Taberî, ayetteki 'yamehûn' ifadesini münafıkların küfür ve dalaletleri içinde şaşkın şaşkın dönüp durmaları, çıkış yolu bulamamaları olarak açıklar. Ayrıca Allah'ın münafıklarla 'istihza' ve 'mekr' etmesi meselesinde, bunun Allah'a nispetinin kabul edilmesi gerektiğini, aksi halde Kur'an'ın yalanlanmış olacağını belirtir. Taberî burada lafızlar arasında (istihza, mekr ile leb, abes) fark gözetilmesi gerektiğini vurgular.

والعمه نفسه: الضلال، يقال منه: عمه فلان يعمه عمهانا وعموها: إذا ضل

Zemahşerî'ye göre bu ayet, Allah'ın azgınlık içinde olan kimselere mühlet verip nimeti üzerlerine yaydığını, bunun ise onlara delili daha güçlü şekilde ilzam etmek (hüccet olarak pekiştirmek) için yapıldığını ifade etmektedir. Yani nimetin devamı bir rıza işareti değil, aksine hesap gününde onlara karşı delili tamamlayan bir imtihan aracıdır.

أي فنمهلهم ونفيض عليهم النعمة مع طغيانهم ، إلزاما للحجة عليهم

Râzî, Zemahşerî'den (Keşşâf sahibi) naklederek 'medde' ve 'emedde' fiillerinin aslında bir kuvvet katma, çoğaltma ve destekleme anlamı taşıdığını, ordunun takviye edilmesi, mürekkep hokkasının doldurulması, kandilin yağla ıslah edilmesi gibi örneklerle bu kökün anlam alanını açıklar. Bazı âlimlerin görüşüne göre ise 'medde' fiili şer için, 'emedde' fiili ise hayır için kullanılır; ayette geçen kıraat farklılıkları da bu ayrıma işaret eder.

قال صاحب الكشاف إنه من مد الجيش وأمده إذا زاده وألحق به ما يقويه ويكثره ، وكذلك مد الدواة وأمدها زادها ما يصلحها ؛ ومددت السراج والأرض إذا أصلحتهما بالزيت والسماد ، ومده الشيطان في الغي ، وأمده إذا واصله بالوسواس ، ومد وأمد بمعنى واحد . وقال بعضهم : مد يستعمل في الشر ، وأمد في الخير

Kurtubî'ye göre 'tuğyan' kelimesi haddi aşmak anlamına gelir ve Firavun'un 'Ben sizin en yüce Rabbinizim' demesi buna örnektir. 'Yeamehûn' kelimesi ise körlük değil, kalpteki şaşkınlık ve tereddüt halini ifade eder; ayetin manası Allah'ın onlara ömür vererek tuğyanlarını artırmasına ve bu sebeple azaplarının da artmasına işaret eder.

وأصل الطغيان مجاوزة الحد ومنه قوله تعالى : إنا لما طغى الماء أي أرتفع وعلا وتجاوز المقدار الذي قدرته الخزان وقوله في فرعون : إنه طغى أي أسرف في الدعوى حيث قال : أنا ربكم الأعلى

İbn Kesîr, âyette geçen 'yemedduhum' ifadesinin müfessirler arasında 'onlara mühlet verir/erteler' ve 'onları arttırır' şeklinde iki farklı anlamda yorumlandığını, 'ya'mehûn' ifadesinin ise küfürlerinde şaşkın şaşkın dolaşmaları veya oynamaları anlamına geldiğini aktarır. Allah'ın onlarla 'istihza etmesi' ifadesinin gerçek anlamda alay olmadığını, bunun cezalandırma ve karşılık verme anlamında olduğunu belirtir.

فقال يسخر بهم للنقمة منهم وقوله تعالى قال السدي عن أبي مالك وعن أبي صالح عن ابن عباس وعن مرة الهمداني عن ابن مسعود وعن أناس من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم يمدهم يملي لهم وقال مجاهد يزيدهم

Beydâvî'ye göre Allah'ın müstehzileri 'istihza etmesi' onları alaylarına karşılık cezalandırması anlamındadır; ceza, işlendiği fiilin adıyla anılmıştır. Bu ceza dünyada müslüman hükümlerinin onlara uygulanması ve mühlet verilerek azgınlıklarında bırakılmalarıyla, ahirette ise cennete açılan bir kapıya koşup tam ona ulaşınca kapının kapatılmasıyla gerçekleşir. Ayrıca 'yemedduhum fî tuğyânihim ya'mehûn' ifadesindeki 'medd' kelimesi Mu'tezile'nin yorumladığı gibi lütfun kesilmesi anlamında değil, orduya takviye gönderme anlamındaki 'medd'den olup Allah'ın onları mühlet vererek azgınlıklarında bırakması, imhâl (süre tanıma) anlamına gelir.

له يستهزئ بهم يجازيهم على استهزائهم، سمي جزاء الاستهزاء باسمه كما سمي جزاء السيئة سيئة، إما لمقابلة اللفظ باللفظ، أو لكونه مماثلا له في القدر