an'a ve delillere uymaya çağrıldıklarında atalarının izinden gitmeyi tercih etmişler, bir görüşe göre ise bu âyet Hz. Peygamber'in İslam'a davet ettiği bir Yahudi topluluğu hakkında inmiştir. Beydâvî bu âyeti, nazar ve içtihat gücüne sahip olan kimse için taklidin yasak olduğuna delil sayar; ancak delille hak üzere olduğu bilinen (peygamberler, müçtehidler gibi) kişilere uymanın gerçekte taklit değil Allah'ın indirdiğine ittiba olduğunu belirtir.

وهو دليل على المنع من التقليد لمن قدر على النظر والاجتهاد